Preek Eerste Paasdag 2016

Preek Eerste Paasdag 2016
Bevestiging ambtsdrager
Markus 16: 1-8

Kindermoment
Toen ik 4 jaar was kreeg ik er een zusje bij.
Ik zat toen net in groep 1.
In mijn fotoboek dat mijn moeder over mijn kindertijd maakte,
staat dat ik niet op school tegen de juf had verteld
dat ik een zusje had gekregen.
Toen de zuster beschuit met muisjes kwam brengen
was dat voor de juf een grote verrassing.
Waarom ik dat niet tegen de juf verteld heb, weet ik niet meer.
Het kan zijn dat ik te verlegen was om het te vertellen.
Het kan ook zijn dat ik teveel onder de indruk was
van alle gebeurtenissen die plaatsvonden.
Ik weet het niet meer.
Vanmorgen in de kerk lezen we een verhaal
waarbij de vrouwen die bij het graf geweest zijn
ook niet vertellen wat er is gebeurd.
Ze krijgen de opdracht om tegen de discipelen te vertellen
dat de Heere Jezus is opgestaan
en dat ze naar Galilea moeten gaan
en dat ze de Heere Jezus, die is opgestaan, daar zullen ontmoeten.
Van schrik vertellen ze niet wat er is gebeurd.
Ze zwijgen.


Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Markus 16 is een een evangelie voor onze tijd,
Voor onze 21e eeuw.
Want er staat: ze zeiden niemand iets.
Dat is iets wat je in onze tijd zou verwachten
dat er niet over gesproken wordt dat Christus is opgestaan.
Je zou verwachten dat de vrouwen heel anders zouden reageren:
dat ze direct op weg zouden gaan naar de discipelen
nadat ze deze opdracht gekregen hadden
en nadat ze alles hadden gezien en gehoord.
Maar nee, ze zwijgen erover.
Ze houden hun mond.
Dat is meer iets dat je vandaag de dag zou verwachten.
Kerkgangers die naar de kerk komen
en daar onder de indruk raken van de opstanding van Christus,
maar dat ze dat voor zichzelf houden.
Als een ervaring die hen zelf is overkomen,
maar die je niet deelt – niet kunt delen – met anderen.
Je houdt het voor jezelf.
Dat je zelf geraakt bent door de opstanding van Christus uit de dood
dat houd je voor jezelf.
En dat je daardoor hoop hebt, dat geef je niet door.
Zou daar niet een taak van de ouderlingen liggen?
Zo staat het niet in het formulier,
dat de ouderlingen hebben toe te zien
dat u als gemeente niet alleen leeft uit de opstanding,
maar ook getuigt van de levende Heer.
Toch zou het prima passen op een huisbezoek, de vraag:
‘Kunt u er samen over praten als man en vrouw,
dat u leeft uit de hoop omdat Christus is opgestaan?’
Of de vraag: ‘U hebt het er toch wel met uw kinderen over
dat deze wereld geen hopeloze zaak is,
maar dat de levende Heer regeert?’
Of aan iemand die alleen is:
‘Heb je mensen om je heen die jou stimuleren
en mensen met wie je het er over kunt hebben
en voor wie jij tot zegen kunt zijn,
omdat ze zien dat je houvast hebt in de Heer die is opgestaan uit de dood.’
Of is het de rest van de zondag bij u in huis
net zo stil als op de eerste Paasdag die er ooit was.
Ze zeiden tegen niemand iets,
want ze waren bevreesd.
Ze vluchten bij het graf weg,

omdat beving en ontsteltenis hen had aangegrepen.

Is dat eigenlijk niet herkenbaar
dat als je er over nadenkt wat het betekent
dat Christus is opgestaan uit de dood,
dat het graf Hem niet kon houden,
maar moest laten gaan,
als je dat echt beseft, dat je dan ook vol ontsteltenis bent?
Ik heb dat wel gehad,
dat ik als predikant bij een graf stond
en de kist met de overledene werd neergelaten,
Dat het door me heen ging:
Wat als het niet zo is, dat Jezus is opgestaan.
De dood maakt scheiding
en dat kan vaak zo wreed voelen
Dat je iemand moet laten gaan met wie je zo verbonden bent
en die je nog zo heel lang bij je wilt houden.

