Focus en function statements

Focus en function statements

Het was de homileet Thomas G. Long die de begrippen focus en function in het proces van preken voorbereiden introduceerde. Met deze termen wilde hij predikantenhelpen om vanuit de Bijbeltekst de stap naar de preek te maken.
Homileten zijn al geruime tijd van mening dat het zinvol is om het onderwerp of de boodschap van de preek te formuleren in één zin (theme sentence). Het middel van focus en function is een van de methoden om zo’n theme sentence te formuleren.

Long sloot met zijn focus en function aan bij Fred B. Craddock. Craddock formuleerde 2 vragen als stap van exegese naar preek:
(1) Wat wil de tekst zeggen? Long noemde dit focus statement.
(2) Wat doet de tekst? Long noemt dit function statement.

Focus en function statements moeten in een korte, eenvoudige zin worden verwoord. Craddock en Long willen met deze vragen en met deze statements voorkomen dat de preek over een abstract onderwerp gaat. Volgens hen is dat wel het gevaar bij de klassieke methode om het onderwerp van de preek te formuleren.

Functie van de Bijbeltekst
Zij zijn van mening dat de retorische functie van de Bijbeltekst serieus genomen moet worden in de stap van exegese naar preekopbouw. Als een Bijbeltekst bijvoorbeeld een lofprijzing is, dient de preek dat ook te verwerken.  In dit model wordt de betekenis, het genre en de functie van de Bijbeltekst met elkaar verbonden.

Transformatieve kracht
Ook het dagelijks leven en de Bijbeltekst worden met elkaar verbonden, door oog te hebben voor de dramatiek in het woordgebruik in een Bijbeltekst. De tekst heeft wanneer de tekst gehoord wordt een veranderende kracht. Maar deze transformatieve kracht werkt alleen in de interactie met de luisteraar. (Tekst is zoals tekst bewerkstelligt. De Schrift is zoals de Schrift bewerkstelligt. De preek is zoals de preek bewerkstelligt.

Context
Kenmerkend voor deze methode is dat de focus en function statements die door een predikant geformuleerd worden niet de enige mogelijke focus en function statements zijn. Met deze focus en function statements houdt de predikant rekening met de hoorders en de context van de gemeente.

Voorbeeld
De preek gaat over de gelijkenis van de verloren zoon (lukas 15:11-32). Een formulering van de boodschap van de preek zou kunnen zijn: God wacht op het verheugende moment dat wij naar God terugkeren. Een variant hierop is: Iedereen heeft genereuze vergeving nodig. De predikant zal dan willen laten zien op welke manier zijn gemeenteleden ver van God leven. Door voorbeelden van zelfgenoegzaamheid te laten zien die voor de gemeente zouden kunnen gelden. Voor deze benadering geldt dat het ver-van-God-zijn niet aangepraat moet worden of bediscussieerd moet worden, maar dat de gemeente ervaart dat zij daadwerkelijk ver van God is. De predikant dient dan niet over de gelijkenis preken, maar vanuit de gelijkenis. Het vertalen naar het heden vraagt om zowel een rijke, speelse verbeeldingskracht als een zorgvuldige reflectie.

N.a.v. Don M. Wardlaw, ‘Focus and Function Statements’, New Interpreter’s Handbook of Preaching (Nashville: Abingdon Press, 2008) 187-188.

Zie ook: Thomas G. Long, The Witness of Preaching (1989)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s