Donderdagmiddagdochter

Donderdagmiddagdochter

Volgens de titel zou het boek Donderdagmiddagdochter gaan over het verlies van een dochtertje Evy, dat slechts één dag had geleefd.

Maar daar gaat het boek haast niet over. Het verdriet verpakt zich veel meer in frustratie over de charismatische pinkstergelovigen, die zijn vrouw steeds meer in hun wereld weten te krijgen. En over de onmacht om zijn vrouw nog te bereiken.

En over het eigen verleden: De verhuizingen die het gezin onderging, waardoor de hoofdpersoon nergens echt bij hoort. Over de autoritaire opvoedingsstijl van de vader. Over de depressiviteit van de moeder – door het overlijden van haar kinderen (hoewel in één zin slechts genoemd). Over zijn eigen verzet tegen het Vrijgemaakte wereldje zonder dat hij echt weet waar hij heen wil.

Het is een bizar boek soms. Door de echte namen te noemen heeft het boek iets van een afrekening. Bizar, omdat we een inkijkje krijgen in het uit elkaar groeien van man en vrouw. Dat waren de bladzijden waarvan ik dacht: dat wil ik niet weten. Ik vroeg me tijdens het lezen daarom af: waarom geeft iemand dit uit?

Vooral gaat het over onmacht. De onmacht van de buitenstaander. Overal staat hij buiten: buiten het gezin van herkomst, buiten het verdriet van zijn vrouw, buiten het geloof. Maar tegelijkertijd gaat het om iemand die er niet bij kan horen. Daardoor is het een treurig boek.

Een aangrijpend verhaal, zeker tussen de regels door – maar warrig opgeschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s