Preek zondagmorgen 12 april 2015

Preek zondagmorgen 12 april 2015
Johannes 21:1-14

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

(Onder aan de kansel is een visuitrusting te zien: hengel, schepnet, laarzen, regenjas)

angeln

Het is wel te zien wat er gaat gebeuren: Ik ga vissen.
Zoals Petrus dat ook zei tegen zijn medediscipelen,
nadat de Heere Jezus ook verschenen was aan Thomas: Ik ga vissen.

Ik ga vissen – dat kan betekenen: ik ga wil er even helemaal uit zijn.
Met een stoeltje langs het water, urenlang alleen maar turen naar de dobber
en ondertussen hopen dat ik beet heb.
Er even helemaal uit zijn – daar kun je soms helemaal aan toe zijn.
Na een drukke periode bijvoorbeeld:
als clubleider tijdens het winterwerk, of als ambtsdrager na een periode van veel bezoekwerk.
Er even helemaal uit, helemaal tot jezelf komen.
Even geen gezeur om je heen en geen gedoe.
Je hoofd helemaal leegmaken en ontspannen.
Soms heb je dat echt even nodig, om alles weer op een rijtje te zetten.
Want als je druk bent, ga je maar door en ga je maar door.
Als je er een dag tussenuit gaat en niets anders doet dan een hengel uitwerpen
kun je nadenken over hoe je het op dit moment doet,
of je jouw leven wel goed hebt ingevuld, of dat je soms bepaalde taken moet laten schieten.
Ik heb stage gelopen bij een predikant, die zette bij elke nieuwe agenda die hij kocht
een kruis door de woensdagmiddagen: dan ging hij vissen.
Even geen gemeente, geen preekvoorbereiding, even tijd voor hem alleen.

Ik kan me goed voorstellen dat zoiets ook voor Petrus gold.
Er is zoveel gebeurd in de afgelopen tijd: Jezus die stierf aan het kruis,
het diepe verdriet en de heftige teleurstelling die daarmee gepaard ging
en daarna de opstanding, de vreugde.
Om zoveel emoties te verwerken moet je je soms terugtrekken,
alles even op een rij zetten door iets op te pakken, iets te doen.
Wat kun je dan beter doen dat je oude beroep, je oude stiel oppakken, weer aan de slag?
Tijdens het nachtelijk donker, als je op het water bent
en alleen het geluid van het water hebt dat tegen de boot aanklotst, de wind
en verder niets dan de stilte.

Ik ga vissen – wat Petrus zegt, kan ook een andere betekenis hebben.
Petrus pakt z’n oude beroep weer op.
Dus niet alleen er even tussen uit, om tot jezelf te komen,
maar een terugkeer naar het vroegere leven, naar de tijd voor Jezus in zijn leven kwam.
Niet om afscheid te nemen van Jezus, de opgestane Heer.
Zeker niet, maar nu Jezus uit de dood is opgestaan en weer verschenen is,
is het weer goed om het dagelijks leven op te pakken.
Het kan niet altijd feest zijn.
Deze eerste zondag na Pasen wordt ook wel Beloken Pasen genoemd:
Beloken – betekent het sluiten van de luiken; de feestperiode is afgesloten.
Na vangt het dagelijks leven weer aan.
Ik ga vissen – zoals de vissers van Elburg vroeger (voordat de Afsluitdijk er was)
op de Zuiderzee gingen vissen,
of de Urkers erop uit trekken om op de Noordzee te gaan vissen,
een hard bestaan soms, door weer en wind.
Ik ga vissen – dat betekent dan: mooi dat Jezus is opgestaan, belangrijk, onmisbaar!
Maar nu gaat het dagelijks leven weer verder.
Er moet ook wat gedaan worden, en niet alleen voor de Heer,
maar ook voor mijzelf, voor mijn gezin, brood op de plank.
Zo is het voor ons allemaal, denk ik: mooi dat het Pasen is geweest,
maar nu gaat het leven weer verder.
Wel vanuit het geloof dat Jezus is opgestaan, maar we pakken ons dagelijks leven weer op.
Het feest is afgesloten, de luiken gaan dicht, weer het gewone leven.
Petrus gaat niet alleen; uiteindelijk gaan z’n met z’n 7en.
Met z’n allen aan de slag.

Als je dan maar resultaat hebt.
Als je resultaat op je werk hebt, geeft dat voldoening.
Ook al heb je hard moeten werken.
Het harde werken wordt verzacht door het uiteindelijke resultaat,
want je hebt het niet voor niets gedaan.
Je inspanning is niet voor niets geweest.
Maar als je na hard werken niets hebt behaald, geen enkel resultaat,
is het harde werken des te teleurstellender
en wordt de moeheid nog sterker gevoeld.
In die nacht vingen ze niets – geen enkel resultaat op je werk.
Dan zie je niet meer dat je het morgen wordt en de zon opkomt
en God een nieuwe dag doet aanbreken.
Dan kun je alleen nog maar denken: ‘Het is niets geworden.’

