Preek zondag 15 mei 2016

Preek zondag 15 mei 2016
Eerste Pinksterdag / Openbare belijdenis van het geloof
Psalm 16

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Vanmorgen voel ik mij bevoorrecht.
Elke keer als ik gemeenteleden openbare belijdenis van het geloof mag laten doen
voel ik mij bevoorrecht.
Ook vanmorgen is het voor mij bijzonder
en niet alleen vanmorgen,
maar tijdens alle woensdagavonden is het voor mij bijzonder geweest
om getuige te mogen zijn van de groei in geloof
van deze 8 gemeenteleden die vanmorgen openbare belijdenis afleggen.
Vanmorgen doen ze openbare belijdenis.
Ze zijn in de afgelopen weken naar deze dienst gaan uitkijken,
omdat ze er naar verlangen ervoor uit te komen
dat ze bij Christus willen horen.
Dat is heel anders dan toen deze groep in september begon.
Toen was er nog veel meer een aarzeling:
ben ik er wel aan toe om belijdenis te doen?
Het is bijzonder om te zien dat in het afgelopen seizoen
de aarzeling plaatsgemaakt heeft voor vertrouwen en voor enthousiasme.
Hoewel sommigen hun aarzelingen nog hebben.

Kan dat wel, als je nog aarzelingen hebt, dat je dan toch belijdenis aflegt?
Ja, dat kan zeker,
omdat je op het moment waarop je belijdenis aflegt, nog niet klaar bent
met het leren over geloof.
Daar zijn jullie, die nu vanmorgen belijdenis doen, je ook van bewust.
Ik denk dat iedereen, die hier in de kerk aanwezig is
en al eens belijdenis heeft afgelegd,
ervaren heeft dat je na de dag van belijdenis doen nog veel hebt geleerd.
Daarnaast denk ik, dat er altijd wel bepaalde aarzelingen zijn of vragen
– aarzelingen die je misschien wel niet aan anderen kunt uitleggen,
zelfs niet aan je man of vrouw
en vragen waarop er geen antwoorden te vinden zijn.
Geloven is niet een antwoord vinden op alle vragen
en geloven is ook niet alle twijfel overwonnen hebben,
maar geloven is ondanks alle twijfel en ondanks alle vragen die je hebt
je vasthouden aan de Heere
en weten dat Hij jouw God wil zijn.
Geloven is de Heilige Geest de kans te geven
om rust en zekerheid in God te vinden – ondanks de vragen en twijfels.
Niet om die twijfels en vragen zomaar te accepteren,
maar wel vanuit geduld met jezelf
en vanuit vertrouwen op de Heilige Geest
Dat je ook verder zult groeien
En dat de Heilige Geest in staat is om je de twijfels en vragen af te nemen.

In Psalm 16 spreekt David over een pad die naar het leven leidt.
Een pad die naar de vreugde leidt, omdat je dan bij de Heere uitkomt.
Wat voor weg hebben jullie in de afgelopen maanden bewandeld?
Het was een weg, waarvan het einddoel bekend was: belijdenis doen.
Maar dat was nog zo ver.
Kwam de weg die je volgde daar wel uit?
Dat einddoel lag nog zo ver voor.
Die weg moest wel eerst worden afgelegd.
Als ik zo overzie welke weg jullie hebben afgelegd,
is dat een weg waarop je geleerd hebt
om niet zo snel mogelijk van a naar b te gaan,
hoewel sommigen daar wel van houden: mooi duidelijk als je weet waar je naar toe moet.
Maar het was een weg, waarop je geleerd hebt
om oog te hebben voor de kleine dingen, waarin God aanwezig is.
Een van de vragen waarmee jullie begonnen, was:
wat merk je nou van God in het alledaagse leven.
Je bent druk met van alles en nog wat: met je werk, je andere bezigheden, je gezin.
Je hebt amper tijd om met elkaar twee avonden in de week naast elkaar op de bank te zitten
om elkaar te delen wat je bezig houdt.
Hoe kun je – als er zoveel is dat de aandacht van je vraagt – toch iets van de Heere ontdekken.
Door tijd te nemen, voor elkaar en voor God.
Om toch samen ermee bezig te zijn – het hoofdstuk te lezen,
er samen over door te praten, met de vragen bezig te zijn
en de Bijbelgedeelten te lezen die het hoofdstuk aangaf.
Over heel de dag meer stil te staan bij de Heere.
Ik stelde HEERE voortdurend voor ogen.
Door de alledaagse dingen die gebeuren en die heel klein lijken
te zien als iets waarin de Heere werkt:
de dag die aanbreekt, de zon die opkomt, de kracht en gezondheid die je hebt.
Toen ik jullie vroeg of je kon aangeven op welke manier je gegroeid was
zeiden de meesten van jullie: je leeft meer bewust,
je doet de dingen meer bewust, je maakt bewustere keuzes
en je hebt meer besef dat de Heere er is.
Ook in rust en zekerheid die je bij jezelf waarneemt.
Jullie kunnen het mee zeggen met David in Psalm 16 – en dat in dankbaarheid:
U maakt mij het pad ten leven bekend.

