Preek zondag 8 april 2018

Preek zondag 8 april 2018
Kinderdienst. Thema: Groeien & bloeien
Schriftlezing: Johannes 15:1-8. Bijbel in Gewone Taal

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

De lente is weer begonnen.
De narcissen bloeien volop en de tulpen gaan beginnen
en de bomen beginnen al groene knoppen te krijgen.
Gisteren was het mooi weer:
Je merkte dat bij het voetballen, bij het spelen in de speeltuin, bij buitenspelen.
Als het mooi weer is, kunnen de bloemen gaan bloeien, de bomen weer groen worden.
Dan worden de lammeren geboren en kunnen de koeien naar buiten.
Dat alles groeit en bloeit, dat de lente gekomen is, dat jonge dieren geboren worden,
dat gebeurt niet zomaar, maar dat komt, omdat de Heere God dat laat groeien.
Een paar weken geleden was het nog heel koud.
Er bloeiden hooguit wat krokussen en misschien een eerste narcis.
De bomen waren nog kaal.
Dan kun je je afvragen: komt de lente nog wel?
Ja, natuurlijk komt de lente, want die komt elk jaar
Het lijkt zo gewoon, dat het weer lente wordt,
dat alles weer groen wordt, dat de bloemen gaan bloeien, dat er jonge dieren komen,
maar het is de zorg van God voor de aarde.
Hij heeft de wereld geschapen en Hij zorgt ervoor dat er weer een nieuw seizoen komt.

Vorige week hebben we Pasen gevierd.
Pasen lijkt op de lente: er is weer nieuw leven, omdat Christus opstond uit de dood.
Alleen het verschil is, dat we de lente heel gewoon vinden.
Dat hoort elk jaar zo te zijn
en het verschil is ook dat na de lente de zomer en de herfst komen en alles weer dood gaat.
Maar het nieuwe leven, de lente die Christus bracht
door op te staan uit de dood
gaat nooit voorbij.

Het bijzondere is dat wij dat nieuwe leven ook kunnen krijgen,
dat er voor ons ook dat nieuwe leven kan komen,
waarvoor Christus stierf aan het kruis en opstond uit de dood.
Jezus zegt: Ik ben een stam en jullie zijn takken.
Takken die afgezaagd zijn, die kunnen niet lang meer leven.
Vorig jaar was een grote tak van een kastanjeboom afgezaagd
En daarna bleven de bladeren toch nog even doorgroeien,
maar uiteindelijk gingen de bladeren dood, omdat ze geen voedsel kregen.
Die voeding die ze nodig hebben, krijgt een tak alleen als hij aan de boom vastzit.
Zo kunnen wij alleen dat nieuwe leven krijgen als we aan de Heere Jezus verbonden zijn.

Daar gaat het dus om: ben jij verbonden met de Heere Jezus?
Net zoals een tak aan een boom vastzit.
Als dat zo is, dan kun je leven, dan kun je groeien, dan kunnen er vruchten aan je komen.
Maar als dat niet zo is, als je niet aan de Heere Jezus verbonden bent?
Wat gebeurt er dan?
Dan gebeurt hetzelfde met een tak die van een boom wordt afgehaald.
Die tak gaat dood en aan die tak kunnen er geen vruchten meer komen.
Dat die tak dood gaat, dat die tak geen vrucht kan dragen, ligt niet aan de boom.
Als jij niet aan de Heere Jezus verbonden bent, als een tak aan een boom,
ligt dat niet aan de Heere Jezus:
Ik ben de stam van Gods druivenplant.
Dat is misschien een gekke vergelijking. Wie vergelijkt zich nu met een stam, een plant?
Nou, in het Oude Testament wordt het volk Israël vaak vergeleken met een druivenplant,
of met een wijngaard, een hele tuin vol druivenplanten.
Die tuin of die druivenplant is door God geplant,
Eerst uitgegraven in Egypte en opnieuw geplant in het land Kanaän.
Waarom deed God dat dan?
Omdat Hij voor Israël wilde zorgen, omdat de Heere wilde
Dat er vruchten aan Israël, de druivenplant, zouden komen: druiven om wijn van te maken.
Wijn om je dorst te lessen, wijn die je kunt drinken als je feest gaat vieren.
Alleen: Israël wilde geen vruchten laten zien. Israël; was niet zo geïnteresseerd in God.
Ondanks dat God zorgde, kozen ze ervoor andere goden te dienen.
Ondanks de zorg van God geen vruchten, geen druiven aan de plant.

En wat doe je met een plant die niets opbrengt?
Als de plant dood is, zaag je de plant om, of hak je de plant om
en gebruik je het hout van de plant om een vuur aan te steken.
Nu zegt de Heere Jezus over zichzelf: Ik ben de stam van Gods druivenplant.
Ik ben de ware wijnstok: Ik zorg dat al die takken wel vruchtdragen,
dat die takken, als ze dood waren, weer nieuw leven krijgen
en toch doen waarvoor God ze geplant heeft: dat er vrucht, fruit aan komt.
Als je aan de Heere Jezus verbonden bent, dan ga je leven en dan komen er vruchten.
De Heere Jezus zei het tegen de discipelen, maar ook tegen ons:
Jullie zijn de takken en zorg dat je aan Mij vast zit en dat je niet meer losgaat.
Want als je los bent, als je nog niet vast zit, of als je losraakt, dan gaat het mis, goed mis!
Daar gaat het om – dat je verbonden bent met de Heere Jezus.

Hoe kun jij vastkomen aan de Heere Jezus?
Als je gaat geloven. Als je de woorden van de Heere Jezus hoort,
als je Hem hoort – en dat kan als je een Bijbelverhaal hoort, of een preek,
Als je je vader of je moeder, iemand van de clubleiding,
een juf op school hoort vertellen over Hem
en je weet, je merkt: dat is waar! Ik wil bij Hem horen, ik wil in Hem geloven.
Dan maakt de tuinman jou als tak vast aan de boom
en Jezus zegt: Mijn Vader, God zelf, is de tuinman.
Hij zorgt ervoor dat je aan de Heere Jezus vast komt te zitten, dat je aan Hem gaat groeien.
Als je gelooft, dan hoef je daar dus niet meer druk over te maken.
God doet het, je bent verbonden.
Het gaat er om of wij willen, of wij aan de Heere Jezus vast willen groeien.
God als tuinman en de Heere Jezus als de stam willen dat. En jij en u?
Als je dat wilt, dan kun je verder groeien.
Je hebt misschien wel ergens in huis een plek waar je een streepje zet
om aan te geven hoe hard je groeit.
Zo kun je ook in geloof groeien: door meer te weten, meer te geloven, meer vrucht.

