Preek zondag 22 mei 2016

Preek zondag 22 mei 2016
Psalm 100

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,


Het mooiste compliment dat je als predikant kunt krijgen
is volgens mij niet dat je een mooie preek hebt of het eens goed gezegd hebt,
maar dat iemand vertelt: “Ik heb God ontmoet.”
En dat die ontmoeting nog naresoneert als die persoon dan thuiskomt
en in de loop van de week die persoon nog geregeld nageniet
van dat moment van die ontmoeting met God.
Zoals Jakob dat zei,
nadat hij een nacht lang met Iemand had geworsteld in de Jabbok
en ontdekte met Wie hij geworsteld had:
Ik heb God gezien van aangezicht tot aangezicht en mijn leven is gered.
Alles om mij heen viel weg en Hij was er voor mij.
Je bent voor even in de werkelijkheid van God.
Je bent gewoon hier op aarde en toch bij God.
Je bent vanmorgen hier naar de kerk gekomen
En je hebt je misschien niet eens op een speciale manier voorbereid
En was je ook nergens van bewust toen je de kerk binnenstapte
en toch gebeurde er iets tijdens de dienst,
door een lied dat we zongen, door een gebed, door de stilte,
door wat er werd gezegd,
kwam je voor Gods aangezicht
was daar iets wat de Heere God tegen jezelf zei:
Een vraag, een bemoediging, een wakkerschudden
en het kwam bij je binnen en je kwam er niet meer los van.
Anderen om je heen hadden het misschien niet door
maar jij wel en het was een moment dat je niet snel zult vergeten,
omdat het een indruk heeft gemaakt
en misschien ook wel een moment voor je was
om het anders te gaan doen in je leven met de Heere God.

Heeft u dat beseft
toen u vanmorgen opstond en aan het ontbijt ging
Heeft u dat beseft toen u vanmorgen de drempel van de kerk overstapte
dat u een andere werkelijkheid binnenging?
Namelijk de werkelijkheid waar God is:
Zijn huis, waar we voor Gods aangezicht komen
en Hem ontmoeten.
Of bent u meer gedachteloos hier naar toegekomen.
Dit is wat ik doe op zondag.
Dit hoort erbij en als ik het niet doe, dan voelt het zo kaal, zo leeg.
Het is al heel wat dat ik hier ziet
en trouwens, God kun je toch overal ontmoeten?
Dat is zo: overal op deze wereld, waar je ook bent kan de Heere naar je toekomen.
Er is geen enkele plek op deze aarde waarop dat niet zo kunnen.
Overal waar je bent, kun je voor Gods aangezicht komen.
Zelfs op plaatsen waar je de Heere niet verwacht,
kan Hij zich aan je voordoen.
En toch – ik denk dat we vaste momenten en vaste plaatsen nodig hebben
voor de ontmoeting met God.
Omdat zo’n tijd, zo’n plaats duidelijkheid geeft:
Hier op deze plaats kun je de Heere ontmoeten.
Je hoeft niet naar Hem te zoeken.
Hier is Hij en mag je ervan uitgaan dat Hij naar je toekomt.

De liturgie is een eerbewijs aan God.
Je bent daar waar God ook is.
Daar is God.
God die te groot is voor de hemel
heeft op aarde een plaats waar je naar toe kunt gaan,
waar je in contact kunt komen,
waar je je gebeden aan Hem kunt voorleggen,
je nood aan Hem kunt klagen, je dank kunt brengen, een zegen kunt ontvangen.
Daar is God.
Nu is de tempel niet hetzelfde als een kerkgebouw
en de kerkdienst niet hetzelfde als een eredienst in de tempel.
In de tempel kwam je niet vaak, alleen bij hoogtijdagen
en toch heeft een kerkdienst wel iets van de tempeldienst.
Omdat God daar is.
Ik las een keer daar een voorbeeld van dat indruk op mij maakte:
over een priester in de Sowjetunie.
Deze priester was elke zondag de enige die in de kerkdienst aanwezig was
en toch hield hij de kerkdienst zoals gebruikelijk was
volgens de voorschriften van zijn kerk.
Hij werd er om uitgelachen.
Dat er niemand meer kwam, was toch een teken dat de kerk had afgedaan.
Zijn reactie was daarop:
Tijdens de kerkdienst ben ik niet alleen.
In ben in gezelschap van de Vader, de Zoon, de Heilige Geest
en alle engelen in de hemel die Zijn troon omringen.
Hoe kun je dan zeggen dat ik alleen ben?
Iedereen die dan erbij komt, zal de vreugde alleen maar groter maken.
Ik ben niet alleen, maar in gezelschap van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest
en alle engelen die in de hemel zijn.