Dit is niet het gebruikelijke woord ‘weg’, waarbij het accent meer ligt op het lopen,
maar bij dit woord gaat het meer om het aankomen, om de bestemming:
Het leven, dat je gevonden hebt, het leven met God, God kennen.
Bij God uitkomen.
In deze psalm gebruikt David dit woord ook om aan te geven
hoe de Heere met hem, David, omgaat.
De weg die God voor mij heeft uitgestippeld is mij duidelijk geworden.
De Heere heeft mij geholpen om die weg te vinden.
En het is ook een weg waarbij Hij het goede met mij voorheeft.

Ja, en daar zit een van die vragen, waar je niet zomaar uitkomt:
Wat er in mijn leven gebeurt, komt dat van God?
En is dat het goede, waar God over spreekt?
Een moeder die er niet meer is
Spanningen die er in je leven kunnen zijn.
Is dat het leven dat de Heere voor je in petto heeft?
Is dat je bestemming – om met dat gemis te leven,
met die spanning die jij zelf niet kunt oplossen.
Het pad naar het leven dat de Heere voor ons heeft uitgestippeld
is vaak niet de weg die wij gekozen zouden hebben.
En toch gaat David ons voor door te belijden:
Ik heb deze weg niet voor mijzelf uitgekozen, maar het is de weg die U met mij gaat
en daarom is het een goede weg.
Op de weg die ik ga neem ik mijn twijfels en vragen mee,
maar ik ga de weg wel.
Ik moet nog wel eens zoeken en ben soms de weg weer kwijt,
maar dan bent u er om mij te wijzen welke kant ik op moet.
Ik loof de Heere die mij raad heeft gegeven.
Ook dat is een van de vragen, die aan bod kwam:
Welke dingen mag je wel en welke dingen mag je niet.
Wat doe je op zondag: kijk je dan naar voetbal
of gebruik je die dag, misschien wel de enige dag, waarop je samen bent,
om met elkaar te praten, over wat je bezig houdt
en ook over de Heere?
Soms zou het wel makkelijk zijn als je van de Heere een klip en klaar antwoord zou krijgen:
Of iets wel mag, of juist niet.
Maar doordat de keuze niet altijd zo zwart-wit is als je zou willen,
moet je er met elkaar over doorpraten: waarom wel, waarom niet.
En juist dat vormt je ook weer.
Dat is een les van de Heere, raad die de Heere geeft.
Ik loof de Heere die mij raad heeft gegeven.
Ik ben er U, Heere, dankbaar voor.

Ik struikel nog wel eens of glijd uit
en dan bent U er om mij weer op te tillen.
Omdat U aan mijn rechterhand ben, wankel ik niet.
Ik hoef deze weg niet alleen te gaan.
Een weg waar de Heere er altijd bij is
en je meeneemt en je uitleg geeft.
De Heere neemt je mee:
Is dat bij jullie niet gebeurd in de afgelopen maanden,
waarin je steeds meer begreep van het geloof?
En is dat ook niet in de periode vooraf aan de belijdenis geweest?
Bijvoorbeeld een collega die vraagt: ‘ Heb jij nog geen belijdenis gedaan?
Ik dacht dat je dat allang gedaan had.’
Waarbij je over deze opmerking bent gaan nadenken:
Als anderen vragen waarom ik dat nog niet gedaan heb,
dan vinden zij dat ik eraan toe ben.
Misschien moet ik dan toch gaan.
Of dat je door je vrouw meegenomen werd.
Tot op het laatst was je afhoudend:
Ben ik er wel aan toe?
En toch ging je uiteindelijk mee
en heb je in het afgelopen seizoen veel geleerd.
Is dat niet de Heere geweest die jou meegenomen heeft?
Ik loof U, omdat U mij raad hebt gegeven.
We hebben het in het afgelopen seizoen al vaak over gehad: over ritmes
In deze psalm is dankbaarheid het levensritme:
Dag en zelfs ‘s nachts, als er niet geslapen kan worden.
De hele dag door: bij het wakker worden en opstaan,
als je onderweg bent voor je werk, als je aan het werk bent, als je thuis bent:
dankbaarheid voor wie God is.
Dankbaar voor alle zegeningen die Hij geeft.
Dankbaarheid voor alle levenslessen die je van Hem ontvangt.
Dankbaarheid omdat Hij er altijd is.

