Preek Hemelvaartsdag 2017

Preek Hemelvaartsdag 2017
Kolossenzen 1:12-23

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

In mijn eerste maanden als predikant, nu zo’n 10 jaar geleden,
kreeg ik een mentor toegewezen.
Deze mentor moest mij ni de eerste maanden als beginnend predikant wat op weg helpen.
Tijdens de ontmoetingen deelden we wat we meemaakten.
Een voorval, die hij tegen mij vertelde, ben ik nooit vergeten
En ik heb er geregeld wat aan gehad, wat die oudere collega mij vertelde.
Hij was in het ziekenhuis bij het bed van iemand die in coma lag.
De dienstdoende zuster zei tegen hem:
‘U hoeft niet meer met haar te bidden, want ze hoort het toch niet.’
Waarop hij antwoordde: ‘Maar Hij hoort het wel.’ En hij wees naar boven.

Dit voorval dat hij mij toen vertelde, kwam weer bij mij boven,
toen ik erover nadacht wat de hemelvaart van onze Heere Jezus Christus voor ons betekent.
Dat voorval, bedacht ik, dat laat iets zien van de hemelvaart.
Dat je als gelovige, waar je je ook bevindt, dat je dan niet alleen bent,
maar dat Christus er ook is.
Hij is niet zichtbaar, maar Hij is er wel.
Hij is niet alleen bij je, naast je, maar je bent zelf als gelovige in de werkelijkheid van Christus
en die werkelijkheid is altijd meer dan je ziet.
Wat je ziet, is dat er iemand in bed ligt, aan de beademing is aangesloten, de ogen dicht,
Iemand die niet meer lijkt te reageren als ze wordt aangesproken,
niet meer reageert op een aanraking, ze leeft nog wel maar onbereikbaar.
Ik heb best wat keren zo aan een ziekenhuisbed gestaan
en dan steeds gedacht: ‘Maar Hij hoort het wel!’
Altijd dankbaar voor dat kleine voorval dat door mijn collega werd doorverteld.
Dat is voor mij hemelvaart:
Dat we als gelovige hier op aarde al in de werkelijkheid van Christus zijn,
een werkelijkheid die meer is dan we met onze ogen kunnen zien,
een werkelijkheid waarin Christus regeert, Heer en meester is over heel onze aarde,
over heel het universum
en vanuit de hemel Zijn macht op aarde laat merken, als teken van Zijn betrokkenheid
op onze wereld, die Zijn schepping is.

Hemelvaart, dat is: er wordt geregeerd – vanuit de hemel.
Onze aarde dobbert niet stuurloos rond in een eindeloos leeg heelal,
maar vanaf de allereerste scheppingsdag is er boven de aarde een hemel.
Ik heb mij afgevraagd, waarom er in het allereerste vers van de Bijbel staat:
In het begin schiep God de hemel en de aarde
en mijn vraag daarbij, was waarom God als eerste de hemel schiep en dan pas de aarde.
Voor mijzelf ontdekte ik het antwoord:
Nooit is er een minuut waarop de aarde zonder de hemel erboven geweest is
En dan de hemel, waarin de troost stuurt,
de hemel van waaruit God de aarde en heel het ontzaglijke universum overziet en bestuurt.
Boven het paradijs was er de hemel en God daalde geregeld af
om in het paradijs onder de mensen te zijn, Hij zocht hen op.
Ook bij en na de zondeval was er een hemel boven de aarde:
God keerde zich niet van de aarde af, ook niet toen de mensen op aarde
zich van God hadden losgemaakt.
Ook in de tijd van voor de zondvloed, toen de slechtheid op aarde de overhand kreeg,
Ook tijdens de zondvloed was er boven de aarde een hemel, waarin God was
En die zicht hield op de aarde en toch – ook in het oordeel –
de aarde niet aan haar lot overliet, omdat deze aarde door Hem geschapen is,
met liefde en zorg uit Zijn hand voortkwam
en God het niet over Zijn hart kon verkrijgen om de aarde te verwoesten of weg te doen.
Dat God schepper is, betekent niet alleen dat Hij de aarde een begin gegeven heeft,
maar vanaf de allereerste dag, tot aan de laatste dag van deze geschiedenis
zich verantwoordelijk weet voor het lot van de aarde.
Vanaf de allereerste dag, zolang de aarde bestaat, zal er een hemel zijn
van waaruit wordt geregeerd over deze aarde.
En de aarde zal er altijd zijn,
alleen vanaf de wederkomst en het laatste oordeel wel een vernieuwde aarde
en toch diezelfde aarde, die door God nooit is of zal worden afgeschreven.

