Preek zondag 21 december 2014

Preek zondag 21 december 2014
Lukas 1:35-46

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Wat een haast heeft Maria!
Haar reactie om er direct en met haast erop uit te trekken om Elisabeth te ontmoeten
is een heel andere reactie dan Zacharias bijvoorbeeld.

Zacharias die de boodschap van de engel niet kon geloven.
Zacharias die zo veel langer in de tempel verblijft
dat degenen die op een zegen van hem wachten
vermoeden dat Zacharias in de tempel een heel bijzonder ervaring heeft gehad
en daar helemaal van ondersteboven is.
Nee, Zacharias heeft geen haast.

Ook Elisabeth heeft geen haast
en hoeft ook niemand op te zoeken.
zij verbergt zich juist 5 maanden
om in die 5 maanden alleen met de Heere te zijn.

Wij kunnen ook wel haast hebben,
maar dan vooral in de dagen voor Kerst
om alles op tijd af te hebben
om de Kerstdagen tijd te hebben voor elkaar en voor God.

Nadat de engel bij Maria gekomen is, heeft Maria op eens haast.
Je zou toch verwachten dat Maria alle tijd nodig heeft
om het tot haar door te laten dringen?
Het is toch een boodschap die je hele leven op z’n kop zet:
de aankondiging dat je – terwijl je nog niet getrouwd bent –
zwanger wordt zonder dat er een man aan te pas komt,
zwanger wordt omdat de Geest van God in je werkt
en een Zoon in je laat groeien?
Dan zou je verwachten dat Maria een stoel pakt
en er eerst bij gaat zitten om bij te komen
en de eerste weken het voor zichzelf te houden,
wat afwezig omdat ze voortdurend denkt aan dat grote geheim dat ze met zich meedraagt
en aftast wie in haar nabije omgeving zij in vertrouwen kan nemen
om dat grote geheim van haar bijzondere zwangerschap te delen.
Maria heeft haast.

Als de engel Gabriël de boodschap van God heeft overgebracht,
heeft Maria één doel: haar nicht Elisabeth.
Want de engel had over Elisabeth gesproken
in de aankondiging die de engel deed.
Wat de engel aan Maria vertelt, hoort bij de boodschap
die de engel aan Maria wil brengen.
Elisabeth!
Elisabeth is voor Maria een aanwijzing die God haar geeft.

Als kind deden wij met verjaardag wel eens spoorzoekertje.
Een groepje van de kinderen die op de verjaardag aanwezig was,
ging vooruit en zette met stoepkrijt pijltjes op de weg.
De groep die achter hen aanging, moest hen zoeken door de pijltjes te volgen.
Toen de engel tegen Maria over Elisabeth vertelde
tekende hij voor Maria een pijltje.
Hij zei er niet bij wat Maria moest doen,
alleen dat pijltje.
Een pijltje – het bericht over Elisabeth,
zonder een opdracht erbij, alleen een mededeling van God,
alsof de engel Gabriël tegen Maria zei: ‘Ik heb nog een boodschap van God voor jou.
Volg dit spoor van God.
Volg dit spoor dat leidt naar Elisabeth.’
Spoorzoekertje op de weg die God wijst.
Het is die mededeling waardoor Maria zo’n haast heeft.

Heeft u ook gehoord wat de engel over Elisabeth zei?
Welke aanwijzing de engel tekende op onze weg, welk spoor van God Gabriël uitstippelde?
Elisabeth – zeiden ze over haar niet,
de onvruchtbare noemde men haar in het dorp,
is dat niet hetzelfde als zeggen dat iemand een dode plant was?
Een plant waar al het leven uit is?
Je kunt in de stem van de engel de verontwaardiging horen,
want door iemand onvruchtbaar te noemen,
Geef je niet alleen een oordeel over iemand, een scherp oordeel,
alsof het leven van iemand voorbij zonder dat het zin heeft gehad
en zo zonder vrucht.
Maar door te zeggen dat iemand onvruchtbaar is, schrijf je God af.
En zie, uw nicht Elisabeth is eveneens zwanger,
Dat is het pijltje dat Gabriël voor Maria tekent,
waarmee hij wil zeggen: volg het spoor.
En zie!
Zo’n woordje staat er haast zomaar,
je kunt het ook weglaten in de vertaling
want het is een stopwoordje, een manier van Lukas de schrijver van dit evangelie
om te laten zien dat hij schrijft in de stijl van het Oude Testament.
Maar de engel gebruikt juist dat kleine woordje ‘zie’ juist voor ons
als een stopwoord, zodat we erbij zouden stoppen, stil staan
om te zien wat God doet:
En zie, uw nicht Elisabeth is eveneens zwanger.
En zie, doe je ogen er voor open en laat het tot je doordringen:
zij die onvruchtbaar genoemd werd, de dode plant, draagt leven in zich.
En het is voor Maria een opdracht: Ga kijken,
volg het spoor van God en je zult zien
dat God iets bijzonders gaat doen.
Want geen ding zal onmogelijk zijn bij God
.

