Preek zondagavond 29 april 2018

Preek zondagavond 29 april 2018
Openbaring 14:15

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Afgelopen week zag ik een filmpje,
waarbij de chauffeur van een bestelbusje door de politie verzocht werd om te stoppen.
De man weigerde om te stoppen.
Hij reed om smalle wegen buiten de bebouwde kom.
Steeds deed hij of hij wilde stoppen.
Dan stapte de politieagenten uit en gaf de bestuurder weer gas en reed weg.
Steeds wist hij politieauto’s van zich af te schudden.
Als ze hem klem probeerden te rijden, wist hij toch te ontsnappen.
Hij wist de grens over te komen en probeerde ook de Duitse politie te slim af te zijn.
Meerdere politieauto’s waren betrokken bij de achtervolging.
Na een lange tijd wist de politie hem in Duitsland staande te houden.
Hij bleek in Duitsland nog een gevangenisstraf uit te moeten zitten van bijna een jaar.
Als de man niet staande was gehouden,
zou hij onder die gevangenschap die nog open stond onderuit kunnen komen.
Op de vlucht om zijn straf niet uit te zitten.

Deze man werd staande gehouden en moest alsnog zijn straf uitzitten.
Maar hoe vaak gebeurt het niet dat iemand toch weet te ontsnappen
En de straf weet te ontlopen
en niet de consequentie hoeft te dragen voor wat hij of zij heeft misdaan.
Nu kan ik de politieke gebeurtenissen van de afgelopen week wel naar voren houden
en de opstelling van onze premier als zo’n vlucht zien, waarmee iemand wegkomt,
maar meer dan een politiek verkeerde keuze was het niet, geen misdrijf.
Er zijn er heel wat die toch het nodige op hun geweten hebben,
Die daarmee wegkomen en de verantwoordelijkheid niet hoeven te dragen.
In de afgelopen week ontmoetten de leiders van Noord- en Zuid-Korea elkaar.
Zal het daarbij ook gegaan zijn over de ellendige toestand in Noord-Korea,
De honderdduizenden die in strafkampen gevangen zitten,
het leed dat de Noord-Koreanen treft?
Als de Zuid-Koreaanse president daar al over begonnen zal zijn,
dan kan hij het alleen maar als verwijt zeggen, als kritiek.
Die president zou, wanneer hij zijn Noord-Koreaanse collega, daarover zou benaderen
geen enkele mogelijkheid hebben
om zijn Noord-Koreaanse collega verantwoordelijk te houden
en om vrede voor elkaar te krijgen kan hij er waarschijnlijk maar beter over zwijgen.

Dat is de wereld waarin wij leven:
Een wereld waarin recht niet altijd te verkrijgen is
en waarin je je vonnis makkelijk kunt ontlopen.
In deze wereld is niet altijd recht te verkrijgen.
Ook christenen kunnen te maken krijgen met onrecht.
Bijvoorbeeld als ze vanwege hun geloof in Christus in de gevangenis kunnen komen
daar gemarteld worden in de hoop dat ze hun geloof zullen opgeven.
Wanneer ze overlijden, is er niemand die de beulen ter verantwoording roept.
Ze kunnen ongestraft verder gaan.Onlangs las ik over Lin Zhao.
Zij groeit op in China, waar een strijd is tussen de nationalisten van Tsjang Kai-Chek
en de communisten van Mao.
als 15jarig meisje komt ze tot geloof en laat ze zich dopen.
Ze sluit zich aan bij de communisten, omdat ze heel veel overeenkomsten ziet