Als de opkomende zon die teleurstellende nacht begint te verdrijven
staat er op de oever een man.
Hij staat daar als Zijn leerlingen uit die harde werkelijkheid komen van de nacht zonder resultaat.
Ze herkennen Hem niet.
Komt dat omdat ze zo afgepijgerd zijn, zo vermoeid en vol teleurstelling?
Komt dat omdat Jezus zo’n heel anders lichaam heeft als de opgestane?
Ook Zijn stem herkennen ze niet als die stem over het water naar hen toekomt.
Is het de vermoeidheid of de teleurstelling dat zij Hem ook niet horen,
wanneer Jezus hen liefdevol aanspreekt: ‘ Mijn lieve kind.’
Want zo roept Jezus hen toe over het water: ‘ Mijn lieve kinderen,je hebt zeker niets voor me?’
In de vraag van de man aan de oever was het antwoord al besloten:
‘ Mijn lieve kind, jongen, je hebt zeker niets voor me.’
Daar klinkt iets in door van: man, we kunnen je vraag op dit moment niet hebben.
Zie je dan, man op de oever, dat we zelfs geen spierinkje hebben gevangen?
Dat onze netten na die hele nacht net zo leeg zijn als toen wij het water opgingen?
Je vraag kunnen we nu niet hebben.
Dat is voor ons herkenbaar toch, dat als Jezus aan ons verschijnt, de opgestane Heer,
dat wij Hem niet herkennen.
Dat we daarom ook niet horen, dat Hij ons roept,
terwijl Hij daar aan de oever staat, naar ons roept over het water
dat ons niets gegeven heeft.
Zouden wij de opgestane Heer maar herkennen als Hij aan ons verschijnt.
Hebt u dat ook niet, als u dit gedeelte leest en op u laat inwerken:
verscheen Hij maar ook eens aan mij?
Ik vind het een mooi gedeelte, het raakt mij deze ontmoeting van Jezus
na die nacht die voor de discipelen verstreken is na zoveel zinloos werk
en het roept ook het verlangen in mij op: verscheen Hij maar aan mij.
Want ik heb ook die momenten dat je hard werkt,
maar het resultaat is niets
en als er dan iemand vraagt naar het resultaat van mijn werk
is dan het antwoord net zo kort als dat van de leerlingen op die man aan de oever:
‘ Nee.’ Zitten we niet in hetzelfde schuitje?
En daarom heb ik die visspullen meegenomen: de hengel, de laarzen, het net, de regenjas.
Zodat als u, jij weer nadenkt over die vraag: hoe kan ik de opgestane Jezus ontmoeten?
Dat je je dit verhaal herinnert.
Dat je misschien aan die hengel en die laarzen terugdenkt, als hulpmiddel,
maar vooral aan dit gedeelte in de Bijbel:
er was een keer, dat de discipelen zeiden: ‘ Ik ga vissen.
Er even tussenuit, want het is mij te veel.
Of gewoon het alledaagse leven weer oppakken
en toen, toen verscheen Jezus aan hen.’

Daar gaat het juist in dit verhaal, in deze ontmoeting om.
Dat Jezus, de levende, verschijnt, ook aan ons.
Terwijl we het niet doorhebben, dat Hij het is.
Hoe goed we de vermoeidheid en de teleurstelling ook kunnen aanvoelen
van de leerlingen met hun vergeefse arbeid,
dit verhaal gaat over de verschijning van Jezus.
Voortdurend worden we er aan herinnerd
dat het hier gaat om de verschijning van Jezus: de derde verschijning.
Aan het begin al, voordat Petrus zegt: ‘ Ik ga vissen’
en de leerlingen met z’n 7en direct in de boot stappen.
Een verschijning van Jezus, de 3e en laatste, een finale.
En die vraag van Jezus herinnert aan die keer, bij ditzelfde meer,
toen de leerlingen ook niets hadden.
Toen niets hadden om die grote menigte te voeden (Johannes 6)
en ze het moesten hebben van een jongetje die maar iets bij zich had,
een kleinigheid, waar de menigte niet mee gevoed kon worden,
net zoals de leerlingen de man aan de oever ook niet konden voeden met een leeg net.
Ook die gebeurtenis, toen Jezus die menigte van brood voorzag
door dat kleine beetje dat die jongen bij zich had, was bedoeld om te laten zien
wie Jezus is: Ik ben het brood des levens.

