Meditatie Stille Zaterdag 2019

Meditatie Stille Zaterdag 2019
Schriftlezing: Mattheüs 27:57-61

In de afgelopen weken heb ik veel naar de Matthäuspassion van J.S. Bach geluisterd.
Het begin met een uitvoering in de Laurenskerk in Rotterdam begin april
Daarna heb ik deze muzikale vertelling van het lijdensevangelie door Bach
veel nageluisterd tijdens de voorbereiding voor preken en meditaties.
Bij het beluisteren bleef er één aria in mijn herinnering hangen.
Deze aria was mij eigenlijk nooit opgevallen,
maar al luisterend vond ik het de mooiste aria uit deze Passion.
De woorden die bij mij bleven hangen, waren:
Ik wil Jezus zelf begraven.
Aria “Mache, Dich, mein Herze, rein”
Steeds bij het beluisteren maakten deze woorden indruk,

want ze verwoorden een eerbetoon aan Christus.
Zo wil Bach ons betrokken maken bij wat er aan het kruis gebeurde:
We zijn er zelf bij, we zijn getuige hoe Jezus stierf voor onze zonden.
Het bijzondere in de tekst die Bach gebruikt is dat Jezus niet begraven wordt
in de tuin van Jozef van Arimathea, maar in het eigen hart.
Zo komt het tot een nauwe verbinding tussen Christus die stierf aan het kruis en ons.
Hij stierf voor ons en met ons daar op Golgotha.
We gingen met Hem mee aan het kruis.
Als Hij gestorven is, krijgt Hij een plaats in ons hart, om daar te rusten
van de strijd die Hij voor ons gevoerd heeft.
En meer nog: niet alleen om te rusten,
maar om ons hart steeds meer van zich te maken.
Als Hij daar is in ons hart, al wordt Hij dan begraven op met Pasen opgewekt te worden,
wordt ons hart steeds meer en meer van Hem.
Daar begraven in ons hart, neemt Hij steeds meer ons hart in beslag.
Ons hart mag alleen maar van Hem zijn.
Daarom begint de aria met een andere regel
en niet de regel die bij mij was blijven haken:
Het begint ermee, dat we de wereld uit ons hart uitbannen:
Wereld, ga uit mijn hart,
wereld die mij tot zonde verleidt en mij in dienst van de satan doet zijn.
Er is geen plek meer voor jou, wereld, want Christus moet in mijn hart.
Hij heeft Zijn leven gegeven, het hoogste offer dat gebracht kon worden,
heeft Hij gebracht – Zijn eigen leven.
We kunnen niet over het kruis nadenken of bij het kruis stilstaan.
Er is werk aan de winkel, er moet aan ons hart gewerkt worden,
in ons hart ruimte voor Christus.
Misschien is het voor u niet een begraven van Christus in uw hart.
Dat is alleen maar een manier om uit te leggen
Wat de begrafenis van Christus voor ons nu betekent,
voor ons, die zoveel eeuwen na de begrafenis later leven.
Het bijzondere van de aria van Bach vind ik het eerbetoon
dat aan Jezus gegeven wordt, omdat Hij gestorven is aan het kruis.
Voordat er het verdriet is en er gerouwd wordt om de dood van onze Heer
is er eerst de dankbaarheid dat Hij zijn leven gaf.
Dat Hij wilde sterven aan het kruis.
Dat Hij wilde afdalen in onze zonden en wilde afdalen in het rijk van de dood.
Elke keer als we daarover nadenken, kunnen we iets beseffen
van wat dat voor Hem betekende: hoe diep Hij moest gaan.
En kunnen we ook iets begrijpen van het ontzaglijke wonder
wat dat voor ons betekent: dat Hij redding bracht en leven.
Vanavond zingen we die weg die onze Heere ging,
met de woorden en de muziek, die we zingen of die via het koor tot ons komen,
komen wij bij het kruis staan, zijn we bij het graf als Jezus begraven wordt,
zijn we erbij als Jezus opstaat uit de dood
en de vrouwen op weg gaan en een leeg graf aantreffen
en later Jezus als levende ontmoeten.
WE zingen erover wat onze Heer voor ons heeft gedaan,
Welke weg Hij moest gaan en wat het ons brengt.
We verwoorden in de liederen die we zingen onze dankbaarheid,
onze aanbidding voor onze Heer die voor ons wilde gaan.
Dankbaarheid dat Hij in ons hart wil komen,
dankbaarheid dat ons hart gereinigd wordt
dat de wereld uit ons hart kan en Christus daar kan komen.
Het is mooi dat er koren zijn die voor ons zingen:
Want als je het van een ander hoort, dan neem je het soms sneller aan
dan wanneer je het tegen jezelf moet zeggen.
Het is mooi dat er koren zijn, die al weken oefenen en repeteren
om ons mee te nemen in de liederen
naar Getsemané, naar Golgotha, naar de hof van Jozef van Arimathea.
Zodat we er deelgenoot van zijn, zodat we zien hoe Jezus lijdt,
zodat we met de ogen van ons geloof zien hoe Jezus daar aan het kruis
de straf draagt die ik had verdiend.
Al zingend gaat ons hart open voor Hem
en komt Hij binnen, de levende Heer, die gestorven is en begraven werd
en  zo mijn hart maakt tot de plek waar Hij ook woont.
En als Hij daar is in mijn hart, groeit mijn liefde voor Hem steeds meer en meer:
Mijn Jezus ik houd van U. Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s