Wat is nu die vrucht die aan ons kan groeien?
Wat zijn nu vruchten die aan je groeien als gelovige?
Dat je trouw blijft geloven, ook als het niet makkelijk is bijvoorbeeld.
Of dat je merkt dat je geen verkeerde dingen meer wilt doen,
omdat je weet dat je daardoor bij God weggaat, omdat daardoor je tak weer los gaat
en dan gaat het alsnog mis.
Een andere vrucht is liefde – ook voor iemand waar je eigenlijk niet van wilt houden,
maar je weet dat God alle mensen geschapen heeft
en wilt dat alle mensen aan de Heere Jezus verbonden zijn,
dan doe je je best ook van hen te houden.
Misschien heb je pas nog het verhaal gehoord van de Heere Jezus
die de voeten van de leerlingen waste. Hij zei: jullie moeten net zo doen.
Als je bij de Heere Jezus hoort, ga je groeien en bloeien.
Dan kunnen andere mensen dat zien.
Niet alleen maar door wat je zegt, maar door hoe je bent.
Ze zien dan dat in jou de Heere Jezus leeft. Dat noemt de Heere Jezus vrucht dragen.

Dat kan dus alleen als je bij Hem hoort. Als je gelooft.
Alleen dan stroomt het leven dat de Heere Jezus heeft
en dat Hij aan ons wil geven omdat Hij gestorven is en opgestaan
naar jou toe door.

Een boom geeft aan de takken sappen door, voeding.
Als je bij de Heere Jezus hoort, dan merk je ook dat er iets van Hem in jou komt.
Zijn woorden, die ga je doen
Maar ook het slechte waar je aan denkt en dat je doet, wilt doen,
dat wordt uit je gehaald.
Je wordt schoongemaakt van binnen. Gereinigd van de zonden. Door de Heere Jezus.

Er gebeurt nog iets. Dat gebeurt door de tuinman, door God dus die de tuinman is.
Er worden takken weggesnoeid.
Wij hebben om de tuin een coniferenhaag staan.
In die haag van coniferen zitten bepaalde gaten.
Daar hebben vorig jaar takken van andere struiken gezeten.
Zij hebben het zonlicht tegengehouden.
Er kan ook bij ons, bij jou iets zijn, dat het zonlicht van God tegenhoudt
en dat zonlicht is dan: Zijn liefde en genade, Zijn zorg.
Je kan dan niet groeien, en ook geen vrucht dragen.
Dan kun je denken aan een zonde, die groeit.
Of dan kun je denken aan onverschilligheid: je wilt niet geloven, geen zin in.
Of je denkt: geloven, dat komt later wel, als ik volwassen ben.
En dan komt de tuinman, God de Vader, die haalt dat weg.
Die haalt die zonde uit je weg. Die haalt die onverschilligheid uit te weg.
Die haalt de gedachte uit je weg, dat het later wel komt
en je beseft: ik moet nu gaan geloven.
Snoeien kan pijnlijk zijn, maar het is wel beter voor je:
Want dan ga je weer groeien en komen er nog meer vruchten aan je.
Het is pijnlijk, maar het is juist de zorg van God om je beter te maken.
Net als er een splinter in je voet of je hand.
Die kun je laten zitten, omdat het niet fijn is die er uit te halen en toch is dat beter.

Als je groeit en bloeit komt dat door de Heere Jezus,
Die zoals een boom aan de takken voeding doorgeeft aan jou Zijn liefde doorgeeft.
Als je niet groeit, als er geen vruchten zijn, dan ben je maar een kale tak,
een dode tak. Dan doe je niet waarom God je gemaakt heeft.
Hij kan je afknippen en weggooien en verbranden.
Eens zal God alle zonde wegdoen, alles wat niet bij Hem hoort wegdoen, voor altijd.
Maar het is Pasen geweest. Wat dood is, kan levend worden.
Wat dood is, kan door de Heere Jezus tot leven gewekt worden.
Als jij nog dood bent, is er hoop voor je.
Als je bij de Here Jezus gaat horen, ga je leven.
maar altijd bij Hem te blijven: altijd naar Zijn woorden luisteren.
Het is een waarschuwing om niet bij Hem weg te gaan.
Doe je dat, dan kun je veel mooie dingen laten zien: vruchten groeien er aan je!
En alle mensen zullen zeggen: Wat is God goed!
Ze zullen zeggen: We zien dat God werkt, dat God een tuinman is, die zorgt.
Dat willen wij ook. Wij willen ook bij de Heere Jezus horen.
Zo maken jullie de hemelse macht van Mijn Vader zichtbaar
Dan groei je en bloei je – tot eer van God.
Amen

Hou(d)vast hoodfstuk 16 Verlangen naar meer. Vrucht van de Geest

Hou(d)vast hoodfstuk 16 Verlangen naar meer. Vrucht van de Geest

In dit hoofdstuk zijn we bezig met wat de Heilige Geest in jouw leven doet. Wat doet de Heilige Geest in jouw leven?

  • Hij zorgt ervoor dat je gaat geloven.
  • Hij zorgt ervoor dat je gelooft groeit:
    – Je gaat meer begrijpen
    – Er komt meer liefde voor Christus
    – Je bent er vaker mee bezig

 

 

  • De Geest zorgt ervoor dat je meer op Christus gaat lijken.

 

Vraag 1: Lees het stukje op p. 115 en beantwoordt de vraag in het boekje. Extra vraag: Kun je aangeven op hoe je in het afgelopen jaar bent veranderd? Kun je ook aangeven hoe dat gekomen is? Dank je God ook wel eens voor die veranderingen?

Veranderingen:


Oorzaak:


Ik wil danken voor:

Vraag 2: Groeien in geloof kun je alleen als je verbonden bent met de Heere Jezus. Dat komt in het Bijbelgedeelte op p. 115 (Johannes 15:1-8) naar voren. In dit Bijbelgedeelte vergelijkt Jezus zichzelf met een wijnstok. De gelovige is een tak (een rank) die aan de wijnstok vastzit. Doordat de tak vastzit aan de plant kan de tak water en voeding krijgen en kunnen er vruchten groeien aan de tak. Zo kan doordat de gelovige verbonden is met de Heere Jezus de Heilige Geest in ons ‘overstromen’ (dat is dan het water, de voedingsstoffen) en kunnen wij, gelovige, vrucht dragen. De vrucht, dat is dus het effect van de Geest in jouw leven. Welk effect wil jij van de Heilige Geest in jouw leven? (zie ook p. 119)

De Geest heeft effect. Toch gaat niet alles perfect als gelovige. Daar kun je best last van hebben. Op p. 116 worden enkele voorbeelden gegeven:
– Jantine die geen rust vindt
– Mark die toch steeds weer op verleidingen ingaat.
Het feit dat je er mee worstelt is een vrucht van de Geest. Ook het verlangen naar verandering in jouw leven is ook een vrucht van de Geest. Kun je vrucht in je leven zien? Of ben je te kritisch op jezelf? Welke vrucht ziet God in jouw leven?

