Preek Hemelvaartsdag 2015

Preek Hemelvaartsdag 2015
Psalm 68: 1-20; Efeze 4:1-16

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Als God komt, dan gebeurt er wat.
Psalm 68 is er vol van.
Er is een oorlog, we kunnen denken aan de IS,
of aan andere oorlogen waarbij de vijand oprukt
zonder dat er iemand in staat is die vijand tegen te houden.
De vijand heeft meer soldaten, een groter leger,
betere wapens, meer paarden
of vandaag de dag zouden we zeggen: meer tanks, helikopters en vliegtuigen.
Het leger van de vijand komt steeds dichterbij
en de mensen beginnen hun spullen bij elkaar te pakken
om op de vlucht te slaan voor de vijand, een veilig heenkomen.
Angst heerst er in het land.
En de vijand is al zeker van de overwinning:
bijna en hij heeft alles overwonnen: alle steden, alle bewoners, al het land is van hem.
Hij paradeert al alsof hij de overwinning binnen heeft.
Maar dan staat de Heere op en de vijand heeft daar niet op gerekend.
God staat op, Zijn vijanden worden verspreid.
Dat trotse leger, zo zeker van de overwinning, komt de Sterkere tegen,
de Heer over alles: de Heere van de legermachten, de God van Israël.
Wie Hem haten, vluchten voor Zijn aangezicht.
Als God komt, gebeurt er wat.
Bij Zijn verschijnen boezemt Hij ontzag in:
de vijanden van God zijn vol angst
en ook de aarde beeft.

Dan mag je verwachten dat alle mensen vol angst de komst van God afwachten,
omdat ze onder de indruk zijn van de machtige verschijnselen
waarmee Zijn komst gepaard gaat.
Nee, toch niet.
Degenen die de Heere horen, degenen die onder de indruk zijn van Zijn macht en majesteit,
die van Hem houden en Zijn grootheid erkennen, zij hoeven niet bang te zijn.
Maar de rechtvaardigen verblijden zich,
zij springen op van vreugde voor Gods aangezicht.
Juist zij die ontzag hebben voor de Heere en van Zijn grootheid weten,
zij kunnen zich verheugen in Zijn komst,
omdat de Heere voor hen opstaat, om hen te bevrijden.
Juist voor hen staat de Heere op, om hen te bevrijden.
Voor degenen die geen hulp hebben te verwachten van de mensen,
juist zij worden door de Heere geholpen.
God is een Vader voor de weduwen en de wezen,
wie niemand heeft wordt door God in een huisgezin, in een gemeenschap geplaatst.
God staat op – huiveringwekkend voor Zijn tegenstanders,
maar tot troost van degenen die bij Hem horen,
die in Hem geloven, die van Hem zijn.

En dat is wat we met hemelvaart vieren – dat God opstaat.
Opstaat om te strijden tegen Zijn vijanden,
om de overwinning te behalen
en om Zijn volk, Zijn kinderen te redden en hen te beschermen.
Met hemelvaart staan we er weliswaar bij stil
dat de Heere Jezus naar de hemel is gegaan,
maar dat betekent niet dat Hij zich heeft teruggetrokken van de wereld
en dat Hij deze wereld aan Zijn lot overlaat
en niet meer naar Zijn volk. Zijn kinderen omkijkt
en Zijn handen van de wereld aftrekt.
Juist niet!
Hemelvaart is de triomftocht van de Heere Jezus naar de hemel,
na de overwinning die Hij heeft behaald op Golgotha en in het graf
toen Hij opstond uit de dood.
Dat is ook de reden waarom Paulus deze tekst uit Psalm 68 citeert
in de brief aan de Efeze,
om uit te leggen wat de Heere Jezus in de hemel voor de gemeente doet.
Waarom Hij van de aarde wegging.
want de mensen in Efeze zullen dezelfde vragen hebben gehad
die ook bij ons boven kunnen komen.
Waarom laat de Heere Jezus vanuit de hemel Zijn macht niet zien?
Wat merken we van Hem nu Hij in de hemel is?
En misschien zijn die vragen in Efeze nog wel sterker dan bij ons,
want de gemeente van Efeze was een kleine gemeente
in een omgeving waarin de goden van hun tijd heel nadrukkelijk aanwezig waren,

die het leven bepaalden.
In hun families waren ze wellicht de enige die geloofden in Christus als Zoon van God.
In hun vriendengroep kregen ze met weerstand te maken,
omdat de keuze die zij maakten niet begrepen werd.
Hoe kon je het geloof waarin je was opgegroeid vaarwel zeggen?
Zouden de goden niet boos worden, als je hen verwaarloosde?
Zal er geen economische crisis komen als de goden niet in ere werden gehouden?
We kunnen het ons niet voorstellen hoe dat moet zijn geweest
om in zo’n cultuur als christen te leven.
Er was niet alleen onbegrip en tegenstand vanwege hun keuze voor Christus,
maar alles was anders.

