Vreugde als vrucht van de Geest

Vreugde als vrucht van de Geest

De vreugde die volgens Paulus een vrucht van de Geest is, is feestvreugde. De vreugde van Kerst, Goede Vrijdag, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Dan niet zozeer de sfeer met die feestdagen, maar de vreugde om wat gevierd wordt: de komst van Christus naar de aarde, zijn lijden, sterven en opstaan, de Geest. Zoals Israël feest vierde / viert op de feestdagen – vanwege het handelen van God.
Deze vreugde hebben we van onszelf niet, maar doet de Geest in ons groeien. In de Bijbel wordt niet voor niets geregeld opgeroepen om God te loven: Loof de Heer, zing de Heer een nieuw lied.

Het tegenovergestelde van vreugde is somberheid en neerslachtigheid. Volgens Luther een van de vijanden van het geloof, omdat degene die door neerslachtigheid en somberheid gevangen is uit het oog verliest dat God ook vandaag de dag werkt.

De Geest laat ons een ander perspectief zijn (technisch: reframing): God is er wel degelijk. En daar komt de vreugde vandaan. Dat is de vreugde. Vreugde om/in God.