Onlangs was ik op De Herberg in Oosterbeek voor een overleg
(voor De Herberg hebben we vorig jaar tijdens de diaconale winteractie geld ingezameld).
Een van de medewerkers vertelde
dat er op het terrein enkele jaren geleden een kapel is geopend.
Want in theorie klinkt dat heel mooi, dat je de Heere overal kunt ontmoeten.
Maar in de praktijk werkt dat niet zo.
De ontdekking daar was dat als je geen vaste plek hebt om naar toe te gaan,
je er veel moeilijker toe komt om naar de Heere toe te gaan.
Enige tijd terug was ik op de EBC “de Eikenhorst.
Bij de rondleiding kreeg ik ook de kapel te zien die nog niet zo lang was ingericht.
Degenen die op het EBC verblijven kunnen zich daar terugtrekken
om op die plaats bezig te zijn met de Heere,
door in de Bijbel te lezen, te bidden, te zingen, gewoon wat zitten mijmeren.

Stel dat u vanmorgen niet gekomen was
en thuisgebleven was,
het kan zijn dat er vanmorgen een ontmoeting met de Heere was,
maar de kans was waarschijnlijk groter dat u allerlei andere dingen deed.
Op de laptop op de achtergrond misschien de kerkdienst,
maar de kinderen die de aandacht vragen,
de tafel die nog even opgeruimd moet worden.
En natuurlijk, u kunt tijdens het zuigen even te stofzuiger uitzetten
om te knielen en tot de Heere God te bidden – maar zou u dat ook doen?

Kom voor Gods aangezicht, roept Psalm 100 ons op.
Mogelijk dat deze psalm verbonden is aan een gebeuren in de tempel,
waarbij de Israëlieten hun dankbaarheid aan de Heere lieten zien
door naar de tempel te gaan en Hem gaven te geven
die hun dankbaarheid moesten laten zien.
Een psalm waarin 7 keer een oproep wordt gedaan,
het getal van de volheid, volledigheid, met heel je bestaan,
je helemaal geven aan de Heere.
Onder andere door naar de tempel te reizen
om daar God onder ogen te komen. Kom voor Zijn aangezicht.
Daar klinkt ook in door: doe moeite om naar God toe te gaan.
Je dient God niet alleen met je hart, maar ook met je lichaam,
door te gaan, door te komen in die andere werkelijkheid – voor Gods aangezicht.
God onder ogen komen.

En niet alleen, je bent er met anderen, een kerk, een gemeenschap,
zoals Psalm 100 niet een psalm is van iemand alleen,
maar van een hele groep, die in de tempel dienst doet
en van de mensen die door naar de tempel te gaan
verwachten God te kunnen ontmoeten.
Vreugde om God – wil gedeeld worden.
Juich heel de aarde. Je neemt elkaar mee, je roept elkaar op.
Wie God dankbaar is, wie God wil loven,
wil vaak ook dat anderen dat doen.
Ik ben een keer gevraagd door een echtpaar dat een huwelijksjubileum had
om voorafgaande aan hun feest een kerkdienst te houden
met dezelfde liederen en hetzelfde Bijbelgedeelte als op hun trouwdag,
om de dank aan God te brengen en de dank aan God te delen
met de gasten die ook de rest van het feest aanwezig waren.

