Preek Goede Vrijdag 2016

Preek Goede Vrijdag 2016
Lukas 23:26-49

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Gisteren kwam er een man bij ons thuis die een klusje moest doen.
De man was door zijn bedrijf vanuit het noorden van het land naar ons adres gestuurd.\
Bij het weggaan vroeg hij: ‘U bent predikant?
Wat vind u van deze tijd, met die aanslagen in Brussel?
De islam wil over de hele wereld regeren.
Wat moet dat van ons worden?’
Ik weet nooit zo goed hoe ik op dat soort vragen moet antwoorden.
Allereerst kon ik niet goed inschatten
of deze man bij een kerk hoorde en geloofde
of dat hij was afgehaakt.
‘We leven in een rare tijd,’ zei ik maar – om tijd te winnen.
‘Ach,’ zei de man, ‘het is met alle oorlogen zo.
Ook in de Tweede Wereldoorlog speelde het geloof een rol.’
‘Bij het kruis op Golgotha toch ook?’ zei ik,
want ik was bezig met de preek.
‘Dat is ook zo,’ zei de man
‘het is van alle tijden.’
Toen wist ik pas wat ik moest zeggen:
‘Er is er maar één die regeert!’
‘Dat is waar.’
Toen vertelde ik hem dat ik vorig jaar de diensten van Goede Vrijdag en Pasen niet kon doen
en dat de diensten door gastpredikanten werden geleid
en dat op Goede Vrijdag de boodschap was
dat Christus aan het kruis de overwinnaar is gebleken,
De overwinnaar op de zonde en op de duivel
En dat daarmee alle kwade en demonische machten overwonnen zijn
en het uiteindelijk niet zullen houden.
‘Moed houden dan maar’ zei ik tegen hem toen ik hem uitgeleide deed.
‘Dat moeten we maar doen: moed houden!’ zei hij.

Dat Christus aan het kruis de overwinnaar is
op alle kwade machten
en dat macht van de duivel en de demonen
dat zien we niet, ook niet in onze tijd.
Juist niet in onze tijd.
De aanslagen in Brussel raken ons diep
en geven het gevoel dat het nu wel dichtbij komt.
Wat we in Brussel hebben gezien,
het geweld dat zo zinloos is en zoveel mensenlevens kost
en zoveel mensen in levenslang verdriet dompelt – ook als de aanslagen vergeten zijn
gebeurt in deze wereld op veel plaatsen dagelijks
waar oorlog, geweld, bombardementen en aanslagen het dagelijks leven beheersen.
Het gebeurt ook dichtbij
wellicht in uw eigen leven
En dan niet in de vorm van een aanslag,
maar dan als ziekte, een tegenslag die ingrijpend is en alles op zn kop zet
een overlijden van iemand die je nu nog niet kunt missen.
Er kan zoveel duisternis in je leven komen.
Er wordt niet voor niets gesproken over een kruis dat iemand te dragen heeft.
Door uw, jouw eigen lijden
kun je soms dichterbij het lijden van Christus komen
omdat je er iets meer van aanvoelt
dan toen je dat kruis niet te dragen had.

Op Golgotha was er ook een sprake van duisternis,
op het zesde uur,
midden op de dag.
Een duisternis die niet gewoon was,
geen gewone zonsverduistering,
maar het is, wat de Heere Jezus al had aangekondigd:
het uur van de macht van de duisternis.
Lukas meldt aan het begin van zijn evangelie,
als de Heere Jezus in de woestijn is verzocht geweest
dat de satan Hem voor een bepaalde tijd verliet
en Lukas heeft er oog voor
dat de satan, als het kruis op Golgotha dichterbij komt,
zijn uiterste best doet
om te voorkomen dat het kruis op Golgotha zal staan.
Door Petrus zo ver te brengen
Dat hij zijn Meester aanspreekt om de weg van het kruis niet te kiezen.
En als het kruis er toch gekomen is,
de verzoeking door middel van de spot probeert op te voeren.
Anderen heeft Hij verlost,
laat Hij zichzelf verlossen,
als Hij de Christus is,
de Uitverkorene.
De uitdaging die ook in de wildernis op Christus afkomt:
Bewijs maar eens dat U het bent:
de Christus waarop heel de wereld wacht,
waar de gelovigen in het Oude Testament naar hebben uitgekeken.
Moet je zien hoe machteloos Hij daar hangt.
Moet dat de Uitverkorene zijn, de Gezalfde?
Is dat Gods zoon, als Hij zichzelf niet eens kan bevrijden?
En als die verzoekingen geen effect hebben,
dan door middel van de duisternis
die midden op de dag, het 6e uur, om het kruis hangt, 3 uur lang.

