MJSchuurman – Christelijk geloof, theologie & ook nog eens reformatorische traditie

Preek op zondag 8 januari 2012
Morgendienst – doopdienst

Schriftlezing: Psalm 138 en Mattheüs 3:13-17
Tekst: De HEERE zal Zijn werk voor mij voltooien; Uw goedertierenheid, HEERE, is voor eeuwig; laat de werken van Uw handen niet los.  (Psalm 138:8)

Gemeente van onze Heere Jezus Christus, beste doopouders,

Een bijzonder moment voor jullie, doopouders: de doop van je kind. Het kind dat je nog maar pas uit Gods hand hebt ontvangen, mag je weer bij God brengen. Het is een voorrecht om je kind uit Gods hand te ontvangen. Het is net zo’n groot voorrecht om je kind weer bij de Heere te mogen brengen. Volgens het doopformulier laat de doop zien, dat er een innige band is tussen de Heere en je kind. Een hechte band, die vanuit de Heere wordt gelegd. Een band tussen de Heere en je kind. Een innige band – dat heeft iets intiems. De zorg waarmee de Heere jullie kind deed ontstaat en geboren deed worden, diezelfde zorg zal jullie kind ook begeleiden op heel zijn leven.
De doop is een onderstreping van Gods belofte aan jullie als ouders en aan jullie kind. Mocht je ooit twijfelen of de zorg van de Heere er wel zal zijn voor je kind, dan mag je terugdenken aan de doop. Toen werd de belofte luid en duidelijk uitgesproken: ‘Ik wil je God zijn!’ Deze belofte werd zichtbaar in de doop.
Nu klinkt deze belofte tegen een bepaalde achtergrond. De Heere zal die band met jullie niet verbreken, maar we weten dat die band vanuit ons helemaal zo hecht niet is als vanuit God bezien. En waar zit dat in? Hoe komt het dat wij mensen bij God vandaan kunnen gaan? Soms heel nadrukkelijk, als een kind dat van huis wegloopt, de deur met een klap dichtgooit en blij is om zijn eigen leven te kunnen leiden. Soms gaat het heel onbewust, zoals een boot die wegdrijft van de kade omdat de boot niet meer vast ligt. Hoe komt dat? Dat heeft te maken met de zonde, waarin wij en onze kinderen ontvangen en geboren zijn. Dat wij – en onze kinderen- in zonde ontvangen en geboren zijn, helpt ons niet verder als ons niet wordt uitgelegd wat die zonde betekent.
Ik kan de betekenis van zonde het beste door een verhaal over een doopgesprek te vertellen dat ik tegenkwam:
Een dominee komt bij kersverse ouders op doopbezoek. Tijdens het doopbezoek praat de vader honderduit. Vol trots vertelt hij wat hij allemaal niet geregeld heeft voor zijn kind. Allerlei spaarregelingen en voorzieningen, zodat het pasgeboren kind later zou kunnen studeren en een mooi leven voor zich zou hebben. Op een gegeven moment onderbreekt de predikant deze vader en vroeg hem:
‘Wilt u eigenlijk wel dat uw kind gedoopt wordt?’
‘Hoezo?’ vraagt de vader verbluft.
‘Nou,’ zegt de predikant, ‘Weet u dat u – als u uw kind laat dopen – concurrentie krijgt van de hemelse Vader?’
Op dat moment deed de moeder, die tot dan toe steeds gezwegen had, haar mond open en vroeg indringend: ‘Mag ons kind gedoopt worden?’ Ze besefte dat de zorg voor haar kind van God af moest komen.
In zonde en ontvangen – dat betekent dat wij als mensen liever ons eigen kunnen vertrouwen dan de zorg van God. Het gaat om dat vertrouwen. Het is niet verkeerd om goed voor je kind te zorgen en allerlei zaken te regelen, zoals een spaarrekening. Maar het is wel verkeerd als we daar op gaan rekenen in plaats van te vertrouwen op de zorg van God.
Tijdens de doopzitting is er gesproken over wat het betekent om God lief te hebben boven alles. Een van jullie vertelde dat dit ook betekent dat je God moet liefhebben boven je kind. Een onmogelijke keuze, zoals je als moeder ook niet zou kunnen kiezen tussen je man of je kind. Als de Heere de concurrentie aangaat, is dat niet met ons kind, maar met onszelf. Waar hebben wij het meest vertrouwen in: in onze zorg voor ons kind, of in de zorg van de Heere voor Zijn kind? En die innige band, waar de doop over spreekt, de zorg van de hemelse Vader, komt deze zorg pas om de hoek kijken als wij niet meer kunnen zorgen?