Vraag 4: In Galaten 5:22 wordt de vrucht van de Geest wat meer uitgelegd. Paulus bedoelt 1 vrucht die uit 9 onderdelen bestaat. Geef van die 9 onderdelen aan waarom de Geest dit in jouw leven wil bereiken. Geef ook aan op welke manier deze vrucht in jouw leven groeit. (Wees niet te kritisch! Het is gemakkelijker om te zeggen dat je er niets van ziet. Probeer vooral te kijken wat je er wel van ziet in jouw leven)

liefde
De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze liefde zie ik dit in mijn leven groeien:

blijdschap

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze blijdschap zie ik dit in mijn leven groeien:

vrede

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze vrede zie ik dit in mijn leven groeien:

geduld

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van dit geduld zie ik dit in mijn leven groeien:

vriendelijkheid

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze vriendelijkheid zie ik dit in mijn leven groeien:

goedheid

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze goedheid zie ik dit in mijn leven groeien:

geloof

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van dit geloof zie ik dit in mijn leven groeien:

zachtmoedigheid

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze zachtmoedigheid zie ik dit in mijn leven groeien:

zelfbeheersing

De Geest laat deze vrucht in mij groeien, omdat….

Van deze zelfbeheersing zie ik dit in mijn leven groeien:


Preek oudjaarsdag 2015

Preek oudjaarsdag 2015
Lukas 13:1-9

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

In de preek op nieuwjaarsdag dit jaar heb ik gezegd,
dat de Heere Jezus voor ons een nieuw begin maakt
en dat we met dat begin dat de Heere Jezus voor ons maakte het hele jaar door kunnen.
Ik weet niet of u zich dat nog herinnert.
Ik heb zelf even moeten terugkijken, waar ik het op nieuwjaarsmorgen 2015 over had.
Het ging over Markus 1:1-13.
Het begin van het evangelie van Jezus Christus, de Zoon van God.
We kunnen een heel jaar uit leven – en niet alleen een heel jaar,
maar ons gehele leven.
Als we vanavond terugkijken op het afgelopen jaar
staan we ook stil bij de vraag of we daar ook uit hebben geleefd
uit het nieuwe begin dat Jezus voor ons heeft gemaakt
door op aarde te verschijnen en voor ons een nieuw begin te maken
– een nieuw begin voor God.
Ook als u er aan het begin van dit jaar hier niet in de kerk was
of als u zich niets meer weet te herinneren van die preek
is het van belang om stil te staan bij hoe uw relatie met de Heere was.
Hoe was uw relatie met de Heere in 2015?
Bent u in uw wandelen met God verder gekomen op de weg van de Heere Jezus?
Of bent u blijven stilstaan? Of is er sprake geweest van een teruggang.
En van die gebeurtenissen van het afgelopen jaar,
de gebeurtenissen die u hebt meegemaakt in het afgelopen jaar
en waar u in de afgelopen dagen weer aan hebt teruggedacht
of waar u vanavond met anderen weer even bij stil staat
– wat hebben die gebeurtenissen met u gedaan?
Hebben ze u dichter bij de Heere gebracht
en u geholpen om verder op de weg achter Hem aan te gaan?
Hebben ze u geholpen om dichter bij uw naaste te komen?
– ook een opdracht die de Heere aan ons als Zijn volgelingen geeft.

Er is heel wat gebeurd in 2015.
‘Een bewogen jaar’, zo typeerde het NOS-jaaroverzicht.
Dat kunnen we vast en zeker bij elk jaar in een terugblik zeggen:
Het was het afgelopen jaar een bewogen jaar.
Ook voor het afgelopen jaar kan dat gelden: een jaar waarin veel is gebeurd.
Het kan goed zijn om bij al die gebeurtenissen weer stil te staan
om te beseffen wat er allemaal is gebeurd:
Twee grote crises die er waren die met Europa te maken hadden:
eerst de crisis rondom Griekenland in het eerste deel van het jaar
en in het tweede deel van het jaar grote groepen vluchtelingen die Europa binnenkwamen.
Twee aanslagen in Parijs, aan het begin van het jaar en aan het einde van het jaar
waardoor het voor ons hier in Nederland duidelijk werd,
dat terreur, terrorisme dat in andere delen van de wereld veelvuldig aan de orde is
zomaar ook in ons land kan komen.
Een bewogen jaar, omdat daarin duidelijk werd
dat de zekerheid die wij hier hebben opgebouwd, zomaar weg kan zijn.
Niet alleen een bewogen jaar op het grote wereldtoneel,
maar ook voor onze eigen gemeenschap, zoals het ongeluk in Oosterwolde
en vooral voor degenen die erbij betrokken waren.

Hebben ze u dichter bij de Heere gebracht
en u geholpen om verder op de weg achter Hem aan te gaan?
Hebben ze u geholpen om dichter bij uw naaste te komen?
– ook een opdracht die de Heere aan ons als Zijn volgelingen geeft.
Dat zijn vragen die niet zo gemakkelijk te beantwoorden zijn.
Of wel? Of was het voor u wel duidelijk wat hierin de wil van de Heere is?
In de gebeurtenissen van het afgelopen jaar op het grote wereldgebeuren,
of de gebeurtenissen van het afgelopen jaar in uw leven?
Daar hebben we niet zomaar een antwoord op
en dat is misschien maar goed ook, omdat we bij te snelle antwoorden
ook mis kunnen zitten
en door te snel een antwoord te hebben over hoe wij wel denken te weten hoe het zit
kunnen we iemand veel pijn doen, die bij die gebeurtenis betrokken was.

In wat we lezen in Lukas 13 over de Heere Jezus gaat het waarschijnlijk ook
over mensen die al heel snel weten wat de bedoeling van de Heere is.
Er komen mensen bij de Heere Jezus
met een verschrikkelijke boodschap, een gruwelijke gebeurtenis
waardoor het hele land geschokt is.
Een gruwelijke daad van Pilatus.
Pilatus heeft pelgrims uit Galilea, die in Jeruzalem waren om te offeren, gedood
terwijl ze in de tempel waren om de offers te brengen.
Ze waren daar in Jeruzalem voor de grote feesten,
waarop Israël terugdenkt aan wat de Heere voor Israël heeft gedaan.
Was het tijdens het Paasfeest gebeurd,
Waarop het volk de bevrijding door God gedacht
en dat op zo’n manier vierden dat de bevrijding op dat moment weer gebeurde
en heeft Pilatus zich door hun uitbundige viering van het Paasfeest bedreigd gevoeld,
omdat ze een bevrijding van Israël door God vierden,
terwijl de Romeinse soldaten met enorme aantallen door Jeruzalem patrouilleerden
om de rust in Jeruzalem te bewaken?
Wanneer de mensen het bericht aan de Heere Jezus komen brengen,
zit daar waarschijnlijk een ondertoon van verontwaardiging in:
Meester, dit kunt u toch niet zomaar laten gebeuren?
Mensen die net als U uit Galilea komen, die gedood worden door die heidense heerser
terwijl ze met het heiligste bezig waren, namelijk het brengen van de offers.
Meester, dat moet toch een teken van God zijn, dat er iets moet gebeuren?
Op zn minst een #ikbenookGalileeër,
maar dan toch nog meer: tegen zulke heiligschennis van Gods heilig huis,
van Zijn heilige dienst in de tempel.

