Geloof in een eeuwig leven

Geloof in een eeuwig leven

Het christelijk geloof gaat uit van een eeuwig leven na de dood. Dit geloof is altijd omstreden geweest. Ook in de laatste eeuwen stuit dit geloof op kritiek. Ook vanuit de theologie. De kritiek op dit geloof in een eeuwig leven na de dood is, dat (1) het eeuwig leven onwenselijk is en (2) dat een eeuwig leven onvoorstelbaar is geworden.

Onwenselijk
Als wij eeuwig leven ontvangen, zouden wij ons op den duur niet gaan vervelen? En vinden wij ons niet te belangrijk door ons een eeuwig leven toe te dichten? Hebben wij niet onze identiteit doordat wij beperkte mensen zijn met een beperkte levensduur?
In de jaren-’60 kwam er nieuwe kritiek op het geloof in een eeuwig leven na de dood. Dit geloof zou de waarde van het leven hier op deze aarde miskennen. Wie dit geloof aanhing, zou alleen gericht zijn op het eeuwige leven. Dit is echter een te oppervlakkige kritiek op het geloof in een leven na de dood. Het geloof in een leven na de dood kan goed samengaan met aandacht voor het hier en nu.

Onvoorstelbaar
Een belangrijk theoloog als Adolf von Harnack bijvoorbeeld vond dat wij ons geen voorstelling meer kunnen maken van een leven na de dood. De voorstellingen van vroeger zijn fantasievoorstellingen geworden.
Von Harnack was wel van mening, dat het christendom niet zonder geloof in een leven na de dood kon. Wanneer het christendom het geloof in een leven na de dood zou loslaten, zou de godsdienst zozeer van karakter veranderen dat het een andere religie is geworden. Het geloof in een leven na de dood raakt volgens hem ook het geloof in God. Wie het geloof in een leven na de dood opgeeft, geeft ook zijn geloof in God op.

Nadenken
Het christelijk geloof kan daarom niet zonder een geloof in een leven na de dood. Dat betekent niet dat eventuele bezwaren tegen dit geloof genegeerd kunnen worden. Daarvoor zijn de bezwaren en de vragen te serieus.
Binnen het christelijk geloof kunnen we niet op een algemene manier spreken over een leven na de dood. We kunnen hier alleen over spreken vanuit onze relatie tot God, onze Schepper, Verzoener en Verlosser.
Deze aanduidingen voor God wijzen op onze geschiedenis met God. Hij heeft ons geschapen. Wij vielen van Hem af, maar Hij verzoende en verloste ons door Jezus Christus.
Jezus werd opgewekt uit de dood. In de verhalen over zijn verschijningen na de dood blijkt dat Hij enerzijds dezelfde is gebleven en anderzijds is veranderd. Hij is Jezus gebleven. Hij is de gekruisigde gebleven. Maar toch had Hij een verheerlijkt lichaam.

Gemeenschap door de dood heen
Zijn sterven en opstanding schenkt ons mensen de mogelijkheid om in gemeenschap met God te leven. Deze gemeenschap begint al voor de dood, hier in dit leven. Deze gemeenschap met Christus in God bewaart ons door de dood en schenkt ons het eeuwig leven. Ook voor ons zal het eeuwige leven enerzijds hetzelfde zijn: wij zullen onze identiteit behouden. Anderzijds zullen we een verheerlijkt lichaam ontvangen.

Wanneer wij vanuit het christelijk geloof nadenken over een leven na de dood komen daar nog vraag bij: Willen wij ook die verzoening ontvangen die Christus heeft bewerkstelligd?

N.a.v. Eginhard Meijering, ‘De verwachting van het eeuwige leven in theologie en prediking’, in: Klaus Berger, Désanne van Brederode, Marius van Leeuwen, Eginhard Meijering e.a. (ed.), De dood leeft! Denken over na de dood en ons leven vóór de dood (Kampen, 2010) 10-20.

Wat is de betekenis van Pasen?

Wat is de betekenis van Pasen?

Pasen is een belangrijk feest voor christenen. Met Pasen vieren zij dat Jezus Christus uit de dood verrees. Hij was gestorven aan het kruis, werd in een graf gelegd, maar werd door de Vader uit de dood opgewekt. Het graf is leeg, want Jezus is opgestaan uit de dood.

emptytomb

De opstanding van Christus betekent:
– dat de macht van de dood verbroken is. De dood is niet meer het einde, maar na de dood is er leven mogelijk. De grote scheiding is niet meer die tussen leven en dood, maar tussen geloof in Christus en ongeloof.
– dat Christus’ dood aan het kruis geen mislukking was, maar een offer dat Christus in onze plaats bracht. Doordat God Christus opwekte uit de dood, mogen wij weten dat God dat offer heeft aangenomen.
– de opstanding van Christus is de voorbode van de opstanding van de doden op de laatste dag van de geschiedenis. Wanneer Christus terugkomt op de wolken van de hemel, zullen alle overledenen herrijzen uit het graf en zal er het laatste oordeel zijn.

crosses

De opstanding van Christus gaat niet alleen over de toekomst, maar raakt ook ons leven in het hier en nu. Toen Christus stierf aan het kruis stierf Hij voor en met degenen die in Hem geloven. Toen Hij opstond uit het graf, stond Hij ook op samen met hen die in Hem geloven. De opstanding van Christus houdt in, dat wij hier op deze aarde al deel kunnen krijgen aan het nieuwe leven. Deze verbondenheid met Christus’ sterven en opstaan komt naar voor in de doop.
Dat wij hier op deze aarde al een nieuw leven ontvangen, wil niet zeggen dat wij hier op deze aarde al vrij van de zonde zijn of vrij van ziekte, dood of pijn. Dat houdt al wel in, dat hier op deze aarde gemeenschap met God mogelijk is.