In dat geval hebben wij Psalm 138:8 veranderd in: De Heere zal voltooien, wat wij niet meer kunnen afmaken. De Heere komt dan om de hoek kijken als wij het niet meer redden. Dan gebruik je de Heere als een soort kit: je huis is afgebouwd, maar er zijn nog enkele tochtgaatjes. Om het behaaglijk te hebben, smeer je die tochtgaatjes dicht met kit.
De doop zegt dat wij niet meer op deze manier kunnen denken. God is de eerste in het leven van je kind. Ook wat betreft de zorg.
Met de doop belijd je als doopouder niet alleen dat wij als mensen eerder vertrouwen op onze eigen zorg voor ons en ons kind, maar met de doop komt er nog iets bij. Iets dat wezenlijk is en we niet mogen vergeten. Met de doop van je kind belijd je ook dat er iets in je leven is veranderd. Dat je wel vertrouwen hebt gekregen in Gods zorg. Dat je wel gelooft dat Gods zorg het beste is voor je kind. Dat je kind nergens in betere handen is dan bij God.
De doop geeft aan dat er iets in jullie leven is gebeurd, waardoor je je kind uit handen kunt geven en in Gods handen kunt leggen. Het binnendragen in de kerk en het wegdragen uit de kerk laat dat ook zien.
Want je kind uit handen geven en toevertrouwen aan de zorg van een ander doe je niet gemakkelijk. Dat gaat tegen je natuur in. De eerste keer dat je oppas vraagt voor je kind, vraag je iemand die je helemaal vertrouwt, goed kent. Als je een afspraak hebt, ben je er met je hoofd niet bij, maar ben je met je gedachten thuis, bij je kind. Ondertussen kijk je geregeld op je mobiel. Is er al gebeld? En ook als er niet gebeld is, zou je zo snel mogelijk naar huis willen.
Het is met de zorg van de Heere niet anders. We kunnen onze kinderen pas aan Hem toevertrouwen als wij onszelf kunnen toevertrouwen aan de Heere. Het kan ook zijn dat we gemakkelijker ons kind aan de Heere toevertrouwen dan onszelf. In dat geval zou het wel eens kunnen zijn dat de Heere jullie een kind heeft geschonken om het vertrouwen aan ons te leren. Zodat we niet alleen ons kind bij de Heere brengen, maar ook onszelf.
Vertrouwen wil zeggen: de Heere zal het voor mij voltooien. Hoe vaak gaat dit geloof niet gepaard met gebed: Heere, wilt U dat dan ook doen? Net zoals in Psalm 138: laat het werk van Uw handen niet los. Breng het ook tot en goed einde!
Geloven bestaat hier op aarde uit deze twee elementen: (1) vertrouwen en geloof dat de Heere het zal doen, (2) gebed: Heere wilt U dat ook doen? Deze twee elementen worden bijeen gehouden door de trouw van God. Psalm 138 spreekt over goedertierenheid, dat wil zeggen: de trouw van God waarmee de Heere zegt: ‘Ik kom Mijn belofte na. Ik heb niet voor niets een verbond gesloten.’
Dat we die belofte geloven, dat we houvast zoeken en vinden in deze trouw van God, heeft te maken met de komst van de Heere Jezus. Aan het begin van Zijn optreden werd Hij gedoopt. Met de doop liet de Vader Zijn Zoon zien aan het volk Israël en vanmorgen ook aan ons: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon. Als je wilt weten, hoe Ik Mijn werk voltooi, kijk dan naar Mijn Zoon.’
Hij kwam om elke keer dat wij op onszelf vertrouwden en niet op God weg te nemen. Als we deze Jezus die gedoopt wordt zien, wordt ons niet de spiegel voorgehouden. Nee, zoals Jezus zijn we niet. Wij hebben vanuit onszelf niet Zijn trouw en zijn niet zoals Hem gehoorzaam.
De Heere Jezus laat zien wat Hij van ons leven zal maken. Hoe Hij ons trouw en vol vertrouwen maakt.
 De belofte dat God Zijn werk in ons voltooit, betekent dat we Christus in ons leven ontvangen. Elke keer als je zegt: ‘Ik vertrouw’, mag je weten dat Christus je verandert. Elke keer als je dat vertrouwen niet hebt, mag je erop vertrouwen, dat Hij om ons strijdt – om sons weet terug te brengen bij God.
Die spanning van vertrouwen hebben en vertrouwen kwijt zijn kenmerkt het leven op aarde. De doop geeft aan, dat eens die spanning voorbij zal zijn – als we het Koninkrijk van God binnen mogen gaan. Dan zal de Heere voltooien, wat Hij hier op aarde al begon.
Gezegend ben je als je dit vertrouwen mag hebben. Gezegend is je kind als je dit aan hem mag voorhouden en voorleven: dat de Heere het zal voltooien.
Amen

ds. M.J. Schuurman