Rot op met je religie

Rot op met je religie

Aan het begin van november kregen we als kerkenraad de vraag of de doopdienst van 20 november opgenomen mocht worden. De Evangelische Omroep was namelijk bezig om een nieuw programma te maken over religie in Nederland. In deze serie wilden ze tv-kijkers in aanraking brengen met verschillende godsdiensten die er in Nederland zijn en de gebruiken van deze godsdiensten. In deze serie wilden ze ook graag een doopdienst laten zien. Omdat de doopdienst van wijk 2 in de periode van de opname viel, zou het mooi zijn als onze kerkenraad daarvoor toestemming zou geven. Ze zouden er ook begrip voor hebben als we er niet mee zouden instemmen.

Het was voor ons als kerkenraad een ongebruikelijke vraag. Deze vraag werd eerst in het moderamen besproken. Eerst stonden we er aarzelend tegenover. Er waren heel wat vragen: Wat haal je je op de hals? Gaat een opname de doopdienst niet teveel beheersen en daarmee de dienst verstoren? Wat zal er van de doopdienst in de uitzending worden getoond? Past een doopdienst wel tussen de andere godsdienstige gebruiken en wek je daarmee niet de suggestie dat alle geloven gelijk zijn?

Toch hebben we er uiteindelijk mee ingestemd om – onder bepaalde voorwaarden – in te stemmen met de opname. Een reden om in te stemmen was een verhaal dat we via ds. Moehn hoorde. Hij vertelde onlangs op een bijeenkomst, dat hij in Hilversum een vrouw op belijdeniscatechisatie had gekregen. Deze vrouw was niet kerkelijk opgevoed en had op de donderdag voor Pasen de uitzending van de Passion gezien. Ze was door het verhaal geraakt. Als God dit voor de wereld over had, dan wilde ze meer van deze God weten. Ze ging op internet op zoek naar een kerk en zag dat er in de Grote Kerk van Hilversum een dienst was. In de preek ging het over het paasverhaal waarin Maria door de Heere Jezus bij haar naam genoemd werd. Dat raakte deze vrouw en sindsdien bezocht ze trouw de kerkdiensten en besloot ze belijdenis te doen. Tijdens de belijdeniscatechisatie zei ze vaak over een Bijbelgedeelte dat aan de orde was: ‘Besef je wel hoe mooi, hoe bijzonder het is wat hier staat?’

Dat was voor het moderamen en de kerkenraad reden om toch positief in te stemmen met het verzoek van de Evangelische Omroep. Als dit verzoek een kans was, die de Heere op onze weg geplaatst heeft om het evangelie van Christus te tonen, dan mochten we dat niet afwijzen. Al was het maar voor één kijker die geraakt zou zijn en meer van Christus zou willen weten.

Er waren wel voorwaarden: De doopouders zouden er achter moeten staan. Het opnemen mocht de dienst niet te veel beheersen. Voorafgaande aan de dienst en de opname zijn we verschillende keren via de mail en de telefoon in gesprek geweest. Een van de redacteuren van het programma, Carola Schuurman (geen familie!), is op de doopzitting aanwezig geweest om uitleg te geven. De programmamakers gingen heel serieus in op onze aarzelingen.  De deelnemers waren zorgvuldig gekozen en waren geïnteresseerd in godsdienst. De doelstelling van het programma was om godsdienst niet te veroordelen, maar in gesprek te gaan. De opname zou zorgvuldig gebeuren en de programmamakers hadden ervaring met het opnemen van kerkdiensten. Tijdens de doopzitting werden enkele ouders gevraagd om na afloop van de dienst uitleg te geven over waarom zij hun kind lieten dopen.

Het feit van de opname gaf aan de doopdienst wel een extra spanning. Wat voor deelnemers zouden er komen? Welke godsdienstige achtergrond hadden ze? Wat zouden ze van de dienst vinden? Zouden ze de boodschap begrijpen? Nog meer dan anders was ik in de voorbereiding gericht op de inhoud en het overbrengen van die inhoud. Zonder dat ik echt wist wat we konden verwachten.