Is dat dan niet een teken dat we in verzet moeten komen tegen de Romeinen
die ons belemmeren om Uw volk te zijn?
Jezus ziet hen niet als martelaren voor de Joodse heilige zaak.
Leg nou niet te snel bloemen neer bij de plek waarbij ze zijn gedood.
Want dan ga je voorbij aan wat vanuit God gezien de wezenlijke vraag is.
De gebeurtenis moet je niet brengen in de tegenstelling wij-zij,
maar in wij-God, ik-God.
Om die relatie gaat het.
Geen daad van solidariteit, geen wij-zijn-in-oorlog-taal,
geen gepaste reactie tegen Rome,
maar: kom tot inkeer!
De reactie van de menigte en van de nieuwsbrengers ontbreekt,
maar ze zullen het niet direct begrepen hebben
of wellicht fel geprotesteerd hebben.

Overigens is er ook nog een andere uitleg mogelijk:
degenen die het bericht kwamen brengen,
hadden zo hun mening over de Galileeërs die het offer brachten.
Ze zullen wel niet zomaar omgekomen zijn.
Heeft de Heere die Romeinen misschien niet gebruikt?
Waren ze niet een middel in Gods hand om de Galileeërs te straffen?
Ook als die uitleg van toepassing zou zijn,
wordt het perspectief door de Heere Jezus gekanteld,
want ook dan denk je in een wij-zij.
Wij gelovigen die trouw aan God leven – zij Galileeërs die toch niet zo zuiver zijn.
God heeft het tegen  gehouden dat ze een offer konden brengen.

Hoe moeten we dan tegen de gebeurtenissen van 2015 aankijken?
Wat heeft de Heere – als wij zijn hand daarin kunnen waarnemen – dan ons te zeggen?
Allereerst voorzichtig met een oordeel over anderen.
Vooral met een oordeel als anderen er slechter dan ons ervan afkomen.
Als iemand iets overkomt, een ongeluk, een ziekte, een aanslag,
is dat niet omdat iemand een zondiger leven leidde dan wij doen.
Wat onze taak is, is niet over anderen nadenken
en hoever zij wel niet van God waren afgedwaald
en hoezeer zij wel niet door God zijn bestraft,
maar we moeten over onszelf nadenken:
wat heeft het mij – mij persoonlijk – te zeggen.
Want als ik over anderen nadenk, ga ik aan mijzelf voorbij.
Manoeuvreer ik mijzelf in een veilige positie, waarbij ik niet over mijzelf hoef na te denken
en of er aan mijn leven iets moet veranderen.
Nee, die ander, die had zijn leven moeten veranderen.
Het is goed dat zij is stilgezet. Nee, ikzelf, u, jij.

En dan komt de Heere Jezus met een korte gelijkenis.
Kort, maar confronterend voor zijn omstanders
omdat die boom zomaar over hen kan gaan
en ook voor ons, omdat ook wij door de Heere Jezus met die boom bedoeld kunnen zijn.
Het is het voorbeeld van een vijgenboom.
Er is een man die midden in zijn wijngaard een vijgenboom heeft staan.
Dat is niet zo vreemd, wat dat kwam vaker voor:
een vijgenboom die midden in de wijngaard staat.
Een vijgenboom geeft normaal gesproken 2x per jaar vrucht:
in het voorjaar en in het najaar.
De man die deze wijngaard heeft, komt al naar zijn vijgenboom
om te kijken of de boom al vruchten heeft die geplukt kunnen worden.
Maar nee, deze boom heeft geen vrucht.
En vrucht staat in de gelijkenis voor het resultaat op het geloof.
Wat is er aan je leven te zien dat je van God bent.
Welke uitwerking heeft het op je leven  dat je bij de Heere hoort?
Welke vruchten kan de Heere uit jouw leven plukken,
vruchten die van waarde zijn voor zijn koninkrijk?
Deze boom heeft geen vrucht.
Dit is niet het eerste jaar dat deze boom zonder vrucht is.
Dit is al het 3e jaar dat er van deze boom geen vrucht meer te krijgen is.
Bij de eerste keer zou je nog kunnen zeggen dat het toevallig was,
een slecht jaar door een strenge winter bijvoorbeeld of een droge zomer.
Zo kan je leven ook een tijd zonder vrucht zijn,
niet omdat het voor je tegenzit door een moeilijke periode,
maar omdat je geen vrucht wilt dragen.
Je wilt niet dat het leven met de Heere concrete uitwerking heeft op jouw leven.
Je wilt niet dat je kerkgang en je gebed jouw houding ten opzichte van je familie verandert.
Je wilt niet dat jouw leven met God consequenties heeft
voor hoe je bent als vader of moeder, als zoon of als dochter,
voor jou opstelling in de gemeenschap van Christus.
Je wilt ook niet echt afhankelijk van God zijn.
Ook al zeg je voor de vorm – omdat iedereen dat zegt – dat je eigenlijk meer zou moeten bidden, maar je wilt het diep van binnen toch niet.
Je kunt van al die dingen zeggen dat ze je overkomen,
zoals die boom dat als verontschuldiging zou kunnen aangeven:
een slechte winter, een beroerde zomer, het ging even niet.
Zo kunnen we voor het uitblijven van onze vruchten ook allerlei excuses blijven aandragen.
Er is zoveel gebeurd in het afgelopen jaar.
Ik werd bang door die aanslagen.
Mijn werk, het was zo druk.
Mijn familie, ze willen niet.
Dat kan allemaal behoorlijk opspelen en ze kunnen je behoorlijk parten spelen
ook in je weg met God
en toch – ze mogen je er niet toe belemmeren dat je vrucht achterwege blijft.
Want ook als het tegenzit, met gezondheid of in relaties, ook dan kun je vrucht dragen.

Voor de omstanders is het duidelijk: die boom is verdord.
Nog niet helemaal dood, want hij draagt nog blad, maar je hebt er niets meer aan.
Je kunt die boom beter omhakken.
Zo ook een leven zonder vrucht van God:
je bent als die vijgenboom, je draagt nog wel blad,
je bent best van waarde voor je werk, voor de kerk wellicht ook, voor vrienden
maar de eigenlijke reden dat je bent, om tot Gods eer te leven,
die is er niet meer, die vrucht wordt niet meer gevonden.

Er is al iemand die komt om de boom om te hakken.
Zou dat God met Zijn oordeel zijn?
Zou het de duivel zijn die tegen God zegt: aan hem, haar heb je niets meer?
Hak die boom maar om.
Zou het een stem in jezelf zijn: voor God ben ik niets meer waard?