Nu staat aan de oever van het meer, terwijl de zon opkomt om de nacht te verdrijven
aan het oever het Brood des levens en vraagt hen:
‘ Mijn lieve kind, je hebt zeker niets voor mij? Ook niet een kleinigheidje?
Ook niet iets voor erbij?’
Hier aan de oever staat de Schepper van hemel en aarde
die zelf het licht van de wereld is om het donker van de leerlingen te verdrijven,
het donker van de vermoeidheid en de teleurstelling, van het gebrek aan resultaat.
Dit licht valt al reeds over hun boot, het licht van Jezus de opgestane Heer
en ze zien het nog niet, omdat hun ogen nog niet open gegaan zijn.
Aan de oever staat het brood des levens, dat aan hen wil geven.
Ze hoeven en kunnen Hem niets aanbieden, ze hebben niets,
maar ze hebben nog niet door
dat het er niet om gaat, dat zij iets aan die man aan de oever kunnen aanbieden,

maar dat Hij voor hen het brood des levens is,
alles wat zij nodig hebben.
Terwijl de stem over het water hen roept,
hebben ze het nog niet door dat het de stem van de goede herder is
die Zijn schapen kent,
maar Zijn schapen herkennen nu nog niet Zijn stem,
want ze weten nog niet dat Hij het is.
Het licht dat opkomt over hun schip, over hun leegte, hun niets,
de stem die hen tot zich roept,
ze hebben het nog niet door dat het Jezus is.
Ook dat is herkenbaar – en ook hier zitten we in hetzelfde schuitje als de discipelen.
Het licht van Jezus, de opgestane Heer, gaat over ons leven op.
En we hebben het nog niet door, onze ogen zijn er nog niet voor open.
Hij verschijnt terwijl wij uit de nacht van ons harde werken zonder resultaat komen,
en Zijn licht doorbreekt al onze nacht,
maar ook wij zien niet dat het onze Heer is, die daar staat
en het tegen ons zegt, haast op een plagerige toon,
zoals een meester een leerling ziet aanmodderen
en ook ziet dat de leerling vlakbij de oplossing is:
‘ Ach, jongen, het lukt zeker niet. Laat mij je helpen.’
Zo staat onze Heer en zegt het tegen ons: ‘ Mijn lieve kind, je hebt zeker niets?
Ook geen klein visje, geen spierinkje voor mij?’

Is dat niet hard van onze Heer, dat Hij ons wijst op onze leegheid,
is dat niet een soort gemeen, dat Hij juist wijst op ons gebrek
zodat we moeten toegeven dat wij niets hebben?
Nee, want dit verhaal, deze ontmoeting, zit vol verwijzingen naar eerder in het evangelie
en de vraag die de Heere Jezus stelt als Hij verschijnt
gaat terug naar Zijn gesprek dat Hij hield om Zijn leerlingen voor te bereiden
op de tijd dat Hij er niet meer in hun midden zal zijn.
Zonder Mij kunt u niets doen – dat is het negatieve en ook de waarschuwing.
Petrus en alle andere leerlingen: je kunt wel gaan vissen, er zelf op uittrekken,
maar je vangt zonder Mijn hulp helemaal niets.
Zonder Mij, de opgestane Heer, is je leven net zo leeg als jullie net.
Maar die waarschuwing staat in een gedeelte vol belofte,
de belofte namelijk, dat wie in Jezus blijft, vrucht zal dragen.
Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen.
Wie in Jezus is, wie zoals een rank in Jezus is, die draagt vrucht.
Zonder onze Heer beginnen wij niets.
Maar als we met Hem verbonden zijn, dan hebben wij het leven
en groeit er uit ons de vrucht, zijn onze netten vol.

En het bemoedigende van deze ontmoeting is dat als wij niets hebben
dat voor ons een teleurstellende ervaring is,
een hard gelag waar we zomaar nog niet klaar mee zijn,
die voor ons soms een kras op onze ziel kan geven, een waarom in ons oproept.
Maar voor Jezus is dat het moment om Zich te laten zien,
om te verschijnen, om te laten zien wie Hij is.
Het brood des levens, die ons voedt en van wie wij leven.
Wij geven Hem niet. Hij heeft onze vangst niet nodig,
maar we mogen bij Hem aan de maaltijd zijn.
Hij geeft ons alles – aan de maaltijd geeft Hij zichzelf, het brood des levens.
Juist als wij gaan vissen, als wij er de behoefte hebben
er tussen uit te gaan, of ons gewone leven weer willen oppakken.
Dan is Hij er. Onverwacht en onvermoed, maar Hij staat er.
En zegt: jij hebt niets voor mij, maar Ik heb alles voor jou,
ontvang van Mij en je hebt alles wat je nodig hebt.
Amen

(Het idee van deze predikant deed ik op bij mijn voorganger uit Ilpendam, bij een cursus Preken met Pasen.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s