Er wordt geregeerd, er is een hemel boven de aarde, waarin de troon van God staat,
Dat is wat we met hemelvaart vieren.
En we vieren dat, omdat niet alleen met ons hoofd te weten,
maar dat we elke dag leven met die werkelijkheid dat Christus regeert
en elke dag leven in die werkelijkheid van Christus, als een wereld om in te leven.
Want als we dat niet vieren, dan kunnen we heel snel gaan kijken naar onze wereld
als een wereld zonder God, waarin niet wordt geregeerd.
Kolossenzen 1 geeft een antwoord wie er in de hemel regeert: Christus.
Om de gelovigen bij de zorgen die er zijn in de gemeente omhoog te wijzen.
De gelovigen die zich helemaal niet sterk voelen staan.
Weet je wel, dat de Heer die je bent gaan dienen, alle macht heeft in hemel en op aarde.
Misschien is het al even dat je dat ervaren hebt
en zie je er op dit moment helemaal niets van,
Er is meer dan je op dit moment ziet en meer dan je nu kunt ervaren,
want een deel is nog toekomstmuziek:
We hebben een erfenis in de hemel.
Waar Jezus nu naar toe gegaan is, terug naar de hemel,
daar zullen we als gelovigen ook mogen komen.
Dat ligt al klaar, dat staat te wachten: de erfenis (vers 12).
Daar in de hemel zijn er al heel wat, die eerst op aarde hebben geleefd,
die gestorven zijn met Christus en nu al bij Hem mogen zijn.
Daar mag je ook komen, omdat God alle belemmeringen heeft weggenomen,
De breuk die er was geheeld en wat er nog aan ontbrak aangevuld.
God heeft ons bekwaam gemaakt, schrijft Paulus en hij bedoelt daarmee,
dat het zondige van ons afgewassen is, het verkeerde weggenomen is
en dat we door Christus, die nu in de hemel is, heilig gemaakt zijn,
We zijn geschikt gemaakt, we zijn veranderd, door Christus om in de hemel te komen.
Hemel-waardig gemaakt.
Dat was wel een hele overgang: van de duisternis naar het licht,
van de afgrond naar de heerlijkheid, van de zonde en de duivel naar God en Christus,
van onheilig en onwaardig naar heilig gemaakt, de waardigheid ontvangen.
Overgebracht naar de werkelijkheid van Christus – dat geldt nu al.
Nu al verbonden met Christus die in de hemel is, die regeert.
De wereld is niet stuurloos,
het is niet zoals met een kabinetsformatie, dat God moet onderhandelen met andere machten,
of dat Hij wegloopt, omdat Zijn punten niet binnengehaald kunnen worden.
Het is niet zo dat God de brui eraan gegeven heeft, omdat Hij niets voor elkaar krijgt,
integendeel, als er Eén is, die macht heeft, alle macht, dan is dat God.
Zelfs aan het ziekbed, waarin iemand die in coma ligt niet meer voor ons bereikbaar is,
zelfs in een tijd van oorlog, waarin er geen vrede lijkt te komen.
zelfs in een tijd waarin iedereen bang is dat het einde van de wereld komt.
Zelfs als de kerk achteruit gaat: er wordt geregeerd in de hemel.

