Preek zondag 14 februari 2016 – morgendienst

Preek zondag 14 februari 2016
Morgendienst – Viering Heilig Avondmaal
Lukas 15:11-32

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Teruggaan is een hele stap.
We zien dat bij de jongste zoon in dat verre land.
Als hij door zijn geld heen is, gaat hij nog niet direct terug
maar probeert hij zichzelf nog te redden
Door een baantje aan te nemen: het hoeden van de varkens.
Maar hij moet met een lege maag toekijken hoe de varkens te eten hebben.
Dat wat die varkens eten, zou hij ook wel lusten.
Als hij die honger voelt in zijn maag, gaat hij terug denken aan zijn vader:
Was ik maar thuis bij mijn vader.
De jongen laat het niet bij die gedachte, maar begint aan de terugweg
op weg naar zijn vader, naar zijn thuis.

Ook teruggaan naar de Heere is een hele stap.
Wie de verkeerde trein is ingestapt
en niet bij de Heere uitkwam, maar een eind bij Hem vandaan op de verkeerde bestemming
gaat niet gemakkelijk terug.
Ook niet als je doorhebt, dat je op de verkeerde plaats bent uitgekomen.
Ik denk niet het voor u, voor jou zo moeilijk was
om te ontdekken dat je op de verkeerde plaats bent uitgekomen:
Wij erkennen dat wij nog vele zonden en gebreken in onszelf aantreffen,
namelijk dat wij geen volkomen geloof hebben,
en ons er niet toe zetten God met zo’n ijver te dienen als wij behoren te doen,
maar dagelijks strijd hebben te voeren
met de zwakheid van ons geloof en onze verderfelijke begeerten.
Dat heeft u in de afgelopen week misschien wel bezig gehouden.
Ik kan toch niet aan het avondmaal gaan?
Er is toch nog zoveel op mij aan te merken.
Ja .. en dan?
Is dat een reden om maar niets te doen?
Om te denken: het is niet voor mij?
Stel dat die jongste zoon in dat verre land dit had gedacht:
Ik zou wel terug willen naar mijn vader, terug naar huis.
Maar dat kan niet. Dat moet je gegeven worden.
Dan zou hij helemaal verpieteren in dat verre land,
wegkwijnen door de honger.
Maar die honger is hem juist gegeven om terug te gaan.

Als u merkt dat u zoveel tekort komt, is dat juist de honger die aan u gegeven wordt.
Dan moet u niet achterblijven in de bank,
maar in uzelf zeggen: Ik zal opstaan en naar mijn Vader gaan
en dat ook doen: opstaan en naar de Vader gaan!
Want kijk eens naar onze Vader in de hemel,
wat de Heere Jezus over Hem verteld:
Hij staat al op de uitkijk. Hij wacht en kijkt, tot u, tot jij komt.
Zijn zoon is vertrokken naar een ver land
en de vader ziet hem al komen vanuit dat verre land.
En nog voor de jongen iets kan zeggen,
komt zijn vader hem tegemoet gesneld en omhelst hem:
‘Welkom terug, jongen, ik ben blij dat je er bent.’
Zo staat onze hemelse Vader op de uitkijk tot u, tot jij naar Hem toekomt.
‘Welkom terug, Ik ben blij dat je er bent.’

Kan dat zomaar? Terugkeren? Opstaan om naar de Vader te gaan?
We zitten vol met tegenwerpen,
net als de jongste zoon: ‘Vader, ik ben het niet meer waard uw zoon te zijn.’
Zo zit u wellicht ook vol tegenwerpingen
en is de moed je in de afgelopen week in de schoenen gezakt.
Maar kijk dan eens naar de Vader.
Als de jongen met verwijten over zichzelf komt
– ‘Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u!’ –
Krijgt hij niet eens de kans om uit te praten.
Zijn vader onderbreekt hem en zegt tegen zijn knechten:
‘Haal een mantel, haal een ring en slacht het gemeste kalf.’
Weet u wat dat betekent?
Dat de jongen die terugkeert, weer aangenomen wordt als zoon:
de mantel en de ring geven dat aan.
Als u, als jij komt met verwijten over jezelf bij de Heere,
dan krijgt u niet eens de kans om dat uit te praten.
‘Ik ben blij dat je er bent. Welkom thuis, Mijn kind!’
Dat is wat er aan het avondmaal gebeurt:
Dat u door de Heere weer wordt aangekleed met Zijn waardigheid,
waardoor voor iedereen, voor de mensen om je heen en ook voor jezelf,
zichtbaar wordt: Dit is Mijn kind!
Al zou je van alles tegen de Heere willen zeggen, wat er mis is,
dan zegt de Heere tegen je:
Je bent er weer. Bij Mij!

Zie, ik breng voor mijn behoud
U geen wierook, mirr’ of goud;
moede kom ik, arm en naakt,
tot de God, die zalig maakt,
die de arme kleedt en voedt,
die de zondaar leven doet.

En dan zegt de Heere, onze Vader in de hemel:
‘Ik had je al verwacht. Hier bij Mij! Ik ben blij dat je gekomen bent.’
Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s