Paulus houdt hun voor dat ze nederig moeten zijn.
Dan zal hun opvoeding bestaan hebben uit het tegenovergestelde:
dat ze zichzelf op de kaart moesten zetten
omdat je anders niet gezien werd,
dat je voor jezelf op moest komen, omdat er anders over je heen gelopen werd.
Dat je niet zwak moest zijn, want dan delf je het onderspit.
Dat je ambitieus moet zijn, want alleen dan kom je er.
Dat is nederigheid die bij het geloof in Christus hoort,
namelijk dat je niet steeds bezig bent om jezelf op een voetstuk te zetten.
En dat je ook niet onder de indruk bent
wanneer anderen dat wel doen, zichzelf naar voren schuiven,
zichzelf voortdurend presenteren, in de kijker spelen.
Dan moet je sterk in de schoenen staan
als je merkt dat je nederigheid ervoor zorgt
dat je over het hoofd gezien wordt, dat de mensen die er toe doen je niet zien staan.
Dan moet je sterk in het geloof staan,
om te geloven, dat je het voor de Heere doet en dat het daarom zin heeft
als je tot dan toe alleen maar merkt dat je nederigheid en zachtmoedigheid
vooral betekent, dat je inlevert,
geen promotie maakt, omdat je niet gezien wordt,
winst misloopt, omdat je te eerlijk bent.
Wij leven in een cultuur waarin je als persoon jezelf
voortdurend onder de aandacht van anderen moet brengen.
Waarbij je met jezelf moet leuren, anders kun je zomaar naast het net vissen.
Waarbij je afgerekend wordt op hoe je eruit ziet of hoe je overkomt.
Wat merk je er dan van dat God opstaat om voor jou te strijden?
Wat merk jij er dan van dat de Heere Jezus vanuit de hemel regeert
als je met tegenstand te maken krijgt,
of als er niemand om je heen is die je begrijpt in de keuzes die je maakt?
De Bijbel kan er vol van staan, dat God opstaat en strijdt,
Zijn volk bevrijdt en redding biedt,
maar als het niet in je eigen leven gebeurt, als je het zelf niet ervaart,
dan zijn het mooie woorden,
maar ze gaan niet over jouw leven,
want in jouw leven is Christus juist afwezig, ver weg, in de hemel
en lijkt het er juist wel op dat Hij niet meer omkijkt naar deze wereld.
Dat is de achtergrond, dat is de reden waarom Paulus Psalm 68 citeert:
dat God opstaat, dat Hij de troon bestijgt om als koning over de wereld te regeren,
dat is niet alleen een verhaal uit het Oude Testament, uit een ver verleden.
Die Psalm is nog steeds actueel,
niet omdat er bepaalde gebeurtenissen overeenkomen,
maar omdat God dezelfde is.
God die in de tempel te Jeruzalem troonde en Zijn volk bevrijdde van de vijanden,
is dezelfde God die wij dienen en eren.
En wat Hij in het verleden heeft gedaan, dat kan Hij nog doen
en dat doet Hij nog.
Juist wat Hij doet, is de rode lijn in de Bijbel,
juist de daden van God zorgen voor een eenheid tussen het Oude en Nieuwe Testament.
In het Oude Testament hebben wij niet met een andere God te maken
dan in het Nieuwe Testament.
We geloven dat de Heere Jezus naar de aarde kwam, als Zoon van God,
maar ook het Oude Testament vertelt, dat God naar de aarde kwam,
om te redden en te verlossen.
De komst van de Heere Jezus naar de aarde past in dat patroon.
Jezus die naar de aarde kwam,
dat is God die de strijd aanbindt met de vijanden,
de God die ten strijde trekt, de Heer zal opstaan tot de strijd,
Daarvoor kwam Hij de hemel uit,
om de duivel en de zonde te bestrijden.
Hoe diep Hij ook moest gaan om Zijn vijanden te bestrijden.
‘We gaan ze uitroken’ (George W. Bush), maw: we zoeken ze op waar ze zijn,
om ze daar te raken.
Zo is ook Christus naar de aarde gekomen,
hoe diep Hij ook moest gaan – nergens was de vijand veilig.
Nergens een plek voor de zonde, de duivel om zich verborgen te houden voor Christus.
Hij daalde af, Paulus past Psalm 68 toe op Christus.
Paulus kan gedacht hebben aan de Heere Jezus die niet alleen op aarde kwam,
maar nog dieper ging, naar het rijk van de dood,
daar waar niemand uitkwam, omdat de dood niemand laat gaan.
naar de hel, de plek waar de duivel zijn woonplaats heeft,
om daar de strijd aan te gaan en de overwinning te behalen.
Het kan ook zijn, dat Paulus denkt aan de Heere JEzus die op aarde kwam
om mens te worden, vanuit de hemel afdaalde naar de aarde,
die lager is dan de hemel.
Vanuit de plaats waar Hij was, naar de plek waar wij zijn.
Hoe we de betekenis van Paulus ook mogen opvatten,
wat van belang is, is dat de Heere Jezus de hemel verliet
om op te staan tot de strijd en voor ons de bevrijding te brengen.
Voor ons betekent dat, dat er geen enkele plek op aarde is,
waar God géén koning is. – Hij regeert overal.
En er is geen plek op aarde waar Hij Zijn macht niet kan laten gelden.
Want de overwinning is reeds behaald.
Psalm 68 zingt van de overwinning van God
en de parade die gehouden wordt,
de gevangenen die meegenomen worden om te laten zien
dat de overwinning ook echt behaald is,
de vijanden waar men eerst bang voor was, ze zijn nu gevangen
en ze worden getoond aan het volk
en de mensen in Jeruzalem kunnen die gevreesde tegenstander bespotten:
Zijn dit de mensen waar we zo bang voor geweest zijn?
Wat is er van hun macht over?