Dat is niet altijd gemakkelijk om te geloven.
Afgelopen dinsdag gaf ik een lezing voor studenten over de toekomst van de kerk.
In de discussie over die lezing vroeg één van de studenten:
Wat als de kerk zo klein geworden is, dat het evangelie niet meer doorgegeven kan worden,
Wat komt er van de kerk terecht?
Misschien is dat ook wel een vraag die de jongeren vandaag ook wel bezighoudt:
Als wij ouder geworden zijn, zal er nog een kerk zijn, een gemeenschap
van mensen, die geloven dat Christus regeert
of zal het helemaal voorbij zijn, het geloof gedoofd en zal het toch niet waar blijken te zijn
dat er in de hemel wordt geregeerd.
En is onze geschiedenis niet vol momenten, waardoor je kunt gaan twijfelen
of er wel wordt geregeerd in de hemel.
In Amsterdam werd Jan Wolkers gevraagd om een monument te maken
ter gedachtenis aan de Shoa, de moord op de meer dan honderdduizend Nederlandse Joden.
Hij maakte een monument met gebroken spiegels die op de grond liggen.
Hij gaf aan: Je vraagt je af of er wel een hemel was boven Auschwitz,
in ieder geval kun je niet meer ongebroken naar de hemel kijken.
Het lijkt er vaak op dat heel wat andere machten heersen:
in het groot oorlog, geweld en onrecht, moord,
in het klein, jaloezie, ruzie, ziekte om verschillende te noemen.

Nee, zegt Paulus, al die machten moeten het afleggen tegen Christus,
Hij heeft God zichtbaar gemaakt en door te komen naar de aarde
en door te sterven aan het kruis nog eens laten weten,
dat Hij sterker is dan die machten, door ze te verslaan
en door Zijn heerschappij op aarde weer te vestigen:
Christus maakt zichtbaar dat er een God is, dat onze God heerst.
Al die machten die er zijn, die zijn door God geschapen,
al zijn er ook machten, die van God zijn afgevallen, die zich hebben afgekeerd,
die gericht zijn op het stuk maken van de schepping, van Gods wereld.
Maar uiteindelijk is geen van de machten tegen Christus, tegen God opgewassen,
want Christus heeft al overwonnen,
kijk maar naar het kruis, kijk maar hoe Hij kwam uit het graf.
Nu Hij in de hemel is weten we het zeker: het komt weer goed.

Want met Christus laat God ook zien, wat Hij met deze wereld wil:
eerstgeborene van heel de Schepping.
Zoals Christus is, zo had God ons bedoeld en zo zal Hij ons weer maken.
Hij heeft alles gemaakt, Hij heeft getriomfeerd en Hij zal de kerk en u als gelovigen
bewaren tot de dag van Zijn wederkomst en dan mag u, mag jij bij Hem zijn.
we hebben een Heer in de hemel, die ons in Zijn werkelijkheid heeft overgezet
en ons daar voor altijd bewaart, wat er ook op aarde met ons en met de wereld gebeurt.
Als Paulus schrijft over Christus en over Zijn macht,
dan wordt Hij lyrisch, vol van al het bijzondere van Christus,
in de hoop dat de gemeenteleden in Kolosse en wij er in mee gaan,
dat het niet alleen theoretische kennis is over Christus,
maar dat we hoop hebben en vertrouwen en ons aan Christus kunnen overgeven
omdat we weten: uiteindelijk komt het goed.
Wat er met mij ook gebeurt: ik ben bij Hem geborgen, in de hemel, veilig.
Onze taak, onze roeping is om dat nooit te vergeten en zo te leven,
in dat vertrouwen op God.