Op zondagmorgen om half 9 kon ik de deelnemers en de cameraploeg welkom heten in de Dorpskerk. Ze waren de dag ervoor in Zeeland in een klooster geweest. Ik kende geen van de deelnemers. Verschillende deelnemers en leden van de cameraploeg waren onder de indruk van de kerk. ‘Wat een mooie kerk!’ werd er steeds gezegd. Na afloop van de dienst zou ik met hen in gesprek gaan over de dienst. Na de dienst maakte ik kennis met de deelnemers van het programma.
Het bleek te gaan om een Joodse vrouw die groot voorstander was van feminisme, een christelijk meisje en een atheïst die vond dat godsdienst uitgebannen zou moeten worden. Ik kreeg verschillende vragen: Waarom er alleen mannen in de kerkenraad zaten en of vrouwen in deze gemeente wel wat mochten doen. Was het een bewuste keuze dat er alleen getrouwde stellen en dan ook nog eens man en vrouw hun kind lieten dopen? Dat de doop eeuwig is, dat kun je toch niet maken? Een kind moet toch uiteindelijk zijn eigen keuze maken? Was de kerk altijd zo gevuld of was dat speciaal voor de doopdienst zo? Als de kerk zo vol was, hoe kon dan in andere delen van Nederland gesproken worden over kerkverlating? Blijkbaar gaat het in bepaalde delen van Nederland nog behoorlijk goed met de kerk?

In een korte reactie moest ik deze vragen beantwoorden. Ik had wel de mogelijkheid om aan te geven als ik een vraag niet kon of wilde beantwoorden. Hoewel er enkele kritische vragen gesteld werden, was de stemming vooral positief: de meesten vonden het een mooie dienst. Waar ze vooral van onder de indruk waren, was de gastvrijheid. Ze mochten overal bij zijn: bij doopzitting, bij de dienst, bij het koffiedrinken na afloop. Voor mij was dat wel een les: ik was er zo gericht dat de inhoud goed overkwam, maar de opstelling en de houding naar anderen toe is ook een vorm van verkondiging. Zeker als het een gastvrije en uitnodigende opstelling is. Als gemeenteleden zelf vertellen over wat voor hen de waarde van de doop heeft, kan dat voor kijkers aansprekend zijn en een uitnodiging en een stimulans zijn om zelf op zoek te gaan.

Hoe onze kerk in het programma overkomt, hebben wij niet in de hand. We hadden de verzekering gekregen dat het respectvol zou zijn. Wat er getoond wordt, zal de verantwoordelijkheid zijn van de cameraploeg en de redacteuren van het programma. Het zou kunnen zijn dat we achteraf minder goed in beeld komen dan we van tevoren hadden verwacht. Maar gezien de ervaringen van de redacteuren en de cameraploeg verwacht ik een respectvolle uitzending. In het programma kunnen de deelnemers kritische opmerkingen maken. Dat zegt soms meer over de deelnemers. Tegelijkertijd is het voor ons als kerk goed om te horen hoe bepaalde zaken in onze kerk op buitenstaanders overkomen. Ze kunnen ons laten zien of er bepaalde blokkades zijn voor buitenstaanders om het evangelie te horen.

Ook de titel van het programma hebben we niet in de hand. Er werd ons meegedeeld dat de titel wellicht Rot op met je religie! zou zijn. Bewust heeft de EO voor een uitdagende titel gekozen, omdat een programma wel bekeken moet worden. In de wereld van de publieke omroep zijn kijkcijfers heel erg bepalend voor wat er uitgezonden wordt. Wat we ook niet in de hand hebben zijn de reacties op facebook, twitter en andere social media van mensen die weinig met godsdienst of weinig met de kinderdoop hebben. Zulke reacties kunnen alle kanten op gaan. Toch heeft dat ons niet weerhouden om mee te doen. De uitzending zou zijn in de week van 15 januari. Het programma duurt meerdere dagen en het zou het beste zijn om het programma van het begin tot het einde te volgen om ook de ontwikkeling van de deelnemers te zien.

Ons gebed is dat onze bijdrage aan het programma anderen mag uitnodigen en stimuleren op zoek te gaan naar de Heere Jezus. Bid u mee?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s