Preek zondag 4 september 2016 – morgendienst

Preek zondag 4 september 2016 – morgendienst
Viering Heilig Avondmaal
Deuteronomium 4:1-11

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Toen ik gistermorgen nog wat dingen voor de kerk wilde doen,
zoals het doorgeven van de afkondigingen en de voorbeden,
lukte dat niet door een internetstoring.
Tot in het begin van de middag was er geen internet beschikbaar.
Toen merkte ik hoe belangrijk internet voor mijn werk is.
Eigenlijk kon ik niet veel doen.
Normaal gesproken sta ik er niet bij stil,
hoe bijzonder het is dat internet het doet.
Nu in de komende dagen ben ik mij daar wel even van bewust,
maar over enkele dagen is dat besef weer helemaal weg
en is het weer gewoon geworden.

Heel veel dingen in het leven, die heel bijzonder zijn,
vinden we maar heel gewoon
en we denken daar niet snel over na,
totdat we ermee geconfronteerd worden dat het helemaal niet zo gewoon is.
Bijvoorbeeld dat we hier zijn, levend en wel.
Misschien bent u de dag wel begonnen zonder echt na te denken
hoe bijzonder dat was dat je weer een dag van de Heere kreeg.

Een rode draad in het Bijbelboek Deuteronomium
is om tot het volk door te laten dringen dat het bijzondere ook bijzonder is.
Het is een voortdurend appèl om te beseffen
wat God voor het volk heeft gedaan
door hen te bevrijden uit Egypte, door hen door de woestijn te leiden,
door hen niet altijd te straffen als het volk bij God weg ging door te zondigen,
dat ze op het punt staan een land in bezit te gaan nemen
dat ze van de Heere krijgen
als een vervulling van de beloften aan de voorouders gedaan.
Dat is ook de rode draad in het gedeelte wat we met elkaar gelezen hebben:
Besef je wel wat God voor je heeft gedaan?
Het had zo heel anders kunnen zijn.
Besef je hoe bijzonder het is dat jullie nog in leven zijn, zegt Mozes tegen het volk.
U bent allen heden nog in leven.
Dat je nog leeft, een leven hebt – dat is Gods genade.
Want als je dat besef kwijtraakt, is het ook heel makkelijk om God kwijt te raken.
Om dat te voorkomen, spreekt Mozes het volk aan: Luister naar mij,
Raak de verwondering niet kwijt over wat de Heere voor jullie heeft gedaan.
Laat dat niet gewoon worden, vergeet de dankbaarheid niet.
Het heeft mij geholpen om elke dag als een geschenk uit Gods hand te beschouwen
omdat mijn vader elke morgen dankte voor de nieuwe dag
en daarbij aangaf dat het een onverdiend geschenk uit Gods hand is: genade!

Net als het Bijbelboek Deuteronomium is het Avondmaal bedoeld
om bij ons die dankbaarheid op te roepen en levend te houden
voor wat zo gewoon kan lijken maar het niet is.
Besef je wel hoe bijzonder het is dat je leeft, dat je een leven hebt.
Dat klinkt in brood en wijn tot ons: je leeft – door Gods genade
een wonder van God.
Een wonder van God, omdat op Golgotha een kruis stond
dat voor ons leven bracht en leven betekent.
Beseft u wel hoe bijzonder dat is
en dat dat nooit gewoon mag worden?
Om te voorkomen dat het gewoon wordt, vieren we avondmaal,
omdat besef levend te houden, te voeden, te versterken:
U gaf daar Uw leven, zodat ik kan leven.
Het is genade: God kijkt niet als eerste naar wat wij verkeerd hebben gedaan
en wat verkeerd is gegaan in uw leven,
Ik, zegt de HEERE, wil met je verder.
Ik wil jouw God zijn en daarom wil Ik dat je leeft en verder leeft.
Hij is altijd beschikbaar.
Dat vraagt van uw kant om geloof –
geloof dat is het aannemen, aanvaarden dat God jouw God wil zijn
vertrouwen, dat Hij het beste met je voor heeft,
dat Christus ook voor jou gestorven is
en dat er door Hem, door Zijn lijden en sterven, ook voor u er leven en redding is.
Als Mozes het volk toespreekt, ziet hij het geloof
en heeft hij mogen zien dat het volk dat nu voor hem staat
op een cruciaal moment loyaal was aan God.
Deze mensen, die voor hem staan, ze gingen met de verleiding niet mee,
maar bleven trouw, loyaal aan hun God – vanwege alles wat Hij voor hen deed.
Ze kenden hun God.
Ik hoop dat u dat geloof ook kent, ook hebt – die loyaliteit.
In het avondmaal wordt dat geloof en vertrouwen gevoed, gesterkt
doordat we er weer aan herinnerd worden Christus zichzelf gaf in onze plaats.
Dan mogen we proeven in brood en wijn:
zo echt als het brood en de wijn is, zo echt is Gods liefde en genade. Voor u, voor jou.
En als die trouw, die loyaliteit er niet was in de afgelopen tijd?
Dat zien we in het brood dat gebroken wordt,
dat Christus Zijn leven gaf om dat uit te wissen.
Niet als iets goedkoops, ook niet als iets vanzelfsprekends.
Het is de liefde, de genade van God die ons leven op het oog heeft, ons leven met Hem.
U bent genodigd
en maak er gebruik van om u in het geloof te laten voeden
door onze Heer zelf met Zijn lichaam en bloed.
Dat is voor u de weg ten leven. Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s