Enkele uren daarvoor,
toen Jezus voor Herodes stond,
kreeg Jezus de vraag om een teken te geven, een wonder te verrichten.
Hier om het kruis gebeuren er enkele tekenen:
een duisternis van 3 uur,
het gordijn dat in de tempel hangt dat scheurt.
Ondertussen zijn er al meerdere tekenen geweest:
Jezus die op de weg naar het kruis
de vrouwen waarschuwt om niet over Hem te rouwen,
maar over zichzelf vanwege de rampspoed dat hen te wachten staat,
het gebed dat Jezus bidt voor degenen die Hem kruisigen:
Vader, vergeef hen wat zijn weten niet wat zij doen,
de ene moordenaar die het verzoek bij Jezus aan het kruis indient:
Gedenk mij, als U in Uw koninkrijk gekomen bent.
Herodes, je vroeg om een teken.
Nu ze komen, die tekenen, ben je er niet
en als je er was, had je dan die tekenen begrepen?
Had je dan door wat die tekenen tegen jou, tegen de overpriesters, tegen het volk,
tegen ons willen zeggen?
Het duiden van wat er gebeurt,
is niet zo eenvoudig.
We zien dat bij de aanslagen die in Brussel zijn gepleegd.
Als de afschuw en verontwaardiging is geluwd,
hebben we dan door wat die aanslagen betekenen?
Ook de tekenen op Golgotha zijn niet zo eenvoudig
en toch geeft Lukas ons een aantal van die tekenen om het kruis door
om daarmee aan ons aan te geven
wat daar op Golgotha gebeurde
toen Jezus aan het kruis gehangen werd.

Er gebeurt een hoop op Golgotha.
Alles balt er samen, een intense strijd van goed en kwaad,
van Christus tegen de macht van de duisternis,

de rechtvaardige, die terwijl Hij onschuldig is, wordt gestraft als misdadiger
tegen de satan die mensen knecht in boeien van de zonde en opstand tegen God.
Het is er Lukas alles aangelegen
dat wij begrijpen
dat omdat Jezus daar hangt,
u vergeving van zonden kan krijgen als u in Hem gelooft.
Die vergeving is tegelijkertijd een bevrijding, een uittocht uit het slavenhuis,
uit de slavernij van de zonde,
bevrijding van de dictatuur van de satan.
Dat is te zien aan de duisternis die over heel de aarde komt.
Nu kwam het vaker voor dat er gesproken werd over duisternis
bij het overlijden van een grootheid in die tijd.
Ook bij de dood van Julius Caesar wordt zo’n duisternis gemeld,
om aan te geven dat ook de hemel rouwt om de doodheid van deze grote man,
ik denk vergelijkbaar wat er gisteren te zien was in de media
bij het overlijden van Johan Cruyff:
de hele wereld die er bij stilstaat en stilhoudt en een vorm van rouw laat zien.
Maar dat is niet wat Lukas wil aangeven.
Die duisternis om het kruis is een laatste poging van de vorst van de duisternis
om zijn macht over Jezus te laten gelden,
een laatste greep naar de macht over heel de wereld.
Jezus kondigt dat uur aan,
als Hij in Gethsemané gevangen genomen wordt.
Hij uit een verwijt richting de leiders:
Jullie hadden me kunnen oppakken toen Ik in de tempel was.
Dat het nu gebeurt, komt,
omdat nu de tijd is aangebroken van de macht van de duisternis.
Drie uur lang houdt Jezus deze duisternis uit,
drie uur lang, waarbij heel de schepping en alle engelen in de hemel de adem inhouden.
Nooit zijn er op aarde spannender uren geweest,
nooit is een tijdstip op aarde crucialer geweest dan deze uren
die Jezus aan het kruis doorbrengt.
Het is geen gewone duisternis,
maar een zon die verduisterd wordt,
het licht dat elke dag teken is van Gods trouw en goedheid
mag zijn kracht niet laten zien
en Jezus moet in het donker hangen,
de beker die Hij moet leegdrinken van de Vader.
Neem deze drinkbeker van Mij weg,
maar niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede.
Daarom houdt Jezus het uit,
in die zwaarste aanval die er is,
de laatste en ultieme poging om Jezus er onder te krijgen
en de macht over deze wereld voort te laten bestaan.

Als die uren van duisternis voorbij zijn, is er een nieuw teken:
het gordijn in de tempel dat scheurt.
Is dat een teken dat de tempel niet meer nodig is?
Of is dat juist een teken dat wat er in de tempel gebeurt onbeschermd is
omdat de Heer die tot Zijn tempel kwam gedood werd?
Geeft God daarmee aan, dat de deur voor iedereen naar Hem open staat
en dat er voor iedereen op deze wereld verzoening, bevrijding, vergeving te vinden?
Een teken dat de poorten van het paradijs zijn opengegaan
en dat iedereen die in Hem gelooft, mag zien, mag geloven
dat er een poort openstaat en dat wij daar vrij door heen mogen gaan?
Of is dat een slag van de boze, een litteken voor altijd op dit heilige gebouw,
Gods huis op aarde?
Dan opeens is het voorbij.
De spot wordt uitgebreid uit de doeken gedaan,
de tekenen om het kruis krijgen volop aandacht,
maar het sterven van Jezus wordt maar kort en sober beschreven.
Jezus blaast de laatste adem uit.
Na alle hectiek, na alle spanning en strijd is er rust en overgave:
Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest.