Door gehoor te geven aan deze opdracht is een publieke getuigenis:
door op deze zondagmorgen naar de kerk te komen, geef ik aan:
Ik ben niet van mijzelf, maar ik van van mijn Heer.
Daar kunnen we heel makkelijk over denken bij anderen:
Laat wat meer van jezelf zien als christen
En kom er ook voor uit.
Maar naar de kerk komen is er ook voor uitkomen, een keuze maken:
Voor God.
Op deze morgen kies ik ervoor, om zoals ik ben
God onder ogen te komen.
Dat komen naar de kerk kan een gewoonte zijn, een heel goede gewoonte,
ik hoop ook een heel bewuste gewoonte,
waarbij uw komst naar de kerk ook iets van dat verlangen laat zien:
Ik wil met God leven.
Ik wil zingen van mijn Heiland.
Van die Heer, die naar deze aarde kwam voor mij.
Door wiens Geest ik mag leven, mag geloven, kan volhouden.
Ik kan niet zonder Hem, Hij is mijn Schepper,
Mijn leven heb ik aan Hem te danken
en dat ik er nu nog ben, heb ik ook aan Hem te danken.
Als we die vaste momenten niet hebben,
dan gaan we er eerder gedachteloos aan voorbij.
Elke week naar de kerk gaan helpt ons erbij
om die zorg van God voor ons te zien,
om te erkennen dat we het zonder Zijn zorg niet hadden gered.
Als je dat bedenkt, kom je met dankbaarheid de kerk binnen.
En natuurlijk, die dankbaarheid kun je ook thuis aan de Heere verwoorden
en dat moet u zeker doen,
maar elke week een vast moment om naar de Heere te gaan
brengt ons er ook toe
om de afgelopen week na te gaan
om te zien hoe de Heere er voor ons was
en om Hem te danken voor wat Hij ons in de afgelopen week gegeven heeft.
Naar de kerk gaan stimuleert ons ook om met vertrouwen vooruit te kijken:
Ook in de komende week zal de Heere er voor mij zijn.

In deze psalm wordt van God gezegd dat Hij onze herder is,
die ons weidt.
Heel ons leven is in Zijn hand.

Hij wijst ons de weg, Hij stuurt ons,
Hij geeft ons wat wij nodig hebben.
Ons leven wordt niet bepaald door een bepaald lot,
ook niet door alles wat ons overkomt,
maar mijn leven is in Zijn hand, de goede herder.
Daar ben ik mij niet altijd van bewust; dat beleef ik niet altijd.
Door naar Hem toe te gaan, door voor Zijn aangezicht te komen
word ik mij dat weer bewust.
Ik ben in goede handen.
In de kerk, als we in Gods nabijheid komen, dan weten we weer:
Hij is er. Nu op dit moment.
En dat hoeft niet altijd even intens te zijn,
Maar het is wel een oefenen in het waarnemen,
waarnemen van hoe de Heere in de afgelopen week bezig is geweest met ons.
Of is Hij niet met u bezig geweest in de afgelopen week?
Is het helemaal stil geweest van Zijn kant?
Of hebt u daar geen erg in gehad
en hebt u gewoon uw leventje geleid, zonder er bij stil te staan
dat u ook een God hebt,
die aan u het leven heeft gegeven, die u bewaard heeft,
die recht heeft op uw leven.
Erken de Heere – roept de psalm ons op.
Erken dat Hij je God is, van heel de wereld en ook van jou.

En niet alleen vandaag, maar ook morgen en overmorgen,
alle dagen van uw leven.
Door naar de kerk te komen, wijden we ons toe aan Hem:
Heere, mijn leven is van U.
Ik wil U dienen met mijn hart, met mijn handen, met mijn hoofd,
Ik wil U dienen in de kerk, thuis in mijn gezin, op mijn werk.
Dat bent U waard.
Heel deze psalm is vol van God.
Alles draait om Hem.
Het is een korte psalm, vol van de lof op God
en de psalm wil ons meenemen in die lof
met een climax, die het uitgeroepen, uitgezongen wordt
met de kernbelijdenis van Israël.
Geen belijdenis over God komt zo vaak terug als deze:
De Heere is goed,
Zijn goedertierenheid is voor eeuwig
Zijn trouw van generatie op generatie.
De Heere is goed.
Dat mogen we steeds weer ervaren.
Door de leiding in ons leven, waarmee Hij laat zien
dat Hij ons herder is.
Door het kruis op Golgotha dat liet zien
dat God ook goed is, voor hen die het niet waard zijn
en als schepselen van God waren afgekeerd
maar nu terugwonnen door God.
De Heere is goed – je krijgt er geen genoeg van om dat te blijven zeggen.
Die goedheid mag gezien, gemerkt worden.
In de geschiedenis van Israël, in de kerk door alle tijden heen,
in ons eigen leven.
Als je wilt weten, wie God is, dit is Hij: goed,
Voor altijd, voor eeuwig is die goedheid te merken
en niet alleen voor onszelf, maar ook voor degenen die na ons komen.
Zo hebben we God leren kennen van degenen die voor ons waren,
ouders, grootouders
en zo mogen we ook de kennis over God doorgeven
aan degenen die na ons komen.
En vertellen wie God is, hen meenemen in de lof op God.
Want God is dat waard.
Amen










Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s