Preek zondag 6 maart 2016

Preek zondag 6 maart 2016
Evangelisatiezondag. Thema: Niet de grote suggestie, maar de grote opdracht
1 Petrus 3:8-22
Tekst: vers 15

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Een jonge vrouw rijdt terug naar huis na de begrafenis van haar moeder.
Onder het rijden denkt ze terug aan de toespraak die zij hield
in de rouwdienst over haar moeder.
Ze probeert na te gaan of haar toespraak goed is overgekomen
en ze vraagt zich af of ze haar moeder goed heeft getypeerd.
In haar achteruitkijkspiegel ziet ze haar twee zoontjes op de achterbank zitten,
bezig met hun computerspel.
Als ze zo naar haar zoons kijkt, vraagt ze zich ook af
wat haar zoons over haar zullen vertellen in haar rouwdienst.
Zouden haar zoons oppikken wat ze in de opvoeding probeert door te geven?
Zouden ze doorhebben wat haar ten diepste drijft,
waar ze haar kracht vandaan haalt?
Is dat aan haar af te lezen? Of zou ze er meer over moeten vertellen,
zodat ze haar jongens ook bijbrengt waar zij hun kracht vandaan halen?

en wees altijd bereid tot verantwoording
aan ieder die u rekenschap vraagt
van de hoop die in u is
– schrijft Petrus aan de gemeente.
Hij heeft daarbij de hele gemeente op het oog.
Deze opdracht geldt voor ieder lid van de gemeente.
Daarom: het is de grote opdracht,
niet een suggestie in de zin van: als het lukt, probeer het dan eens.
Een opdracht.
Een opdracht om te laten zien, dat u leeft vanuit hoop
en dat u bereid bent om te praten hoe u aan die hoop komt.
En dat de jonge moeder, die zelf haar moeder moest begraven
leeft uit die hoop en het haar kinderen doorgeeft.
en wees altijd bereid tot verantwoording
aan ieder die u rekenschap vraagt
van de hoop die in u is.
Dat betekent dat u, jij allemaal moet leven vanuit hoop.
En dat het leven uit die hoop zo bijzonder is
dat het opgemerkt wordt
en dat mensen om je heen bij je komen en je vragen:
Joh, hoe doe jij dat? Waar heb jij dat vandaan?
waarom zou u daar niet over vertellen?

Ik kan er met mijn kinderen niet over praten.
Ik ben bang voor ruzie, dat ze helemaal niet meer komen.
Maar een gezonde nieuwsgierigheid naar uw kinderen
hoe ze het redden met hun leven (zonder hen direct te veroordelen)
daar moet toch over te praten zijn?
Het valt mij als predikant vaak ook dat er ruimte voor getuigezijn komt
Als je bereid bent om te luisteren naar wat de ander te vertellen heeft.
Luisteren is al een vorm van getuigen van de hoop die in u leeft.

Afgelopen week had ik twee Jehova’s Getuigen op bezoek.
Zo 1à 2 keer per jaar komen ze bij mij langs en dan gaan we het gesprek aan.
Deze keer vertelde een van hen
dat ze toen ze in aanraking kwam met de Jehova’s Getuigen en zich ervoor interesseerde
dat ze zich voornam om nooit langs de deuren te gaan.
En als ik iets voorneem, dat weten de mensen om mij heen, dan houd ik mij eraan.
Maar, zo gaf ze aan, na verloop van tijd moest ik wel,
ik wilde niets anders dan de mensen vertellen over wat ik zelf had ontdekt.
Omdat ze anders zonder de waarheid verloren gaan.
De ander gaf aan, dat het langs de deuren gaan echt niet altijd makkelijk was.
Maar we doen het niet in eigen kracht en ook niet voor onszelf.
Zou u dat doen? Zou jij dat delen?
Met mensen die je vreemd zijn? Met mensen die je vertrouwd zijn?
Waarom eigenlijk niet?
Ik denk dat we in een tijd gekomen zijn
dat we dit niet aan anderen meer kunnen overlaten,
maar dat ieder van ons geroepen is zelf een getuige van Christus te zijn.

Petrus schrijft niet, dat je moet kunnen vertellen over je geloof.
Dat heeft er wel mee te maken.
Alleen als je over je geloof praat, kun je jezelf erbuiten houden,
iets algemeens zeggen over geloven.  Of iets zeggen over de regels van het geloof.
Maar hoop – dat gaat over jezelf.
Hoop is een kracht in je
en niet zomaar een kracht, maar de kracht van God,
Waarop je vertrouwt
en waardoor je moed hebt, verder durft te gaan,
waardoor je je niet laat neerdrukken.