tussen de boodschap van Jezus en de boodschap van de communisten.
Na een aantal jaren betrokken te zijn bij de Chinese communistische partij
doet ze twee stappen, waarbij ze de woede van de partijleiding op haar hals haalt.
Het wordt publiek bekend dat ze naar de kerk gaat
en ze schrijft twee gedichten waarin de Mao openlijk bekritiseert.
Ze heeft het niet makkelijk in de gevangenis. Haar gezondheid is kwetsbaar
en omdat ze nooit haar familieleden mag zien, wordt ze ook depressief
En onderneemt ze verschillende zelfmoordpogingen.
Om zich toch overeind te houden, gaat ze schrijven: gedichten, toneelstukken, brieven.
Ze heeft echter geen inkt en geen pen.
Ze scherpt een bamboestokje tot een soort kroontjespen, prikt zichzelf
en vangt het bloed op met een spon. Dat wordt haar inkt.
Ze schrijft onder andere brieven aan haar moeder,
Waarin ze schrijft over haar moeilijkheden, maar ook over de kracht die de Geest haar geeft.
Deze brieven geven haar moed.
Ze weet alleen niet of deze brieven de gevangenis uitgaan.
De brieven worden door het gevangenispersoneel ook niet verstuurd, maar achtergehouden.
In een van haar laatste brieven, vlak voor haar dood schrijft ze haar moeder:
Wees niet verdrietig. Ik ben in handen van de hemelse Vader, niet van demonen.
Jaren later wordt het oordeel uitgesproken dat ze onschuldig is
En worden haar brieven en het andere dat ze geschreven heeft aan de familie overhandigd.
Een van haar laatste schrijfsels is een herdenkingsdienst
voor al degenen die onder Mao zijn omgekomen,
waarin ze ook om vergeving bidt voor al degenen
die in die tijd een einde aan hun leven maakten, omdat het te zwaar geworden was.

In het Bijbelboek Openbaring komen we een diep geloof tegen
dat een eenzame lijdensweg betekent dat je weliswaar van mensen gescheiden bent,
maar niet van de hemelse Heer, die is, die was en die komen zal.
In Openbaring komen we een diep geloof tegen dat God recht en gerechtigheid zal brengen.
Alle martelaren die sterven voor hun geloof, die trouw gebleven zijn,
Die wellicht net als Lin Zhao momenten van wanhoop hebben gekend,
het niet meer aankonden en in de dood nog de enige uitweg zagen,
dat ze in ere worden hersteld, allereerst doordat ze opgewekt worden, levend worden,
een leven in de heerlijkheid van Christus.
Recht doen aan de martelaren, betekent ook dat er een oordeel komt,
een oordeel over de beulen van Lin Zhao en van al die andere christenen,
een oordeel over de machthebbers die kerk en gelovigen hebben onderdrukt en vervolgd.
U heeft vast wel gemerkt dat Openbaring op verschillende manieren uitgelegd kan worden.
Ook voor hoofdstuk 14 zijn er meerdere mogelijkheden om uit te leggen.
Er wordt in dit hoofdstuk gesproken over oogst – in twee beelden.
In de ene uitleg wordt er aangegeven
dat in de twee beelden over hetzelfde gesproken wordt: de oogst als beeld voor het oordeel.
De engelen halen alle mensen binnen
en maken onderscheid tussen de goede en de slechte vruchten.
Er vindt een sortering plaats.
In de andere uitleg wordt er gezegd: Het gaat om twee verschillende momenten.
Eerst worden de gelovigen gered, bijvoorbeeld een opname van de gemeente.
Als de gemeente is gered, binnengehaald,
als oogst binnengedragen in de hemelse schuren, dan volgen de anderen.
Maar met hen zal het anders aflopen.
Zij hebben niet de goede vruchten.
Zoals een boer het onkruid verbrandt, van de dode takken een vuur maakt,
zo is er voor degenen die geen goede vrucht hebben,
geen hoop op een leven in Gods heerlijkheid.

De tijd is rijp – dat kan zijn: het leed dat de gelovigen overkomt is zo groot,
de verleiding zo sterk en zo gevaarlijk
er moet ingegrepen worden, het kan niet langer,
want anders zullen de gelovigen het niet meer aankunnen, er aan onderdoor gaan,
de moed opgeven, het geloof vaarwel zeggen, in de wereld opgaan.
De tijd is rijp dat God ingrijpt om Zijn kinderen te redden.
Een geloof dat we in het Oude Testament al zien,
Een verlangen dat God bevrijding komt brengen,
de onderdrukkers verjaagt en straft en Zijn rijk van vrede brengt.