Maar er is er een die hoop houdt: de wijngaardenier,
die gelooft dat uit deze verdorde boom toch weer vrucht kan komen
en dat de eigenaar volgend jaar niet tevergeefs komt om de vruchten te plukken.
Zou de Heere Jezus met die wijngaardenier iets over zichzelf willen aangeven?
Dat Hij zo het pleidooi voert voor Israël, voor ons, voor u, voor jou en mij:
geef hem, geef jaar nog een jaar de tijd.
Een jaar waarin Ik zorg, waarin Ik zijn of haar geloof voedt en sterker maak.
Een jaar waarin Ik Mijn zorg geef,
Genadetijd, door de Heere Jezus.
De wijngaardenier doet een beroep op barmhartigheid:
Geef hem, haar nog een kans.
Dankzij Gods barmhartigheid wordt u, jou nog een tijd gegeven
als je leven de laatste tijd zonder vrucht voor God was.

Hoe was uw jaar, jouw jaar 2015?
Niet alleen wat gebeurtenissen betreft die je leven stempelden,
maar ook wat je relatie met God aangaat.
Heb je vrucht gedragen?
Er zijn er verscheidene geweest.
Denk aan de belijdenis, de AlphaCursus en niet alles van de vrucht is voor ons zichtbaar.
Of was het een jaar waarbij de Heere tevergeefs kwam.
Geef hem, geef haar nog een jaar,
een jaar van genade, waarin de Heere Jezus met u bezig zal zijn
zodat u vrucht zult dragen.
Een dorre boom die vrucht zal dragen – het is was voor de omstanders haast onmogelijk.
Maar wat bij mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God.
Zeker als het gaat om geloof en vrucht van geloof.
Zo krijgt u nog een tijd, een tijd van genade. Wat doe je ermee?
Amen

Preek zondagavond 6 juli 2014

Preek zondagavond 6 juli 2014
Thema: Geduld als vrucht van de Geest
Schriftlezing: 1 Timotheüs 1:12-17 & Jakobus 5:7-11.

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Wat geduld is,
weet je pas als er iemand met jou geduld heeft.

Wat geduld is ervoer Karel toen het bedrijf waar hij werkte
door een grote fout die hij maakte een klant kwijtraakte
en toch mocht blijven.
Leen ontdekte wat geduld was,
toen zijn vrouw Fenny een tijdje bij hem weg ging
omdat het in het huwelijk niet zo lekker meer ging,
maar na de time-out toch weer terug ging naar Leen.
Kees leerde het geduld van zijn trainer kennen
toen hij nadat hij in zijn voetbalteam erg vervelend was geweest
en de sfeer in het team had verziekt
toch weer terug mocht komen in zijn oude team.

Geduld betekent in de Bijbel namelijk,
dat je nog een kans krijgt
omdat de straf of de toorn uitblijft.
Je verdient het om bestraft te worden, maar de straf blijft uit
om je in de tussentijd een kans te geven om tot inkeer te komen.
Bij geduld gaat het dus om uitstel van de straf,
en dat uitstel van die straf gebeurt terwijl je daar geen rekening mee hield.
Er wordt nog tijd gegeven, genadetijd.
Tijd die gebruikt moet worden om over jezelf na te denken
en te beseffen wat je hebt gedaan.

Geduld is in de Bijbel allereerst een eigenschap van God.
God is geduldig.
Lankmoedig – dat is een wat ouder woord voor geduld
en dat geeft aan wat geduld is: lang van gemoed,
d.w.z. in staat om naar de lange termijn te kijken.
Uitstel van het oordeel, dat verdiend is.
God is lankmoedig en dat wil zeggen dat God de zonde niet direct afstraft,
maar aan de zondaar een tijd geeft om tot inkeer te komen.
Het geduld, de lankmoedigheid van de Heere komt tot uiting bij de Sinaï
als het volk een gouden beeld van een kalf heeft opgericht
omdat het van mening is dat met dat beeld God gediend kon worden.
De Heere geeft aan dat Hij met dit volk niet kan optrekken.
Zijn heiligheid zou het volk vernietigen.
Dan is er Mozes, die een hartstochtelijk pleidooi voert voor het volk Israël,
dat toch door de Heere is uitgekozen om Zijn volk te zijn.
Door het gebed van Mozes laat de Heere Zich toch overhalen, verbidden
om mee te gaan.
Wanneer Mozes opnieuw de berg op gaat om opnieuw de wet te ontvangen,
roept de Heer het uit: De Heere! De Heere! God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw.
Zo maakt de Heere zichzelf bekend.
Wat geduld is, weten we pas als God met ons geduldig is.
En wie van ons kan zeggen: Ik heb Gods geduld niet nodig?

Het geduld van de Heere – daar weet Paulus alles van,
want Paulus heeft dat geduld zelf ervaren.
Hij vertelt over Gods geduld als hij vertelt over zijn bekering, de grote wending in zijn leven.
Paulus’ bekering is een voorbeeld van het geduld van Christus.
Waar hij eerst Christus tegenwerkte en daarmee ook tegen God inging
en daarvoor de straf van God verdiende,
krijgt Paulus met iets anders te maken:
hij krijgt een nieuwe kans, een kans om de kant van Christus te kiezen
om zijn leven aan Christus te geven.
Paulus wordt een voorbeeld van Gods geduld:
Kijk maar naar mij, naar mijn leven vóór en na mijn bekering.
Christus greep in mijn leven in
en redde mij van mijn verzet tegen God, redde mij van mijn ondergang.
Paulus weet waar hij over schrijft, omdat hij dit geduld van God heeft ervaren.
Misschien denkt u nu bij uzelf: ‘Ja, zoals Paulus, zo heb ik ook Gods geduld ervaren.
Want dat ik hier ben in de kerk en dat ik de Heere dien,
heb ik niet aan mijzelf te danken.
Ik leefde er helemaal niet naar en toen kwam God in mijn leven
en nu ik er zo over nadenk, moet ik dat erkennen:
God is geduldig met mij (geweest).’
Want wat zouden we zijn zonder Gods geduld?
Zonder Gods lankmoedigheid?
Wat zou er van ons terecht komen, als de Heere wel de straf aan ons zou geven
die wij zouden verdienen?
Barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw.
Zo is Hij.
Zo is Hij – en zo wil Hij ook voor u, jou zijn.
Zijn geduld, lankmoedigheid wil u winnen voor Hem.
Heeft u al gebruik gemaakt van die lankmoedigheid van de Heere,
van Zijn geduld om tot inkeer te komen?

God is geduldig, lankmoedig.
Hij verdraagt ons en geeft ons nog een kans op bekering, genadetijd.
Nu zegt Paulus: ook in u, jou kan dat geduld van God komen.
We ervaren niet alleen het geduld van Christus met ons,
maar Zijn geduld wil ook ons geduldig maken.
Zijn geduld stroomt van Hem uit naar ons toe
en wil ons veranderen, geduldig maken.
Dat doet de Heilige Geest.
Wanneer je gewonnen bent door Gods geduld,
stopt de Geest niet met Zijn werk, maar gaat Hij door
om u, jou geduldig te maken.

