Preek zondag 12 juni 2016 morgendienst

Preek zondag 12 juni 2016 morgendienst
Viering Heilig Avondmaal
Psalm 23

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Onlangs was ik op Mennorode in Elspeet voor een conferentie met andere predikanten.
Als groep zaten we in een ruimte die wat verder van het restaurant af stond.
Op de route vanaf het restaurant naar onze ruimte
stond op verschillende momenten koffie en thee klaar.
Anders dan in het restaurant stond bij de koffie geen bordje
waarop aangegeven stond voor wie de koffie was bedoeld.
Dat riep af en toe discussie op: staat die koffie voor een bewuste groep
of stond het er voor iedereen die maar wilde klaar?
De ene collega liep door, omdat hij van mening was
dat de koffie en thee voor een bepaalde groep was klaargezet.
Andere collega’s namen koffie of thee,
want als het er staat, is het voor iedereen die in het gebouw aanwezig is bedoeld.

Vanmorgen staat de tafel van het avondmaal in de kerk
met brood en wijn op de tafel.
Staat dat brood en die wijn voor iedereen in de kerk
of is dat bedoeld voor een bepaalde groep in de kerk,
die – ook al staat er geen bordje bij voor welke groep het bestemd is –

toch wel weet dat het voor hen bestemd is?

In Psalm 23 staat de regel: U maakt voor mij de tafel gereed.
In de Nieuwe Bijbelvertaling is die zin iets anders weergegeven:
U nodigt mij aan tafel.
Vanmorgen is de Heere Jezus de gastheer van deze tafel
die voor u, voor jou de tafel gereed maakt,
die u aan tafel nodigt.
Zou dat geen antwoord van de Heere zelf zijn,
die u, jou uitnodigt om te komen?
Die nodiging is geen ‘zie maar, kijk maar wat je er mee doet!
Mocht je nog tijd over hebben, dan zou Ik het wel aardig vinden
als je ook even komt.’
Nee, die nodiging is heel persoonlijk gericht: aan u, aan jou.
Ik nodig jou, u aan tafel – Voor jou, voor u maak Ik de tafel gereed.

U krijgt vast wel eens een uitnodiging voor een feest of een receptie.
Die uitnodiging krijgt u al weken van tevoren,
zodat u er rekening mee kunt houden,
die dag of die avond in de agenda kunt vrijplannen,
op tijd een cadeau kopen, soms zelfs erop uit gaan om kleding uit te zoeken voor dat feest.
Afgelopen week hadden we een bruiloft van een nichtje
Waarbij we waren uitgenodigd.
We kennen dat nichtje goed en we waren al weken met die bruiloft bezig
en vonden het allemaal erg bijzonder om bij die bruiloft aanwezig te zijn.
Te horen bij de mensen die om haar en haar man heen staan,
delen in de vreugde en getuige zijn van die grote dag.

Waarom gaan we als we een uitnodiging voor een receptie of een bruiloft krijgen
daar wel op in en kunnen we daar al weken van tevoren mee bezig zijn,
maar zijn we veel afwachtender als onze Heer ons nodigt voor het feestmaal hier op aarde
dat vooruitwijst naar het grote feest in de hemel?
Is dat omdat we het ons niet kunnen voorstellen
dat onze hemelse Heer ons nodigt en voor ons de tafel gereedmaakt?
Is dat omdat we ons het niet kunnen voorstellen
dat de Heere ons heeft uitgekozen
– net als een bruidspaar of een jubilerend echtpaar de gasten heeft uitgekozen-
om deel uit te maken van de mensen om Hem heen?
U nodigt mij aan tafel. U maakt voor mij de tafel gereed.
Daar klinkt verwondering in door dat God zo met ons bezig is.
Soms is het beter voor te stellen dat de Heere anderen op het oog heeft
om deel uit te maken van de mensen om Hem heen – maar ik?
Als ik genodigd word, moet ik dan toch maar gaan?
In de Psalmen geeft Israël antwoord op de Heere, op de God van Israël.
U nodigt mij, die tafel maakt u voor mij gereed.
Zou dat ook uw, jouw antwoord kunnen zijn op de nodiging van de Heere?
Heere, ik neem Uw uitnodiging aan. Ik kom!

Hier, in het tweede gedeelte van Psalm 23 wordt de Heere getekend als gastheer.
Daarin doet Hij hetzelfde als wat Hij als onze herder doet:
Hij geeft eten en drinken
en door eten en drinken te geven laat Hij ons op krachten komen.
Maar het allerbelangrijkste is dat beide beelden
– zowel dat van de herder als van de gastheer –
aangeven dat de Heere ons graag bij zich heeft
en daarom ons leven leidt, voor ons zorgt en nieuwe krachten geeft.
De herder die Zijn leven gaf en die nu vanmorgen onze gastheer is.
Vorige week kwam in de dienst aan de orde dat schapen zich niet makkelijk laten vangen.
Je moet ze vangen met wat voer in de hand.
Dan vang je ze makkelijker.
In de consistorie zei daarop iemand: Je moet bedenken dat schapen vluchtdieren zijn.
Zou dat voor ons mensen ook niet gelden? Dat we geschapen zijn om te vluchten?
Te vluchten naar God toe
en dat we van nature geschapen zijn om gehoor te geven
aan de uitnodiging van de Heere om te komen aan Zijn tafel?
Onrustig is ons hart, tot we rust vinden bij U.
De grazige weiden, de stille wateren, de tafel in overvloed
die bij U te vinden zijn als een ruimhartige nodiging: Kom naar Mij toe! Amen




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s