De tijd is rijp – dat kan zijn: het onrecht op de wereld neemt toe,
de maat van de zonde raakt vol,
Het kwaad stapelt zich op, zoals de Toren van Babel die werd gebouwd
om tot in de hemel te komen.
Dit moet stoppen.
In de afgelopen weken keken we thuis de filmserie The Lord of the Rings.
Een ring die in het geheim gemaakt is
door een kwade macht om over de hele wereld te regeren.
Zolang die ring er is, kan die kwade macht actief zijn en krijgt hij steeds meer in zijn greep,
door de legers die hij bij elkaar brengt, de angst die die legers zaaien.
Net als in Psalm 2, de psalm die we ook lazen,
Legers die met elkaar optrekken tot die ultieme strijd.
Waarom woeden de volken.
Tegelijkertijd met die film lazen we aan tafel uit Openbaring.
Ons vielen de overeenkomsten steeds op: de macht van het kwaad dat toeneemt.
Legers die verzameld worden om de goeden met overmacht te verslaan.
Tolkien, die het boek schreef, moet Openbaring zorgvuldig hebben gelezen.
Er is wel enkele verschillen:
In de filmserie kun je wel een vergelijking maken met de duivel (Sauron),
maar is er niemand die doet denken aan God of Christus
Wellicht omdat God te heilig is om als personage in zo’n film te verbeelden.
Er is nog een verschil – ik denk juist omdat er geen rol voor God is –
het kwaad, de kwade machten verdwijnen. Of doordat ze gedood worden,
of doordat op het einde de ring vernietigd wordt.
In Openbaring wordt de boze, wordt het kwaad ook vernietigd,
maar gebeurt er ook eerst iets anders: een oordeel.
De boze, ieder die voor de boze gekozen heeft wordt daarvoor verantwoordelijk gehouden.
Er is geen ontsnapping,
zoals in het filmpje de chauffeur bijna aan de politie wist te ontkomen.
Iedere macht, iedereen met macht, elk mens
zal eens voor God verantwoording afleggen.
Ook de gelovige – wat is er gebleken van je leven met Christus.
Wat is ervan terecht gekomen, welke vruchten heb jij gedragen.

Ik krijg veel reacties op de preken over Openbaring.
Dit Bijbelboek spreekt tot de verbeelding.
Wat dit Bijbelboek ook laat zien, dat er een ernst is: het gaat ergens om.
Het gaat om hoe je leeft, om welke uitwerking het geloof in je leven had.
Heb je vruchten gedragen die bij een christen past?
Daar gaat God over.
Wij kunnen niet zeggen: die heeft goed geleefd. Hij of zij komt er wel.
Nee, daar gaan wij niet over.
Alleen God, de wijngaardenier gaat over onze vruchten.
Hij toetst, oordeelt, beslist of wij bij Hem horen of niet,
Of we aan de stam Christus vastzitten of slechts een losse tak en dood zijn.

In het Bijbelboek Openbaring gaat het vaak over macht.
Rome was een wereldmacht, niemand was Rome de baas.
Christenen konden niet naar een ander land voor hulp,
niets kon Rome de baas, niets was tegen Rome opgewassen.
En toch, christenen hoeven niet te wanhopen.
Er is toch iemand die sterker is dan Rome,
Die de druif van Rome plukt en vertrapt,
de macht van Rome die op aarde zo sterk lijkt te zijn
is Gods ogen niet meer dan een druif die in de wijnpers wordt vertreden.
Wijnpers: beeld oordeel
Tegen God kun je niet op.
In Psalm 2 wordt er gesproken over hoe de volken in opstand komen tegen God,
onrustig, ze willen niet meer geknecht zijn,
grootmachten die krijgsgevangen gemaakt zijn, gevaarlijke tegenstanders van Israël,
ze denken als ze samenspannen ze zich wel los krijgen
en God te sterk af zijn.
Die in de hemel woont zal lachen.

Net als bij de torenbouw van Babel.
Vanaf de aarde lijkt heel wat, een enorm bolwerk waarmee je de hemel kunt bestormen.
Er is een Joodse uitleg die zegt dat God het niet zo goed kan zien, zo klein is het.
Hij moet vanuit de hemel naar de aarde komen om te zien wat het is.
Het hemels perspectief.
Dat moeten we als gelovige steeds voor ogen houden.

Dien de Heere met vreze – dat is geen angst, maar ontzag voor God,
dat je weet Wie Hij is, heilig ontzag, maar geen ontzag om op een afstand te blijven staan,
maar te komen en te knielen en te vertrouwen:
Welzalig allen die de toevlucht tot Hem nemen.

Ik wil afsluiten met de Heidelberger Catechismus:

Welke troost schenkt u de wederkomst van Christus om te oordelen de levenden en de doden?
Antwoord: In alle droefheid en vervolging verwacht ik met een opgeheven hoofd Hem als Rechter uit de hemel, die zich eerst om mijnentwil voor Gods gericht heeft gesteld en heel de vloek van mij heeft weggenomen. Hij zal al zijn en mijn vijanden in de eeuwige verdoemenis werpen, maar mij met alle uitverkorenen tot Zich nemen in de hemelse vreugde en heerlijkheid.
Amen



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s