Wat gebeurt er als God Zijn geduld en lankmoedigheid in ons laat komen?
Wat gebeurt er in jou, in u als de Geest u geduldig maakt,
zoals God geduldig is?
Het geduld, zoals ik al eerder zei, te maken met het uitstel van het oordeel.
Wanneer u zelf het geduld van God ervaren hebt, Zijn lankmoedigheid,
hebt u mogen ervaren dat het oordeel is uitgesteld,
of zelfs door de Heere Jezus is weggedragen.
Dat is het wonder van Gods ingrijpen:
Dat het oordeel niet alleen wordt uitgesteld, maar ook nog eens wordt weggedragen
door het lijden en sterven van de Heere Jezus aan het kruis.
Daarom is er Gods geduld: zodat u die reddingsboei zult grijpen.
Omdat God weet dat wij in Zijn oordeel niet kunnen bestaan.
Geduld als vrucht van de Geest betekent dat we het oordeel van God heel serieus nemen
en erkennen dat wijzelf ook onder dat oordeel zouden vallen
– als Christus er niet was geweest.

Geduld heeft te maken met het komende oordeel van God:

(1) Geduld betekent, dat je die ervaring en dat geloof dat Christus het oordeel wegdraagt
ook aan anderen gunt,
omdat je niet wilt dat zij verloren gaan.
Bewogenheid dus – met de mensen om je heen.
Je hebt het zelf mogen ervaren dat God met jou, met u geduldig is
en je wilt, je hoopt, je dringt er op aan dat anderen
in de tijd die God hen geeft ook de redding aangrijpen die Hij voorhoudt.
Een voorbeeld hoorde ik ooit van Rik Valkenburg,
schrijver die in Veenendaal woonde.
Rond 4 en 5 mei kwam hij op school vertellen over de Tweede Wereldoorlog.
Een van de verhalen die hij vertelde ging over een NSB’er
die een verzetsman had gedood (of had laten oppakken).
Na de oorlog werd deze NSB’er opgepakt.
Wanneer deze NSB’er in de gevangenis zit, krijgt hij van de moeder van degene
die door zijn toedoen omgekomen is een pakketje met daarin een Bijbel.
De moeder wist dat de moordenaar van haar zoon niet op deze manier voor God kon verschijnen
en hoopte dat hij zijn toevlucht bij Christus zocht
en dat deed hij inderdaad. Voordat hij de doodstraf onderging, kwam hij tot geloof.

(2) Geduld betekent dat je het oordeelt aan God overlaat.
Wij hoeven niet te oordelen – God zal dat doen.
Vel geen oordeel over een ander, zegt de Heere Jezus,
Want als je dat doet, zal God in het laatste oordeel voor jou dezelfde maatstaf hanteren.
Ben je scherp voor iemand, dan zal God voor jou scherp zijn.
Schrijf niemand af, want anders zal God je afschrijven.
Zeg niet van iemand: zijn of haar geloof deugt niet.
Met het oordeel over een ander roep je het oordeel over jezelf af.
Paulus haalt geregeld dit gebod van Jezus aan.
Waarom eigenlijk?
Met een oordeel over anderen gaan wij op Gods stoel zitten.
Hij alleen is rechter, maar Hij is een rechter die ook ons hart kent.
Wij kennen de buitenkant. Wij kunnen niet in het hart kijken.
Het valt mij geregeld op, dat iemand van wie je – wat geloofsleven betreft – niet veel verwacht
in een ontmoeting meer vanuit het geloof blijkt te leven
dan je zou verwachten.
Hij/ zij laat het vaak op een andere manier zien.
En omgekeerd: iemand die aan de buitenkant vroom is
hoeft dat van binnen, in het hart, niet te zijn.
Zelfs het oordeel over degenen die Gods werk kapot maken,
laat je aan Hem over. (ISIS, Boko Haram)
Uiteindelijk zal Hij oordelen. – Hij komt!

Dat is niet eenvoudig en daarom is het ook een vrucht van de Geest!
Het zal soms moeite kosten.
Soms moet je jezelf bedwingen om voor eigen rechter te spelen.
Niet moeilijk om boos te worden – over ISIS, Boko Haram,
de Palestijnen die de 3 Joodse jongens hebben gedood.
Maar zijn wij wel in staat tot een zuiver oordeel?
Zie de spanningen in Israël waar men het recht in eigen hand neemt
en toch overgaat tot wraak: een Palestijnse jongen die levend wordt verbrand.
Vergeld geen kwaad met kwaad, schrijft Paulus (Rom 12).

In het groot, maar ook in het klein.
Bestrijd je het onrecht door, wanneer je zelf diep gekwetst bent,
allerlei lasterpraat over anderen de wereld in te helpen?
Heb je iets van Gods geduld met jou begrepen,
wanneer je leedvermaak hebt over anderen?
Vrucht van de Geest: nodig dat ons hart schoongemaakt wordt
omdat het lang niet zo zuiver is als wij denken.

(3) Geduld heeft te maken met de zekerheid van het oordeel,
met de zekerheid dat de Heere Jezus terugkomt om te oordelen de levenden en de doden.
Geduld betekent, dat je in het dagelijks leven naar die dag vooruit kijkt
en met die wetenschap leeft.
Zoals een boer de zekerheid heeft van de regen.
Jakobus gebruikt dat voorbeeld om uit te leggen hoe dat in een christenleven aan toe gaat,
leven vanuit geduld, omdat je weet dat Christus terugkomt.
In Israël komt er twee keer per jaar regen: de vroege regen en de late regen.
In de zomer regent het vrijwel helemaal niet en is het kerkdroog.
Wanneer een boer in de zomerperiode naar zijn akker gaat
om te kijken hoe het met de oogst staat, zal hij steeds teleurgesteld zijn.
Maar een boer die zekerheid heeft van de regen die later komt,
kijkt verder vooruit.
Die raakt niet van streek van de droge periode, want hij weet: de regen zal komen.
Zo moet u leven met de zekerheid dat de Heere Jezus terugkomt.
Er kan een zomerperiode zijn, waarbij u denkt:
Ik merk er niets van,
het lijkt alleen maar slechter te gaan: Boko Haram, ISIS.
Er kan een droogteperiode in je geloofsleven zijn,
waarin je bij jezelf denkt: God doet helemaal niets.
Het kwade, de duivel lijkt te heersen en God laat alles aan het lot over.
Maar zoals de boer weet heeft van de regen die komt,
zo moet u erop vertrouwen dat de Heere Jezus terugkomt.
Geduld is een vorm van volharden in het geloof:
volhouden – ook al is het nu moeilijk, dor en droog als een zomer in Israël.
Maar die zomerdroogte gaat voorbij
en zo gaat het leven hier op aarde voorbij
en alles ook wat hier op aarde macht heeft en Gods koninkrijk lijkt te bestrijden.
Daarom moet u uitkijken naar die dag waarop de Heere Jezus terugkomt
om te oordelen de levenden en de doden.
Voor u is het zaak: gebruik te maken van Gods geduld en lankmoedigheid.
zodat u gered wordt van dat oordeel
en Zijn komst met vertrouwen tegemoet zien.
Tot die tijd zal het geloof aangevallen worden – wat is er van te merken dat de Heere Jezus terugkomt?
Maar laat je dat geloof en vertrouwen van Zijn wederkomst niet afnemen.
Want dan ben je een boer die in de dorre zomerdroogte zijn gewas binnenhaalt
– om te redden wat er te redden valt, maar zo niets heeft, omdat hij geen geduld heeft,
terwijl hij had kunnen weten dat de regen zou vallen.

