Vreemdelingen en priesters – 3

Vreemdelingen en priesters – 3

Bij het schrijven van Vreemdelingen en priesters waren voor Paas 3 lijnen van belang:

(1) Geloof is missionair van aard en de kerk is dat ook. Het boek moet niet gelezen worden als een afscheid van evangelisatie, maar is juist geschreven vanuit de praktijk van evangeliseren in een post-christelijke tijd. Het ‘model’ van de priesterkerk is vooral bedoeld als bemoediging om, in een tijd waarin de meerderheid niet meer wil geloven, toch met kerk en evangelisatie bezig kan zijn. Paas wil laten zien hoeveel mogelijkheden er zijn.

(2) De plaats van de kerk in de wereld. De rol van de kerk als machtsfactor is voorbij en dat moeten we ook niet betreuren. In zijn visie op de kerk staat hij dicht bij de kerk als kerk voor het volk: een kerk met rafelige randen. Deze rafelige rand bestaat dan wel uit echte contacten en onderhouden relaties en niet uit kaartenbak-verbondenheid. Een stimulans voor evangelisatie is dat de relatie zelf al tot heil kan zijn.

(3) Het is van belang om in deze tijd een spiritualiteit, een geloofshouding te houden die zich niet laat imponeren door de seculiere tijd. Een frisse en vrolijke houden. Terwijl het betoog werd voorgelezen, schreef ik er voor mijzelf tweede naïviteit bij. De tweede naïviteit is een begrip van de Franse filosoof Paul Ricoeur, die aangeeft dat je na een crisis weer een onbevangen geloof kunt hebben, waarbij je de crisis die je doorgemaakt hebt je wel sterk gevormd heeft maar niet belemmert om te geloven.

Om dit verhaal terug te luisteren:



Met zijn boek wilde hij kritisch meedenken met de gedachte van dr. W. Dekker en dr. A. van de Beek over het oordeel in deze tijd. Bovenal wilde hij medegelovigen helpen om een verbinding te zoeken tussen de Bijbel en onze eigen tijd. Want als die verbinding niet meer wordt gelegd is de secularisatie ook binnen de kerk voltooid.

Na zijn verhaal begreep ik zijn boek beter. Het boek is niet af. Het is als het ware een boek onderweg. Het is niet bedoeld als een nieuw model, maar als een weergave van zijn eigen zoektocht naar kerk en evangelisatie in deze tijd. Met dit boek wil hij elke lezer, elke gelovige en kerk uitdagen om zelf ook die zoektocht te ondernemen – als een zoektocht ook naar Gods wil. Met zijn gedachte van priesterkerk heeft hij gedachten willen aanreiken die bij die zoektocht heel waardevol kunnen zijn.

Na afloop van deze lezing dacht ik: eigenlijk doe ik het niet verkeerd. Het boek daagt me dan uit om wat ik doe nog beter en met nog meer vertrouwen op God en nog intensiever begeleid door gebed te doen. Dat is natuurlijk een iets te gemakkelijke gedachte. Dat zou achteroverleunen zijn. Zo is het boek ook weer niet bedoeld. Wel als ontspanning, maar niet om er gemakzuchtig van worden. Ik kan het boek beter opvatten als een kritische stem: vergeet je het evangelie niet te delen en vergeet je niet je gemeente uit te dagen om in hun eigen leefwereld iets van het evangelie te laten horen en te laten zien.

Maar ja, hoe doe je dat? Ik heb de reactie gezien dat hoofdstuk 8 ontbreekt: de praktische uitwerking. Ik denk dat die uitwerking er al in hoofdstuk 7 is. Bovendien zou met het hoofdstuk 8 het boek weer een nieuw model worden, dat ook weer gemakkelijk afgeschoten kan worden omdat je zelf naar een andere invulling zou streven. We doen het boek meer recht door de handvatten die Paas al geeft verder door te denken en zelf te kijken wat er in onze eigen nabije omgeving mogelijk is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s