Met deze psalm kunnen ze zeggen: De Heere is alles voor mij.
Dat is taal van verliefden,
Van stelletjes die niets liever willen dan de hele tijd bij elkaar zijn,
zoveel mogelijk tijd samen doorbrengen
en niet meer zonder de ander kunnen.
Heer, U bent alles voor mij.
Ik wil U aanbidden.
U bent alles voor mij: U bent mijn bestemming, U bent mijn leven, Heer.
Psalm 16 is een heel intieme psalm, waarin David verwoord hoe gelukkig is.
Ik wil het nergens anders meer zoeken.
Zijn er anderen die hun geluk ergens anders zoeken,
Ik wil het er niet eens meer over hebben.
Ik krijg de naam er niet van over mijn lippen.
Ik besteed ook geen tijd meer aan. Ik heb er niets meer voor over.
Dat kan begonnen zijn
als iets stils in jezelf, dat niemand hoefde te weten, een voornemen.
En vandaag kom je er voor uit: Heer, U bent alles.
Vandaag bekrachtigen jullie dat met jullie ja-woord,
naar Christus toe uitgesproken.
En daarmee zijn jullie voor ons een getuigenis.
Wie al eens belijdenis gedaan heeft,
kan door jullie ja-woord ervaren dat de eigen belijdenis,
misschien wel lang geleden uitgesproken, wordt vernieuwd.
Wie nog geen belijdenis heeft gedaan,
gaat erover nadenken: Zou het iets voor mij zijn?
Ach nee, ik ben er nog niet aan toe.
Zover ben ik nog niet.
Ach nee, ik zie mijzelf daar niet vooraan zitten.
Ik zie mijzelf niet meedoen met de jongelui.
Vandaag zeggen deze 8 het tegen jullie allemaal:
Of je nu nog de leeftijd niet hebt om belijdenis te doen,
Of dat je al zoveel keren voorbij hebt laten gaan om mee te doen,
Of je al belijdenis gedaan hebt:
Er is een God in de hemel, die je leven leidt.
Die ons roept en ook jullie.
Die zoveel te geven heeft: Zijn Zoon, de Heilige Geest als kracht om te geloven.
Zoveel is het niet over de Heilige Geest gegaan,
maar alles wat er in deze preek aan de orde komt,
heeft met de Heilige Geest te maken.
Dat deze 8 hier vooraan staan, de groei die ze doormaakten en doormaken,
Dat wij als gemeente bij elkaar zijn
dat wij bemoedigd worden en dat we een appèl voelen om erover na te denken:
Het is allemaal werk van de Heilige Geest.
Hij laat ook u en jou niet met rust,
totdat ook jij van de Heere zegt: U bent alles voor mij.
Mijn bestemming, mijn doel, mijn leven.
Ja, dat is helemaal niets voor mij, zeg je misschien.
En toch, geef het een kans, zoals deze acht dat deden.
Je hoeft geen perfect geloof te hebben, om eraan te beginnen.
Wat je alleen nodig hebt, is vertrouwen in Gods weg,
vertrouwen dat de Heilige Geest je ook zover kunt brengen
en de moed om het toch maar te wagen.
Ik hoop dat er ook voor jullie dan een tijd aanbreekt
dat je het zegt – misschien wel tot je eigen verwondering:
Heere,  U bent alles voor mij.
Mijn bestemming, mijn doel, mijn leven.
Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s