Ook dit geduld hebben wij niet zomaar.
Daarom worden wij opgeroepen om geduld te hebben en vooruit te kijken.
Heb je dat geduld? Dan is dat een vrucht van de Geest.
Daarin mag je merken dat de Geest in u werkt – met als bedoeling
dat we bij Christus blijven.
Hebt u dat geduld niet? Oefenen! Vertrouw op de Geest! Bid erom!
Heilige Geest, schenk mij het geduld en doe mij uitzien naar Christus’ komst.
Amen

Vreugde als vrucht van de Geest

Vreugde als vrucht van de Geest

De vreugde die volgens Paulus een vrucht van de Geest is, is feestvreugde. De vreugde van Kerst, Goede Vrijdag, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Dan niet zozeer de sfeer met die feestdagen, maar de vreugde om wat gevierd wordt: de komst van Christus naar de aarde, zijn lijden, sterven en opstaan, de Geest. Zoals Israël feest vierde / viert op de feestdagen – vanwege het handelen van God.
Deze vreugde hebben we van onszelf niet, maar doet de Geest in ons groeien. In de Bijbel wordt niet voor niets geregeld opgeroepen om God te loven: Loof de Heer, zing de Heer een nieuw lied.

Het tegenovergestelde van vreugde is somberheid en neerslachtigheid. Volgens Luther een van de vijanden van het geloof, omdat degene die door neerslachtigheid en somberheid gevangen is uit het oog verliest dat God ook vandaag de dag werkt.

De Geest laat ons een ander perspectief zijn (technisch: reframing): God is er wel degelijk. En daar komt de vreugde vandaan. Dat is de vreugde. Vreugde om/in God.

Preek Tweede Pinksterdag

Preek Tweede Pinksterdag
Galaten 5:13-26
1 Korinthe 13

Thema: Liefde als vrucht van de Geest

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Er is een verhaal van een dominee die een scherpe preek had voorbereid,
ernstig en waarschuwend,
om de gemeente eens te vertellen wat er moest gebeuren,
maar die toen hij de gemeente overzag die voor hem zat
de gezichten zag en zijn scherpe preek vergat
en alleen nog maar ruimhartig over de liefde van Christus kon preken.

Gemeente, ik zal u zeggen dat ik dat ook vaak heb.
Niet pas als ik de preek begin, maar wel in de voorbereiding
en dan zeker bij een Bijbelgedeelte waarin een aantal scherpe dingen staan.
Dan lees ik dat Bijbelgedeelte en dan weet ik:
voor mijzelf snijden die scherpe Bijbelteksten hout,
ze laten mij zien dat er in mijn leven iets verkeerds zit,
maar dan lukt het mij niet zo goed om dat ook in de preek te verwerken
omdat ik dan denk aan al de gemeenteleden die ik ken voor wie het niet opgaat.
Voor mijzelf lees ik de laatste tijd nog wel eens in Jeremia
en wie scherpe Bijbelteksten zoekt, zou dat Bijbelboek eens moeten lezen.
Als ik dan bij Jeremia lees, dat de Heere Zijn volk aanklaagt
omdat het bij Hem vandaan gaat en andere wegen kiest,
dan denk ik:
het is goed voor mij dat ik die woorden lees
om mij weer terug te laten roepen naar de Heere.
Maar een preek over die woorden houden, zou mij moeilijk afgaan.
niet zozeer omdat angst mij tegenhoudt,
maar omdat ik dan denk aan degenen van wie ik weet
dat ze oprecht de Heere willen dienen en dat ook doen.
Dan vraag ik mij af: kan ik die scherpe woorden wel voorhouden aan degenen
van wie ik weet dat die oprechte liefde tot de Heere er is?
Dan moet ik denken aan het voorbeeld van de predikant,
die zijn preek inruilt omdat hij de gezichten voor zich ziet.

Gemeente, het kan ook niet anders.
al zou ik een scherpe preek houden, waar iedereen nog jaren over spreekt,
maar ik had de liefde niet,
het zou een gillende sirene zijn waar iedereen de handen voor de oren zou moeten houden
omdat je dat geluid niet wilt en niet kunt aanhoren.
Al was het een preek waarvan iedereen zou zeggen:
die moet je ook horen, want daar zit zoveel in,
Al kwamen mensen van heinde en verre
en kon iedereen zeggen: wat groeit de gemeente de laatste tijd zo,
maar de preek was niet vanuit liefde geschreven,
het baatte niets
en de gemeente werd er niet door opgebouwd, maar door afgebroken.
Want in het Koninkrijk van God kunnen wij niet te koop lopen
met wat we hebben of wat we doen.
In het Koninkrijk van God kunnen geen pauwen zijn,
die de ander willen veroveren door indruk te maken.

Mensen raken gemakkelijk onder de indruk van een ander.
Jannie door de woorden die Piet gebruikt in zijn gebed
en denk bij zichzelf: Hij moet wel een groot gelovige zijn,
want hij gebruikt zulke mooie woorden als hij bidt.
Henk is onder de indruk van de Bijbelkennis van wijkouderling Jansen,
die steeds een treffend stukje weet te lezen op huisbezoek.
Ria heeft als nieuwtje tijdens het koffiedrinken uit de kerk
dat een docent van een van haar kinderen zijn baan heeft opgezegd
om in Afrika hulpverlener te worden.
Het maakt allemaal indruk op mensen,
maar als er geen liefde bij komt kijken,
is het voor God niets waard
en heeft het Koninkrijk van God er alleen maar last van.
De eerste vrucht van de Geest is niet dat we in staat zijn
om een keuze te maken waarbij we onszelf overtreffen.
Het werk van de Geest in ons is niet dat wij tot grote hoogten stijgen
en daarbij onszelf en anderen en hopelijk ook God zouden verbazen.
De eerste vrucht is liefde
en liefde is essentieel, zegt Paulus,
want als de liefde ontbreekt, stelt het voor God niets voor,
hoeveel het jezelf ook aan kracht, tijd, inspanning en werk ook kost.
Je hebt er alleen maar last van,
hoe hard iemand ook voor God loopt.

Om te weten wat die liefde is kunnen we niet bij onszelf te rade.
We moeten ook niet zomaar denken, dat wij wel weten wat liefde is.
Het Woord van God houdt ons voor
wat liefde is
en vertelt ons wat liefde wel en wat liefde niet is.
Want als mensen kunnen wij ons in de liefde vergissen.
Als mensen denken we vaak wel wat liefde is
en denken we wel dat wij die liefde wel hebben,
dat wij overstromen van liefde,
maar hoe vaak is het niet dat onze liefdeblijken helemaal geen liefde is,
maar een poging om anderen zo ver te krijgen
dat ze zien wat wij allemaal doen
en allemaal over hebben.