Hoop is een kracht van God, die moed geeft,
Waardoor je iets doet dat je niet van jezelf verwacht.
Die kracht heb ik niet uit mijzelf, hoor ik mensen vaak vertellen.
Hoop is een bijzondere kracht – Gods kracht
en is in staat om gewone mensen, zoals u en ik,
tot bijzondere daden te laten komen.

Laat zien dat je uit die kracht van God leeft,
zodat je andere mensen om je heen aan het denken zet.
Het is dus toch mogelijk om te leven met hoop,
het is dus niet nodig om bij de pakken neer te zitten.
Ik hoef de moed niet te verliezen.
Vertel mij hoe ik ook die hoop kan krijgen.
‘Ik kan er met mijn kinderen niet over praten
Ik begin er met mijn kinderen niet meer over.’ hoor ik vaak zeggen.
Maar u kunt toch wel die hoop, die u door God hebt, voorleven?

We hebben de opdracht om te getuigen van Christus.
Hier laat Petrus zien waar dat wat hem betreft begint.
Met het riskeren van jezelf,
dat uzelf uit die hoop leeft.
Leven uit hoop is iets spannends.
Je kunt je niet verschuilen achter wat de kerk zegt.
Je kunt niet doorverwijzen naar anderen, die er beter over kunnen vertellen.
Hoop is een vertrouwen dat God er is, een ervaren dat God er is,
en dat je gedragen wordt.
Wat de kracht van hoop is, dat weet je pas als de hoop op de proef wordt gesteld.
Ook als je niet weet hoe je verder moet:
als je je baan kwijtraakt,
Als de dokter tegen je zegt: mevrouw, ik heb een ernstige boodschap voor u.
Als je man tegen je zegt: ik houd niet meer van je, ik heb een ander.
Als je je vader verliest.
Van tevoren kun je niet weten, hoe je erop reageert.
Maar het is wel onze taak om ons voor te bereiden, voor als zo’n omstandigheid zich voordoet.
Van tevoren over deze vragen nadenken, als een soort botsproef.

Hoop wil niet zeggen dat je wereld niet in kan storten.
Hoop wil ook niet zeggen dat je daar heel kalm en rustig op reageert.
Hoop is niet een kracht in onszelf,
maar Gods kracht – kracht van boven, gedragen worden.
Weten en ervaren, dat God er in het diepste er ook is
en daarop durven te vertrouwen en zo met God te gaan.
O mijn ziel, wat buigt g’ u neder?

Waartoe zijt g’ in mij ontrust?

Voed het oud vertrouwen weder;
En dan niet als mooie leus, die je kunt citeren,
maar iets dat je steeds weer doet:
Dat vertrouwen dat je had, weer opzoeken, God opzoeken.

En dat niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen.
Om aan degenen om je heen te laten zien, dat je deze moeilijke weg ook met God kunt gaan.
Om dat voor te leven, zodat anderen het kunnen zien en kunnen overnemen
en dat je – wellicht zonder het te beseffen – tot zegen voor anderen bent.
Hoop hebben en leven vanuit de hoop, leer je vaak het best
als je een voorbeeld hebt, aan wie je je kunt spiegelen, kunt optrekken.

Nu gaat het Petrus om iets specifieks, waarvoor je hoop nodig hebt
En waardoor je kunt laten zien, dat de hoop als Gods kracht in je leeft.
Waarbij je niet terugdoet wat mensen jou aandoen.
Vergeld geen kwaad met kwaad.
Maar wees voor mensen een zegen, ook als ze jou kwaad doen.

Toen deze tekst aan de beurt was om op college behandeld te worden,
stelde de hoogleraar de vraag of hier een voorbeeld van te geven is.
Toen vertelde er iemand van zijn diensttijd
over een soldaat die in het leger ook christen wilde zijn.
Hij las uit de Bijbel en bad voordat hij naar bed ging.
Elke avond wanneer hij dat deed werd hij uitgelachen en belachelijk gemaakt
door de soldaat die tegenover hem lag.
Op een nacht werd naar de jongen, die uit de Bijbel las en bad,
een paar modderige soldatenkistjes gegooid.
De jongen wist van wie ze waren. Hij gooide ze niet terug.
Hij deed wat anders.
De volgende morgen, toen degene die de kistjes had gegooid, opstond
vond hij zijn schoenen schoongemaakt en gepoetst aan het voeteneind van zijn bed staan.
Verschillende soldaten van die groep kwamen tot geloof,
omdat ze getuige waren en onder de indruk waren van de innerlijke kracht van die jongen.
Vergeld geen kwaad met kwaad.
Maar wees voor mensen een zegen, ook als ze jou kwaad doen.
En als ze vragen waar je daar de kracht voor hebt,
wees dan bereid om te praten over Christus die jouw kracht is.
Bij Christus horen geeft een innerlijke kracht, een innerlijke vrijheid
om niet mee te doen met degenen die kwaad in de zin hebben.