Het is geen gemakkelijk gedeelte, ook omdat Paulus woorden en beelden gebruikt,
die de gemeente van Kolosse helpen om weer moed te hebben, hoop vestigen op Christus
met Hem en uit Hem leven.
Ik kwam een mooi verhaal tegen van Barend Kamphuis,
tot voor kort hoogleraar in Kampen, de universiteit van de vrijgemaakte kerken.
Hij is niet alleen theoloog maar ook vogelaar.
Hij mocht onlangs mee naar wat hij noemde het raarste en smerigste eiland van Nederland.
IJsseloog. Ik had er niet van gehoord,
Maar IJsseloog is een kunstmatig eiland net voor Kampen
waar de IJssel in het Ketelmeer komt, gevormd door een dijk in een cirkel,
bedoeld om in die cirkel giftig slib dat onder andere via de IJssel komt wordt gedumpt.
Een slibdepot, een vuilstortplaats voor de giftigste grond van Nederland.
Bedoeld om zorgvuldig opgeborgen en afgeschermd te worden.
Het bijzondere is dat om die smerige put een prachtig natuurgebied is ontstaan.
Deze Kamphuis schrijft erover, omdat hij er pas naar toe mocht.
Hij zag daar nachtegalen, zwartkopjes, karekieten, grasmussen en andere zangvogels.
Af en toe zelfs een ijsvogeltje, krooneenden.
Bij het bezoek moest hij denken aan deze tekst, omdat hij – zo schrijft hij –
naast vogelaar ook theoloog blijft.
Beeld van de onzichtbare God, alles is door Hem geschapen
De schepping vertoont het gelaat van Jezus Christus.
Alle machten zijn aan Hem onderworpen.
Ook de macht van zware metalen en dodelijk gif.
Daarom zingen nachtegalen boven smerig slib.
Ze bezingen het Leven, Jezus Christus, ze bezingen Hem die sterker is dan de dood.

Het paradijs wordt echter toch nog steeds bedreigd door de dood.
Dit keer niet in de gedaante van de slang, maar van de vos.
Toen het een aantal jaren geleden eindelijk weer een beetje winter was,
vroor ook het Ketelmeer dicht.
Voetje voor voetje slopen vossen over het dunne ijs, naar dat interessante eiland.
Sinds hun komst is het afgelopen met de meeuwenkolonies.
Er broeden ook geen ganzen meer op IJsseloog.
En de weidevogels, toch al zo bedreigd, zijn ook hier uitgeroeid.
Midden in het leven blijken we toch weer omringd door de dood.

Ook IJsseloog is daarom een roep om vrede en verzoening door het bloed van Christus.
Weer Kolossenzen 1: “In Hem (Christus) heeft heel de volheid willen wonen en door Hem en voor Hem alles met zich willen verzoenen, alles op aarde en alles in de hemel, door vrede te brengen met zijn bloed aan het kruis”.

Verzoening gaat niet alleen over de relatie van God en mens.
Het gaat om alles in de hemel en alles op aarde.
Door het kruis van Christus slaapt straks niet alleen de wolf bij het lam,
maar ook de vos bij de grutto. Niets en niemand sticht dan nog onheil.
Pas dan is het smerigste eiland van Nederland werkelijk een paradijs.
(theologenblog RD)

Er wordt geregeerd, in de hemel door deze Heer, die hemel blijft altijd boven de aarde,
Hoeveel gebroken spiegels er ook zijn en hoeveel vragen er rijzen,
ze nemen de werkelijkheid van Christus niet weg.
Eens komt de dag, dat deze Heer terugkomt

Kroon Hem, de Vredevorst, wiens macht eens heersen zal,
van pool tot pool,van zee tot zee, ’t klink’ over berg en dal.
Als alles voor Hem buigt en vrede heerst alom,
wordt d’aarde weer een paradijs. Kom, Here Jezus, kom.

Dat is toekomstmuziek en toch … Zijn macht heerst al. Hij regeert nu al.}
Wij mogen die vreude nu al hebben en zingen van Zijn grootheid, Zijn macht,
om het weer te weten, het weer te geloven,
ons geloof dat soms moedeloos is weer te versterken,
om mee te zingen met het koor van de engelen, met al degenen die nu al voor Zijn troon zijn
en die uitzien tot wij daar ook zullen zijn.
In het loflied zijn we, ondanks dat zij in de hemel zijn en wij op aarde, verbonden
En we weten dat we eens verenigd zullen zijn, als Hij terugkomt.

Looft des Heeren grote macht,
In den hemel Zijner kracht;
Looft Hem, om Zijn mogendheden,
Looft Hem, naar zo menig blijk
Van Zijn heerlijk koninkrijk,
Voor Zijn troon en hier beneden.
Amen


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s