Een intiem moment: Vader, zoals Jezus steeds zei
om de intieme band te benadrukken
Dat wat Jezus doet op een lijn staat met wat God vraagt
En dat het Gods weg is, Gods wil,
naast de aanval van de boze ook de beker van God.
Vader, hier ben Ik.
Wat U verder doet, is aan U.
Mijn taak is volbracht.
Al zou het moeten zijn dat Ik voor altijd uitgewist zou moeten zijn
om daarmee anderen vrij te kopen.
Vader, wat Gij doet is goed.
Jezus had al aangekondigd
dat Hij de dood moest ingaan,
maar ook dat er een opstanding zou zijn,
een weg door de dood heen.
Hoe zwaar die duisternis ook zou zijn
– we moeten het donker van de dood niet onderschatten –
het zou maar een korte tijd zijn
dat het donker het wint.
Drie uur duisternis bij het kruis,
drie dagen donkerheid in het graf
en dan, op de eerste dag breekt er weer een ochtendgloren aan,
weer een teken,
een teken van God, dat er een nieuwe schepping is,
Dat al het oude voorbij gegaan is,
Daarmee ook de macht van de satan.

Hoe machtig de satan ook is,
Hoe sterk de duisternis ook in ons leven aanwezig kan zijn,
Er komt een einde aan,
Zoals aan de duisternis om het kruis een einde kwam, na 3 uur
en na 3 dagen het licht weer doorbrak, een nieuwe zon
die zich nooit meer liet verduisteren
omdat Jezus sterker bleek dan de dood, dan de duivel.

Dat is moeilijk te geloven, zeker in een week waarin zo’n ingrijpende gebeurtenis plaatsvindt,
een aanslag met zoveel mensen die daarbij het leven moeten laten.
Moeilijk te geloven in een wereld waarin de duisternis sterker overkomt.
‘Moed houden’ zei ik tegen de man die wegging.
Heb ik hem een te makkelijke boodschap gegeven?
Ik weet niet hoe hij thuis kwam, wat zijn privésituatie was,
zelfs niet of hij geloofde.
Ik weet niet wat hij met die opmerking deed.
Misschien was hij die opmerking wel vergeten
toen hij van de Ratelaar de Otto Veeninglaan opreed.

Afgelopen weken las ik een recent boek over de betekenis van het kruis,
waarin de schrijfster alle aspecten van het kruis langs wilde gaan.
In de afgelopen weken zijn verschillende betekenissen langsgekomen:
het dragen van Gods oordeel,
de schande die God draagt en wegdraagt,
Jezus die in onze plaats hangt
en deze preek de overwinning op het kwaad en de duivel aan het kruis.
Op de voorkant van het boek staat een glas-in-loodraam afgebeeld.
Dat raam heeft de bijnaam het Wales-raam,
Het is in 1963 geschonken door de bevolking van Wales
aan een baptistenkerk in de Amerikaanse plaats Birmingham.
Op zondagmorgen 15 september 1963 werden er 4 meisjes doodgeschoten.
Deze meisjes waren in het wit gekleed vanwege de kerkdienst.
Deze meisjes werden doodgeschoten door de Ku Klux Klan.
Het was de tijd van de hevige rassenrellen
en de meisjes werden in de kerk doodgeschoten vanwege hun huidskleur.
Uit diepe medeleven besloot men in Wales geld in te zamelen voor een raam
om de gebeurtenissen te herdenken.
Er werd een raam gemaakt,
met Christus daarop afgebeeld,
Als een gekruisigde,
niet naakt, zoals toen gebruikelijk was,
maar in kleren, dagelijkse kloffie of gevangeniskleren?
Het hoofd gebogen,
als de Christus die lijdt voor de zonde van heel de mensheid,
hier een donkere Christus die lijdt
voor het kwaad dat door blanke mensen werd aangedaan,
De moord op 4 onschuldige meisjes,
Christus die lijdt aan het onrecht van deze wereld en dat draagt.
De ene hand duwt weg,
Duwt de kwade machten weg, het demonische, de behoefte aan wraak,
De andere hand is een zegengebaar,
een hand die zegt: Kom maar bij mij,
Bij Mij ben je veilig, Ik bescherm je.
Jezus die zich geeft in een donkere wereld,
De chaos die zich om het kruis toont als een heftige storm,
een woedende en alles vernietigende storm.
En toch, in die donkerheid is er een licht.
Licht in de vorm van het kruis
en achter het hoofd van Jezus breekt het licht door, een zon die opkomt,
het ochtendgloren reeds, de dag van de opstanding breekt aan.
De duisternis heeft niet het laatste woord.
In die duisternis stond het kruis van Christus,
dat het duister breekt.
Jezus die zich geeft, lijdend,
maar daardoor het licht brengt, het licht is, in deze donkere wereld.

16th-St-Baptist-Ch-Wales

Daarom: het kan – moed houden,
Want Christus stierf,
als overwinnaar – op de zonde, de dood, de satan,
op alle machten die er zijn en ons leven willen beschadigen, kapot willen maken.
De duisternis heeft niet het laatste woord.
Na het kruis gaat het verder.
De nieuwe week begint met het ochtendgloren,
een scheppingsdag – de nieuwe schepping.
Jezus stierf – maar won.
Amen

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s