Dat gold voor de vrouwen ook.
Ze kwamen terug om het lichaam te verzorgen,
omdat er geen gelegenheid was om dat eerder te doen.
Een laatste eerbetoon aan hun Meester.
Dit was het laatste wat zij voor Hem konden doen.
Een laatste keer om hun liefde te tonen.
Wat waren ze trouw geweest.
Terwijl al die mannen, die Jezus gevolgd waren, gevlucht waren
en het niet uithielden, inclusief Petrus,
Hadden deze vrouwen uit de verte toegekeken
en hielden ze in de gaten waar Jezus werd begraven
en daarom komen ze terug,
in alle vroegte, opgestaan terwijl het nog donker was,
Op het eerste moment dat ze konden, nu de sabbat voorbij was
en misschien ook wel
om te voorkomen dat ze werden tegengehouden om Hem te bezoeken.
Ze vluchten weg als ze de boodschap horen
en vol ontsteltenis zwijgen ze over wat er is gebeurd.
Ze vluchten weg vanwege de boodschap van de engel.

Markus heeft in zijn evangelie de gelijkenis van de zaaier opgenomen,
de zaaier die het Woord van God zaait.
Als de engel, die op de steen naast het graf zit
de boodschap van God, ook namens de opgestane Heer,
is hun hart geen aarde, die dit zaad opneemt.
Het blijft in hun hart op de weg liggen.
Ze kunnen het door hun ontsteltenis niet opnemen
en dragen daarmee ook geen vrucht.
Als God voor Zijn werk hier op aarde afhankelijk zou zijn van mensen
dan zou er helemaal niets van terecht komen.

En is dat Pasen bij uitstek,
dat God het werk doet
– nog voor wij iets kunnen of iets doorhebben.
Het begint al in de tijdsaanduidingen:
de sabbat die voorbij is gegaan.
Had Markus niet een uitspraak van Christus overgeleverd
dat de sabbat er is voor de mens?
De sabbat is er ten dienste van de mens.
Wat zullen de vrouwen die weten waar Jezus is neergelegd
op de sabbat hebben gedaan?
Zullen ze op die dag hebben gevierd,
dat de tijd in Gods hand is:
de HEERE die in zes dagen de hemel en de aarde schiep
en rust hield op de zevende dag?
De rust die de HEERE ook aan Zijn volk voorschrijft,
omdat ze dan kunnen zien dat God als Schepper in deze wereld werkt.
De sabbat die voor altijd een herinnering is aan de uittocht uit Egypte
waardoor het volk geleerd heeft
dat het bestaande nooit definitief is, zoals het lijkt,
omdat God een verandering brengt, reddend ingrijpt.
Juist de sabbat is er voor
om ons te oefenen in de hoop dat God in deze wereld veranderingen aanbrengt.
Zoals voor ons ook de zondag steeds weer een levend houden is
van het geloof, de hoop dat de wereld in Gods hand is,
wat er ook gebeurt.
Er is een God die hoort.
De sabbat voor de vrouwen en de zondag voor ons
is bedoeld om dat geloof steeds weer te versterken,
dat God hoort en bezig is in deze wereld.
Dat geloof staat zo gemakkelijk onder druk
en dan zien we ook niet wat God doet in onze wereld en in ons leven
en dan zien we – net als de vrouwen
alleen maar het hopeloze, het einde
De vrouwen die bezig zijn met de steen voor het graf
terwijl dat graf al open is
terwijl ze op weg zijn om een lichaam te verzorgen dat al is opgestaan.
Alle tekenen die er zijn en die wijzen op God merken ze niet op.
De sabbat is alleen een dag waarop zij niet naar het graf kunnen
en als de sabbat voorbij is gaan ze allereerst de benodigdheden kopen
om het lichaam van een overledene te kunnen verzorgen.
Ze zien niet dat het dag geworden is

en als ze bij het graf komen, merken ze niet op dat de zon reeds schijnt.
Ze kunnen deze tekenen van God niet zien.
De steen die reeds is weggerold als ze bij het graf komen,
de doeken die zijn opgevouwen,
het graf dat leeg is,
de engel die bij het graf zit.
Allerlei tekenen die er zijn.