Zo, zegt Paulus, kan de christen ook zien
hoe de Heere Jezus de gevreesde vijanden meeneemt in Zijn overwinningstocht.
In de afgelopen week was er een grootse parade in Rusland,
vanwege het einde van de Tweede Wereldoorlog
en bedoeld om aan de wereld te laten zien,
dat Rusland als wereldmacht nog steeds meetelt:
tanks, marcherende soldaten, buk-systemen, het werd allemaal getoond.
Hemelvaart betekent dat Christus ook Zijn macht laat zien, demonstreert
en dat Hij de vijanden, de machten die het geloof tegenwerken,
toont als overwonnenen, als degenen die de nederlaag hebben geleden.
De duivel, de zonde, de dood – het zijn machten die in de stoet van Jezus meelopen.
ze hoeven ons geen angst meer aan te jagen.
Alle machten die er zijn, zijn overwonnen.
Welke regeringsleider de christenen ook wil vervolgen – als God het wil
is het met zijn macht zo afgelopen, want God regeert.
En die machten kunnen ook processen en ontwikkelingen zijn
die wij als mensen niet kunnen keren.
Het kan het proces van de secularisatie zijn, de kerkverlating,
de neergang van het geloof in onze omgeving – het is een macht

die moet buigen voor Jezus.
Is het een economische macht die ons in wil palmen om ons los te weken van Christus,
het is een macht die het onderspit delft als Jezus aantreedt.
Alle machten moeten hun macht inleveren bij Jezus
en als overwinnaar laat Hij zien, wat Hij allemaal veroverd heeft.
En wat de gemeente daar aan heeft, laat Paulus ook zien.
De overwinningsbuit wordt aan de gemeente meegedeeld.
Heel de gemeente, alle gelovigen, al Gods kinderen delen in de buit van Christus.
Vanuit die glansrijke overwinning deelt Christus uit aan de gemeente.
Efeze 1:3 – alle zegeningen uit de hemelse gewesten.
Alles wat we nodig hebben om hier op aarde van Christus te zijn
en het vol te houden in het geloof – we ontvangen het van Christus
onze Heer die in de hemel is.
Dat kan een kracht in onszelf zijn – kracht van boven, volharding, steun.
Dat kan een gave in de gemeente zijn, waardoor iemand tot zegen van de gemeente wordt:
een ambtsdrager, een clubleider, een zondagsschooljuf, een bezoekbroeder of – zuster.
Het is allemaal een gave die de Heer in de hemel aan de gemeente geeft,
niemand wordt van die gave uitgesloten – iedereen in de gemeente
deelt in de overwinning, ontvangt een gave.

Groeien in geloof: de kracht van de opgestane Heer,
die opgevaren is naar de hoogste hemel – daar waar de troon van God is
en vanwaar uit heel de aarde, heel het universum en ook ons leven wordt bestuurd.
Hij  ging niet zomaar naar de hemel,
maar vanuit de hemel daalt Zijn kracht neer in deze wereld: de Heilige Geest
en die Geest gaat net zolang door, totdat alles en iedereen vol is van Christus.
Ook degenen die niets van Christus moesten weten, zegt Psalm 68: de opstandigen.
Eens komt er een moment dat iedereen moet buigen, iedereen zal belijden
dat Jezus de Heer is.
Nu is het nog niet zover.
Nu is de aarde nog een strijdtoneel voor de gelovige – niet voor God,
want de overwinning is behaald
en Christus is reeds koning en Hij regeert
en Hij houdt Zijn kerk in stand in de strijd hier op aarde.
Van Hem krijgt de kerk alles wat ze nodig heeft
in de strijd hier op aarde
totdat ze eens het moment mag zien, dat Christus werkelijk regeert
omdat Hij dan terugkomt en Zijn koninkrijk op aarde vestigt.Amen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s