De liefde is niet jaloers, niet afgunstig.
Daar ga je dan als predikant als je merkt
dat je gemeenteleden alleen maar spreken over de preken van je collega,
daardoor geraakt zijn, daar vol van zijn, maar dat over jouw preken nooit zeggen.
Daar ga je dan als dochter als je merkt
dat je zus een betere relatie met je moeder heeft dan jij
en meer te horen krijgt dan jij.
Of als je zo graag wilt dat de juf of meester jou op school ziet
en jou voortrekt, maar je ziet dat de meester of juf alleen maar aandacht heeft voor een ander.
De liefde is niet jaloers omdat je door jaloezie zo verbitterd kunt raken
En door verbittering zo moeilijk bereikbaar voor Gods Geest
en zo vatbaar voor verkeerde invloeden.
Als het niet goedschiks kan dan maar kwaadschiks.

De liefde pronkt niet – loopt niet met zichzelf te koop.
Daar ga je dan als je zelf vindt dat je de beste bent en de eerste plaats verdient.
Liefde is niet dat je je huiskamer tiptop op orde hebt
als familie of vrienden komen als het motief is dat je wilt laten zien
dat jij je leven zo goed op orde hebt.
(En omgekeerd ook niet: dat als je in bij vrienden bent
die een goed ingerichte kamer hebben en alles goed opgeruimd
dat je daardoor onder de indruk komt en aan jezelf gaat twijfelen
en alleen nog maar kan denken dat anderen het goed doen.)
De liefde pronkt niet, want dat is een krampachtige manier
om liefde te winnen, te kopen, af te dwingen.
Maar liefde kan niet worden gekocht of verdiend.
Liefde kan alleen maar ontvangen worden.
Liefde kan alleen maar als een geschenk worden aangenomen.
Het is een geschenk van de Heilige Geest.

Het is niet prettig om door een ander veranderd te worden.
Soms kan een man bepaalde dingen niet doen omdat zijn vrouw het vraagt
en hij doet het als zijn vrouw er even niet is, dan doet hij dat
en denkt ondertussen dat hij het zelf heeft bedacht.
Maar de Geest verandert ons wel, van binnenuit,
ons hart – we zouden kunnen zeggen: onze identiteit.
D.w.z. hoe wij ons presenteren naar God toe en naar anderen toe.
Vaak willen wij dat zelf bepalen, zelf de regie over hebben.
Nee, zegt de Geest, ik verander je.
Ik haal de jaloezie en verbittering weg,
ik zorg ervoor dat je niet meer zo te hunkeren aan de behoefte van anderen
schouderklopjes en complimenten te ontvangen,
alsof je dan pas weet dat je meetelt, dan pas weet dat je er mag zijn.
Ik haal uit je hart weg
de neiging om steeds zo negatief over anderen te praten,
of zo negatief op anderen te reageren.
In de leegte die de Geest schept, groeit iets anders,
dat er groeit tot eer van God: de vrucht die de Geest laat groeien.
Het is een vreugde voor de Geest om dat werk te doen,
om dat werk in jouw leven, uw leven te doen.
De Geest is met plezier schoonmaker
en hoeft geen loonsverhoging van degenen bij wie Hij werkt
als Hij maar de kans krijgt
het vuil weg te halen en ruimte te maken voor Christus.
De ene keer doet de Geest dat fluitend, waardoor je denkt:
Ik heb een liedje in mijn hart, dat blijft daar altijd zingen.
De andere keer is het diepingrijpend en confronterend,
omdat je voelt dat je oude ik gekruisigd wordt.
De Geest maakt ruimte voor Christus – in uw leven, in jouw leven.
Pinksteren: werk in uitvoering. Flinke verbouwing: bewoonbaar voor Christus.
Voor de Geest is geen enkel leven, hart onbegonnen werk.
Zelfs wie ver van God verwijderd is, van wie het leven vervallen is,
kan de Geest bewoonbaar maken.

De ene keer is dat makkelijker dan de andere keer
omdat wij soms ook zo vast kunnen zitten aan onze oude gewoonten
en dat niet los kunnen laten, omdat het ons zoveel lijkt te geven.
Zekerheid, een identiteit, weten hoe anderen over je denken, waardering, status.
Christus – daar gaat het om
en dan komt dat andere ook.
Ja nee, niet wat ons in dat oude leven een identiteit gaf of zekerheid,
maar liefde en blijdschap, vrede en geduld.
Dat groeit in uw, jouw hart,
en dat werkt in heel je bestaan, je identiteit, je doen en laten door.
Jezelf en anderen ook = merken dat je bij Christus hoort
en dat je verandert.
Dat je naar anderen toe meer geduld hebt
in je reactie naar anderen toe of in je denken over anderen
iets van Gods goedheid krijgt.
Een bereidheid om een stap terug te doen
en niet zomaar je gelijk te halen.
Liefde verdraagt – alles, zegt Paulus: spot, kleinering, pijn, genegeerd worden
om daarmee in de voetsporen van Christus te gaan.
want de liefde die in u, jou groeit is de liefde van Christus
is Christus zelf die in je groeit.
Dat is nou de liefde van God
die zoveel om u, om jou geeft, dat Zijn Geest in u, jou werkt.
God is ons genegen!
De Geest maakt een woning voor Christus in je hart.
Geweldige belofte: God is in je bezig.
Dat is maar goed ook, want als wij het zelf zouden moeten doen…

De liefde – al die hoge woorden van Paulus over de liefde
we kunnen dat wel zien bij anderen, maar bij ons zelf?
De liefde is geduldig, zegt Paulus.
Geduld is dat je erop vertrouwt dat de Geest echt wel werkt in je leven.
En dat je niet van slag raakt als het voor jou gevoel niet opschiet.
Liefde kent namelijk ook volharding
en verliest de moed niet als het allemaal nog niet zo veel lijkt,
want de liefde komt van Christus
en klampt zich vast aan Christus,
want het weet, ik kan niet zonder Hem.
Ik kom uit Christus voort en kan alleen maar groeien als ik verbonden ben met Christus.
De liefde is een vrucht van de Geest.
Het is onze roeping om uit Christus te leven, vanuit Zijn liefde en zo te zijn als Hem.
Maar het is de Geest die ons daarin stimuleert en aanspoort
en daarin voorop gaat en verder gaat als wij stoppen.
Een vrucht van de Geest: dat wil zeggen dat ons leven bloeit tot eer van God
en een zegen is voor anderen.

De volken zullen, Heer’, U loven;
O Heer’, U loven altemaal,
Die d’ aarde – ook ons hart ! – vruchtbaar maakt van boven
Dat z’ ons op haar gewas onthaal’.
God is ons genegen;
Onze God geeft zegen
Hij, die alles geeft,
Hij zal zijn geprezen,
Hem zal alles vrezen,
Wat op aarde leeft.

Amen