Deze uitspraak geeft aan wat er met Elisabeth gebeurt:
God is met haar aan het werk,
Via haar nicht, Elisabeht die door iedereen is afgeschreven,
gaat God Zijn weg met Elisabeth en met Zijn volk Israël.
Als u vanmiddag in de Dorpskerk bent, zult u dat horen:
uit de afgehouwen tronk van Isaï zal een rijsje groeien.
Kijk maar nar Elisabeth
en wat er met Elisabeth zal gebeuren zal met Gods volk gebeuren:
het onmogelijke voor mensen, maar mogelijk voor God:
de onvruchtbare, waar al het leven uit is, draagt reeds nieuw leven in zich.
De dode plant draagt leven in zich.
Vaak wordt er een verband gelegd tussen de komst van Christus naar deze aarde,
door bijvoorbeeld te zeggen dat de kribbe van hetzelfde hout is gemaakt als het kruis.
Hier wordt een verband gelegd ook met de opstanding:
wat dood is, wordt tot nieuw leven – een voorbode van de opstanding van Jezus uit de dood.
Zie!
De engel Gabriël zegt het ook tegen ons: kijk met de ogen van het geloof.

Wat in onze ogen dood lijkt, is nog niet afgeschreven zolang God werkt.
In de afgelopen weken waren er verschillende berichten over kerksluitingen:
het bericht over de Katholieke Kerk dat de provincies Utrecht, Gelderland en Overijssel
het over een aantal jaar moeten doen met enkele kerken.
Gisteren stond in de krant die wij lezen het bericht
dat het iets minder hard gaat, maar toch.
Of u kijkt naar uw kinderen en ziet dat zij niet meer open staan voor het geloof.
Of je kijkt naar de gemeente waaraan je verbonden bent
en je denkt dat het niets meer wordt.
Onvruchtbaar.
en zie, uw nicht Elisabeth, die de onvruchtbare genoemd werd.
Wat onmogelijk is bij de mensen, is mogelijk bij God.

Met de toepassing dat wat dood is tot leven komt,
hebben we al een mooie boodschap waar we op kunnen teren,
maar we hebben nog niet te pakken waar het de engel om te doen is.
Deze uitspraak van Gabriël geeft niet alleen uitleg aan het gebeuren rondom Elisabeth,
maar geeft ook aan wat er met Maria gaat gebeuren.
Via haar gaat het onmogelijke gebeuren.
En dat vieren we komende week met Kerst,
namelijk dat de God van hemel en aarde, die alles schiep,
geboren wordt als mens.
Wie had dat ooit zelf kunnen bedenken,
dat de God die alles gemaakt heeft en ook ons,
over wie gezegd wordt dat de hemelen Hem zelfs niet kunnen bevatten,
zo groot is God,
dat God zo klein wordt als een klompje cellen en uitgroeit tot een foetus en een embryo,
de risicovolle weg van 9 maanden in een baarmoeder.
Dat onze God neerdaalt op aarde – ja daar spreekt de Bijbel over,
God daalt neer in hevig onweer op de berg Sinaï, indrukwekkend.
Maar dat God neerdaalt in de baarmoeder?
Wat onmogelijk is bij de mensen – Nicodemus zei dat toch al:
een mens kan zelf niet in de baarmoeder kruipen –
Wat onmogelijk is bij de mensen – is mogelijk bij God,
dat God zo klein wordt als wij ooit zijn geweest in ons allereerste begin.