Als ze over je roddelen op Whatsapp pak ze dan niet hard terug
door ook allerlei verhalen de wereld in te helpen.
Als er in de familie allerlei kwade verhalen achter je rug om over je worden doorverteld,
laat je daardoor niet verleiden om met gelijke munt terug te betalen.
Maar bid voor hen en wees een zegen voor de ander.
Een innerlijke vrijheid omdat je van Christus bent.
Als je bij de Heere Jezus hoort, kan het ook zijn
dat je deelt in Zijn lijden.
Dat je net zoals Hij te maken hebt met uitgelachen worden, afgewezen, bespot.
dat kan je diep raken, zelfs machteloos maken,
maar reageer op een andere manier terug
waarin zichtbaar wordt dat je in je een innerlijke vrijheid hebt, een kracht
waardoor je niet meegetrokken wordt in de spiraal van het elkaar kwaad aandoen.
En als mensen dan vragen wat die innerlijke vrijheid is
en hoe je daar aan komt, wees dan bereid om te vertellen.
Om te vertellen dat je het voor je Heer doet.
Die – toen Hij werd gekruisigd – ook werd bespot, werd afgewezen,
maar Hij deed niet iets kwaads terug, maar bad voor hen:
Vader, vergeef het hen wat ze weten niet wat ze doen.
Je kunt de spot dragen, het kwaad dat je wordt aangedaan kun je dragen.
Niet vanwege machteloosheid
of omdat je alleen maar over je kunt laten lopen,
maar omdat je Christus in je hart hebt en daardoor een innerlijke vrijheid
en daardoor hoop.
Hoop, omdat je weet dat God je ziet
en dat Hij ziet dat je deelt in het lijden van Zijn Zoon
Want de ogen van de Heere rusten op de rechtvaardigen, en Zijn oren zijn gericht op hun gebed; maar het aangezicht van de Heere is tegen hen die kwaad doen.

Je doet dat niet zomaar,
maar omdat je in je een kracht hebt gekregen – hoop,
de kracht van God,
een bijzondere kracht die in gewone mensen werkt
en die gewone mensen tot bijzondere dingen in staat laat zijn.
En dat niet zomaar,
maar om u, om jou te gebruiken – om tot zegen te zijn.
Door wat jij uitstraalt als je je hoop stelt op Christus
kunnen anderen nieuwsgierig worden, op zoek gaan
en ontdekken dat Jezus ook voor hen gestorven is.

Daarom: wees bereid om daar over te praten
en te laten zien, uit te dragen – niet alleen maar met je hart
dat je hoop in Christus ligt.
Dankzij Hem hoop!
Een bijzondere kracht voor gewone mensen.
Die gewone mensen blijven gewoon, want weten het ook niet altijd.
Soms denk ik dat dat de reden is waarom mensen niet vertellen
over wat er in hen leeft.
Of dat ze bang zijn voor de vragen die op je af kunnen komen
en waarop je geen antwoord weet.
Zou getuigen daarom iets voor anderen zijn, omdat je geen antwoord weet?
Onlangs werd iemand gevraagd om ouderling te worden,
een vraag waar hij enorm van schrok: dat kan ik niet.
Ik heb niet die Bijbelkennis, niet die wijsheid, ik weet niet overal een antwoord.
Waarop ik zei: je moet jezelf niet vergelijken met iemand die veel meer dan je kan.
Je moet niet tegen een ander opkijken, die het in jouw ogen wel zo goed kan.
Maar je moet bedenken, wat voor type ouderling jouw vader, jouw schoonvader nodig hebben
om betrokken te worden bij de kerk, verder geholpen te worden op de weg van Christus.
Als u denkt: dat is niets voor mij, dat kan ik niet.
Juist dan, want God geeft u de woorden in de mond.
en wees altijd bereid tot verantwoording
aan ieder die u rekenschap vraagt
van de hoop die in u is Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s