Dat is herkenbaar toch,
Dat je in je eigen leven die tekenen van God niet ziet of niet begrijpt.
Dat je niet ziet
dat de levende Heer ook in jouw eigen leven werkt.
Ook dat zouden we als een taak voor de ouderlingen kunnen zien:
dat ze u of jou helpen
om te zien hoe Christus in je leven is.
Want het kan zijn dat de Heere reeds aanwezig is,
maar dan verborgen
en de tekenen van Zijn aanwezigheid reeds laat zien
en dat je die zelf ook moet leren zien.

Dan is de taak van een ouderling net als die jonge man
die daar bij het graf zit en de vrouwen aanspreekt.
Er is trouwens iets bijzonders in dat gesprek
en ik hoop dat ook in een huisbezoek dat gebeurt:
De engel zegt tegen de vrouwen:
U bent op zoek naar Jezus de Nazarener, die gekruisigd is.
Eigenlijk is dat een vreemde uitspraak,
want ze wisten waar ze naar toe moesten gaan,
ze hadden gezien, waar ze het lichaam van de gestorven Jezus hadden neergelegd.
En nu zijn ze op zoek naar dat lichaam.
Jullie zijn op zoek,
maar jullie zoeken de verkeerde.
Wat zou het mooi zijn als dat op huisbezoek ook gebeurd.
Dat de ouderling die bij u op bezoek is
in wat u vertelt kan horen dat u op zoek bent naar Jezus,
dat u wat van Hem zou willen zien en merken.
Hier is wat de engel zegt tegen de vrouwen wel kritisch bezoek.
Jullie zijn op zoek naar Jezus uit Nazareth, die aan het kruis gehangen heeft
maar dat is de verkeerde die jullie zoeken.
Jullie moeten niet op zoek naar Jezus uit Nazareth.
Want degene die jullie zoeken is opgewekt.

Gisteren las ik een interview met een priester in Tsjechië
die zich vooral richt op twijfelaars en zoekers.
‘In TjsechiË zeggen veel mensen: ik geloof niet in God.
Dan vraag ik: in wélke God geloof je niet?
Als ze me dan hun beeld van God vertellen
zeg ik: God zij dank dat je niet in zo’n god gelooft.
Want in zo’n god geloof ik ook niet.’
Ook dat is een taak van de kerk, van ouderlingen
om mensen af te helpen van een verkeerd beeld van God,
een verkeerd beeld van Christus,
zoals de vrouwen de verkeerde Jezus zochten, op een verkeerde plaats.

Een evangelie voor de 21e eeuw, vanwege dat zwijgen,
ook een evangelie voor de 21e eeuw, vanwege het zoeken,
want zijn in onze tijd niet veel mensen op zoek
om iets van God te merken?
In alle verhalen van de opstanding is daar ruimte voor,
Voor dat zoeken naar God, naar de tekenen van God,
maar ook voor de andere kant:
Dat wij vaak verkeerd zoeken en over het hoofd zien en niet begrijpen.
Daarom is de boodschap van de engel van belang:
de aankondiging dat de discipelen Jezus mogen zien
als ze naar Galilea gaan.

Markus schreef zijn evangelie zo,
dat de lezer, dat wij, dat u en ik,
in het verhaal meegaan
en dan door het verhaal te lezen, te geloven, Jezus te zien,
te zien als de levende, de Zoon van God die in deze wereld gekomen is,
aan het kruis, maar ook weer opstond, de levende.
Markus schreef zijn evangelie zo,
dat het zwijgen doorbroken wordt en dat er over Jezus wordt verteld als de levende
Om te laten zien
dat als mensen zwijgen, God zelf wel door gaat
op Zijn manier om de boodschap te laten klinken, levend te houden.
En toch, worden er steeds weer mensen ingeschakeld
om dat geweldige nieuws te vertellen
dat Jezus is opgestaan.
Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s