Vandaar de haast bij Maria,
omdat zij wil zien
dat God doet wat voor mensen onmogelijk is.
Is zij daarmee niet een voorbeeld voor ons,
Waarmee zij aangeeft: je kunt ook geloven dat God het onmogelijke doet?
De reactie van Zacharias is misschien wel de meest begrijpelijke,
maar een reactie van Maria brengt ons dichter bij God,
bij de God die zo klein wilde worden dat Hij neerdaalde in haar baarmoeder.

Maria heeft haast.
Als je vandaag de dag ergens vol van bent, pak je je telefoon: ‘Moet je nou eens horen!’
Of dan doe je een appje.
Maria moest er een paar dagen over doen, maar ze aarzelt geen minuut.
Ze moet Elisabeth zien, ze moet het pijltje volgen dat Gabriël voor haar heeft gezet.
Volg het spoor van God.
Daar, bij Elisabeth vindt Maria een warm welkom, ze wordt met open armen ontvangen.
Hoe hecht de band was, weten we niet.
Of ze elkaar vaker zagen of niet, het is voor ons onbekend.
Soms kan er iets in je leven voorvallen, waardoor je een band krijgt met iemand
waarmee je daarvoor nooit een band had.
Misschien was dat met Elisabeht ook wel – Elisabeth was in ieder geval 2 generaties ouder.
Een oude vrouw voor wie het leven grotendeels voorbij is
en een jong meisje voor wie het leven haar toelacht,
ze delen samen een geheim: zwanger op een mysterieuze manier,
Zwanger omdat God hen gebruikt, om Zijn weg met Israël, met deze wereld te gaan, met ons.
Ze kunnen veel aan elkaar hebben
en misschien heeft de Heere hen daarom wel bij elkaar gebracht.
Elisabeth was eerst in afzondering: de eerste maanden van haar zwangerschap waren voor de Heere,
maar na die periode staat ze klaar voor Maria,
om Maria te bemoedigen.

Het eerste gebaar van Elisabeth is een zegengebaar.
Het evangelie zit soms in heel subtiele gebaren:
de vrouw die door iedereen als onvruchtbaar werd bestempeld, geeft een zegen door.
In dienst van de Heere is niemand onvruchtbaar.
Ook al bestempelt iedereen om je heen als onvruchtbaar en afgeschreven,
Elisabeth mag de kracht van God doorgeven: ik zegen jou in de naam van de Heer.
Elisabeth kan deze zegen wel geven vanuit haar ervaring
door God gezien en gehoord te zijn.
Elisabeth is in die 5 maanden dat ze zwanger is en zich afzonderde
gevoelig geworden voor Gods tekenen, ze merkt ze op:
ze voelt het in zich, het kind dat van vreugde in haar opspringt opspringt
als het de stem van Maria hoort.
Voor Elisabeth is haar periode van eenzaamheid en schande voorbij sinds ze zwanger is.
Haar periode van afzondering is ook voorbij.
Nu is het haar taak en roeping om Maria een gemeenschap te bieden,
een plek waar het geloof van Maria sterker kan worden.
Het is goed om je af en toe af te zonderen, zoals Elisabeth deed
en daarna vanuit die afzondering je weer in te zetten voor de ander.

Ook Elisabeth heeft een boodschap voor Maria  – net als de engel Gabriël.
Ook die boodschap is niet alleen voor Maria bestemd
maar voor iedereen die leest over Elisabeth en Maria.
Ook voor ons.
Daarmee sluiten we af en dat is de boodschap voor u vandaag:
Zalig zij die gelooft heeft
Dat gold voor Maria,
maar dat is ook een opdracht voor u: geloof!
Geloof dat God deze wonderlijke weg kiest – klein als een foetus, onzichtbaar voor het oog,
ondenkbaar voor ons mensen.
Geloof!
Met die geweldige belofte: Zalig is degene die gelooft heeft,
want wat hem of haar van de kant van de Heere gezegd wordt,
zal volbracht worden.

Wat dan? Wat zal er voor u en voor jou volbracht worden?
Dat deze grote God klein wordt – afdaalt in Maria
om voor u, voor jou geboren te worden.
Voor u, voor jou die misschien wel minder haast heeft dan Maria
en meer tijd nodig heeft dan Maria om het te bevatten.
Gabriël en Elisabeth – ze zeggen het allebei: Zie! Zie wat God doet.
Stop even om te kijken welke weg God kiest.
En Maria gaat ons voor in het geloven
om ook ons mee te nemen in het geloof in deze Heere. Amen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s