Remt de permanente educatie de fundamentele theologiebeoefening af?

Remt de permanente educatie de fundamentele theologiebeoefening af?

In het Reformatorisch Dagblad wordt een gedeelte van een artikel uit Predikant & Samenleving opgenomen over de permanente educatie. De strekking van het artikel is dat de huidige opzet op zich goed is, maar ten koste gaat van de ‘fundamentele beoefening van de theologische wetenschap’.

Zelf ben ik sinds 2012 betrokken als predikantslid bij de commissie Post-Academisch Onderwijs van de Protestantse Theologische Universiteit. Ik ben niet daarbij niet zozeer betrokken bij de permanente educatie, maar bij degene die het aanbod van post-academisch onderwijs verzorgt.  In die commissie zijn hoogleraren en docenten van de PThU betrokken en enkele predikanten die niet bij de PThU betrokken zijn. Deze bijdrage schrijf ik op persoonlijke titel.

Ik zou willen stellen dat de Protestantse Theologische Universiteit juist de doelstelling heeft om de fundamentele beoefening van de theologische wetenschap te stimuleren en om die reden een aanbod van post-academisch onderwijs heeft.

In het artikel wordt niet uitgewerkt wat bedoeld wordt met de fundamentele beoefening van de theologische wetenschap. Uit de strekking van het artikel maak ik op, dat doordat het oude studieverlof van 3 maanden is komen te vervallen, de tijd en de ruimte ontbreekt om aan een proefschrift te werken.

Daar zou ik tegenover willen zeggen dat de fundamentele beoefening van de theologie niet alleen gebeurt door middel van promotieonderzoek. Die fundamentele beoefening kan plaatsvinden in dagelijkse praktijk van een gemeentepredikant: in de preekvoorbereiding, in de reflectie op de eigen werkzaamheden binnen de gemeente, door middel van zelfstudie.
De opzet van de permanente educatie heeft tot doelstelling om deze beoefening van de theologie verder te stimuleren. Bijvoorbeeld door middel van een cursus, waarbij een aantal gemeentepredikanten goed voorbereid met een bepaald thema of een bepaald boek aan de slag zijn. Theologie is voor een groot deel een dialogische wetenschap, waarbij het goed is dat die dialoog ook in levende lijve wordt gevoerd.

Wat in het artikel niet genoemd wordt, is de grote diversiteit om de permanente educatie in te vullen. Het hoofdmodel is dat de gemeentepredikant een aantal cursussen volgt. Een deel van de cursussen wordt geleverd volgens een aangestuurd aanbod. Dat wil zeggen: het is voorgeschreven dat de predikant aandacht geeft aan de 3 velden van de theologie: sources, beliefs en practices. Naast het aangestuurde deel is de predikant ook vrij om de inhoud van de cursussen zelf te bepalen door te kiezen uit het vrije deel.

Omdat de PThU een universiteit is, mag van het cursusaanbod ook een academisch niveau verwacht worden. De PThU heeft een redelijk gevarieerd aanbod. Naast de mogelijkheid tot het volgen van cursussen is er bijvoorbeeld ook de mogelijkheid om literatuurpakket af te nemen, dat in overleg met een docent of hoogleraar is opgesteld.

Nu zijn er predikanten, die meer willen dan het gebruikelijke aanbod. Zij kunnen voor een specialisatie kiezen. Wanneer iemand voor een specialisatie kiest, kan deze predikant vrijstelling aanvragen voor het aangestuurde deel. In de huidige opzet van de permanente educatie is het slechts één keer  mogelijk om deze vrijstelling aan te vragen. Ik verwacht dat deze vrijstellingsmogelijkheid verruimd zal worden.
Bij een specialisatie kan men denken aan de klinisch pastorale vorming, opleiding geestelijke begeleiding, enz. Ook het werken aan een proefschrift kan gezien worden als een specialisatie. Met een goed onderbouwd voorstel is het mogelijk om voor langere tijd studieverlof op te nemen. Verder wordt er nagedacht om gepromoveerde gemeentepredikanten te stimuleren om ook mee te doen in het aanbod van post-academisch onderwijs. Men is bezig om gepromoveerde gemeentepredikanten verder te stimuleren, bijvoorbeeld door hen te begeleiden bij het schrijven van vakpublicaties. Zowel de permanente educatie als het postacacemisch onderwijs is er op gericht om de theologiebeoefening te stimuleren. Zowel permanente educatie als postacademisch onderwijs is flexibel genoeg om elke vorm van theologiebeoefening te stimuleren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s